II SA/Wa 866/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędziowie WSA Ewa Pisula-Dąbrowska, Iwona Maciejuk (spr.), , Protokolant sekretarz sądowy Agnieszka Wiechowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi L. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku oddala skargę. L.B. został zarejestrowany w Urzędzie Pracy [...] jako osoba bezrobotna w dniu [...].02.2012 r. Prezydent [...] decyzją nr [...] z dniu [...].02.2012 r. orzekł o uznaniu L.B. z dniem [...].02.2012 r. za osobę bezrobotną oraz o odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...].02.2012 r. Decyzją nr [...]z dnia [...].05.2012 r. Prezydent [...]przyznał L.B. prawa do zasiłku od dnia [...].05.2012 w wysokości 913,70 zł brutto miesięcznie w okresie pierwszych trzech miesięcy posiadania prawa do zasiłku oraz w okresie od dnia [...].08.2012 do [...].02.2013 w wysokości 717,50 zł brutto miesięcznie. Następnie w związku z upływem maksymalnego okresu pobierania prawa do zasiłku, Prezydent [...]decyzją nr [...]z dnia [...].02.2013 r. stwierdził utratę przez wymienionego prawa do zasiłku z dniem [...].02.2013 r. W dniu [...].01.2015 r. do Urzędu Pracy [...]wpłynęło pismo z Zakładu Ubezpieczcie Społecznych z dnia [...].12.2014 r. znak: [...] informujące, że L.B. przyznane zostało prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy od dnia [...].08.2013 r. Prezydent [...]decyzją nr [...] z dnia [...].01.2015 r. stwierdził utratę przez L.B. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...].08.2013 r. W dniu [...].01.2015 r. do Urzędu Pracy [...]wpłynęło kolejne pismo z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...].01.2015 r. znak: [...] informujące, iż L.B. miał przyznane prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy od dnia [...].07.2012 r. do [...].02.2013 r. Prezydent [...] postanowieniem nr [...] z dnia [...].01.2015 r. wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną nr [...] z dnia [...].02.2013 r. o utracie prawa do zasiłku od dnia [...].02.2013 r. oraz decyzją ostateczną nr [...] z dnia [...].01.2015 r. o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem [...].08.2013 r. Prezydent [...] decyzją nr [...] z dnia [...].01.2015 r., na podstawie art. 151 § 1 pkt 2, w związku z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. w związku z art 9 ust. 1 pkt 14 lit. a i b, art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 33 ust. 4 pkt 1 i ust. 4 ca ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy: 1. uchylił decyzję z dnia [...].01.2015 r. nr [...] o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem [...].08.2013 r. z powodu nabycia prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. 2. uchylił decyzję z dnia [...].02.2013 r. nr [...] o utracie prawa do zasiłku od dnia [...].02.2013 r. z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania. 3. orzekł o utracie statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku z dniem [...].07.2012 r. z powodu nabycia prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy 4. nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. L.B. złożył odwołanie do Wojewody [...] zarzucając błędną wykładnię art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Odwołujący się stwierdził, że z literalnego brzmienia przepisu wynika, iż uprawnienia rentowe powinny być przyznane na stałe, natomiast on otrzymał rentę czasowo w okresie od [...].07.2012 do [...].02.2013 r. Następnie po upływie okresu pobierania renty toczyło się postępowanie sądowe, albowiem organ rentowy odmówił przyznania tego świadczenia na kolejny okres. Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...].04.2015 r., po rozpatrzeniu odwołania L.B., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 pkt. 2 lit. c ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy bezrobotny oznacza m.in. osobę niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie albo innej pracy zarobkowej, zarejestrowaną we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy oraz poszukującą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, jeżeli nie nabyła prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Zgodnie zaś z przepisem art. 33 ust. 4 pkt. 1 cytowanej ustawy Starosta, z zastrzeżeniem art. 75 ust. 3, pozbawia statusu bezrobotnego, który nie spełnia warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt. 2. Na podstawie dokumentów zgromadzonych w toku postępowania organ ustalił, iż L.B. przyznane zostało prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy. Jak wynika z pisma z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...].01.2015 r. skierowanego do Urzędu Pracy [...], wymieniony nabył prawo do renty od dnia [...].07.2012 r. Organ wskazał, że w świetle powołanego przepisu, osobą bezrobotną nie może być osoba, która nabyła prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy. Organ podkreślił, iż przepis ustawy nie określa, że ma to być świadczenie stałe. Wojewoda [...] podał, że L.B. decyzją Prezydenta [...] z dnia [...].02.2013 r. utracił prawo do zasiłku od dnia [...].02.2013 r. oraz decyzją Prezydenta [...] z dnia [...].01.2015 r. utracił status osoby bezrobotnej z dniem [...].08.2013 r. Z uwagi na niespełnianie warunków do posiadania statusu bezrobotnego, określonych przepisami ww. ustawy od dnia [...].07.2012 r., konieczne było wznowienie postępowania wobec wymienionych decyzji, a następnie wydanie decyzji stanowiącej przedmiot niniejszego postępowania. Wojewoda stwierdził, że w tym stanie sprawy brak było podstaw do uchylenia decyzji organu I instancji, a Prezydent [...] wydając przedmiotową decyzję, prawidłowo orzekł w sprawie. Odnosząc się do treści odwołania Wojewoda wyjaśnił, że ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy nie przewiduje możliwości pozbawiania statusu osoby bezrobotnej od dnia uprawomocnienia się wyroku w sprawach dotyczących odmowy świadczeń rentowych, ale od dnia przyznania tego świadczenia. Odnosząc się do podniesionej przez stronę kwestii zaliczenia wypłat z okresu od [...].07.2012 do [...].02.2013 na okres po [...].02.2013, organ wyjaśnił, ze zgodnie z przepisami art. 78 ust. 1 cytowanej ustawy w przypadku przyznania bezrobotnemu prawa renty z tytułu niezdolności do pracy za okres, za który pobierał zasiłek, pobrane z tego tytułu kwoty w wysokości uwzględniającej zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych i składkę na ubezpieczenie zdrowotne zalicza się na poczet przyznanego przez organ rentowy świadczenia. Kwoty te traktuje się jak świadczenia wypłacane w kwocie zaliczkowej w rozumieniu przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. W związku z powyższym nie ma możliwości przesunięcia tego świadczenia na okres po zakończeniu pobierania renty. Ponadto L.B. od dnia [...].07.2012 r. z uwagi na otrzymanie renty nie posiadał już statusu osoby bezrobotnej, a świadczenie w formie prawa do zasiłku jest nierozerwalnie związane z posiadaniem statusu bezrobotnego. Organ wyjaśnił też, odnosząc się do treści odwołania, że niniejsze postępowanie nie dotyczy kwestii przyznania prawa do zasiłku. Postępowanie dotyczące przyznania prawa do zasiłku zostało zakończone decyzją ostateczną Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...].05.2012 r., od której istniała możliwość wniesienia odwołania w ustawowym terminie. Decyzja Wojewody [...] nr [...] z dnia [...].04.2015 r. stała się przedmiotem skargi L.B. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący podniósł, że decyzja Urzędu Pracy zawierała błąd rachunkowy bowiem potrąceniu, (z zastrzeżeniem wywodów poniżej co do zasady), winna ulec kwota według przedstawionych w skardze wyliczeń skarżącego. Skarżący podał, że zgłaszał zarzut, co do wysokości potrącenia. Zarzucił, że Urząd Pracy naruszył postanowienia k.p.a., bowiem skierował do egzekucji nieprawomocną decyzję i w tej chwili ZUS, mimo jego zastrzeżenia w tym względzie, dokonuje bezprawnie zajęcia na podstawie nieprawomocnej decyzji. Skarżący zarzucił błędną wykładnię art. 2 ust. 1 pkt. 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach pracy poprzez przyjęcie, że nabył na stałe prawo do renty inwalidzkiej. Organ rentowy przyznał skarżącemu rentę czasowo w okresie [...].07.2012 r. [...].02.2013 r. i po upływie tego czasu odmówił świadczenia. Zdaniem strony, z literalnego brzmienia przepisu wynika, iż uprawnienie rentowe winno być przyznane na stałe, analogicznie, jak emerytura, a nie na czas oznaczony, tak więc decyzja organu rentowego nie pozbawiała skarżącego prawa do zasiłku dla bezrobotnych. W ocenie skarżącego, status osoby bezrobotnej skarżący faktycznie utracił dopiero [...].12.2014 r. po uprawomocnieniu się orzeczenia Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, wcześniej był cały czas zarejestrowany, jako bezrobotny. Jednocześnie skarżący podał, że zgłasza roszczenie o wypłatę zasiłku dla bezrobotnych wskazując, że art. 75 ust. 2 pkt. 2 ustawy pozbawiający osoby prowadzące działalność gospodarczą przez 3 pierwsze miesiące prawa do wypłaty zasiłku dla bezrobotnych jest sprzeczny z zasadą równości, czyli narusza Konstytucję. Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, powołując dotychczasowe ustalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Prezydent [...] prawidłowo wszczął i przeprowadził postępowanie wznowieniowe w sprawie zakończonej własną decyzją z dnia [...] lutego 2013 r. stwierdzającą utratę prawa do zasiłku od dnia [...] lutego 2013 r. i decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r. o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] sierpnia 2013 r. Wobec uzyskania w dniu [...] stycznia 2015 r. informacji z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (pismo z dnia [...] stycznia 2015 r.) o tym, że skarżący miał przyznane prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy od dnia [...] lipca 2012 r. do dnia [...] lutego 2013 r., a zatem przez cały czas, gdy posiadał status osoby bezrobotnej oraz miał przyznane prawo do zasiłku dla osoby bezrobotnej, Prezydent [...] był zobowiązany z urzędu wszcząć niniejsze postępowanie wznowieniowe. Zgodnie bowiem z art. 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), zwanej dalej k.p.a., w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Posiadanie prawa do renty wyklucza posiadanie statusu osoby bezrobotnej, a tym samym prawo do zasiłku dla osoby bezrobotnej. Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 674 z późn. zm.), ilekroć w ustawie jest mowa o bezrobotnym - oznacza to m.in. osobę niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym wdanym zawodzie lub służbie albo innej pracy zarobkowej, zarejestrowaną we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy oraz poszukującą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, jeżeli nie nabyła prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę. Zgodnie zaś z przepisem art. 33 ust. 4 pkt. 1 powołanej ustawy, Starosta, z zastrzeżeniem art. 75 ust. 3, pozbawia statusu bezrobotnego, który nie spełnia warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt. 2. W stanie faktycznym tej sprawy, prawidłowo Prezydent [...] uchylił wymienione wyżej decyzje i stwierdził utratę przez L.B. statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku z dniem [...] lipca 2012 r. z powodu nabycia prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy oraz nadał tej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 33 ust. 4ca powołanej ustawy. Okoliczność, że renta nie była wówczas przyznana na stałe nie oznacza, że skarżący nie nabył prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Prawidłowo w tej sytuacji Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Wszystkie podniesione w skardze kwestie pozostają bez wpływu na wynik niniejszej sprawy. Sprawa ta nie dotyczy bowiem ani kwestii wysokości potrącenia, ani wysokości zasiłku dla osoby bezrobotnej. Sprawa rozstrzygnięta zaskarżoną decyzją nie dotyczy też zagadnień z zakresu postępowania egzekucyjnego. Kwestie zgodności z prawem postępowania egzekucyjnego nie były przedmiotem postępowania wznowieniowego i nie są przedmiotem rozstrzygania przez Sąd w niniejszej sprawie. Sąd administracyjny nie jest wprawdzie związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, jednakże rozstrzyga w granicach danej sprawy (art. 134 § 1 P.p.s.a.). W sprawie niniejszej organy nie naruszyły ani przepisów prawa materialnego, ani przepisów prawa procesowego w stopniu, który miałby wpływ na wynik sprawy. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w wyroku.