II SA/Wa 867/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska - Jung po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. i P. K. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym postanawia odrzucić skargę. Skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego musi spełniać wymogi przewidziane w art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej ppsa, tzn. powinna zawierać, m. in. wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności oraz oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, a także określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. W dniu 19 maja 2009 r. A. i P. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, zatytułowaną "odwołanie", na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w przedmiocie odmowy przyznania prawa zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym. W związku z brakiem wskazania zaskarżonej decyzji skarżący zostali wezwani do usunięcia, w terminie siedmiu dni, braków formalnych skargi poprzez wskazanie daty i numeru zaskarżonej decyzji. Wezwanie Sądu z dnia 16 czerwca 2009 r. zostało doręczone skarżącemu – P. K., w dniu 22 czerwca 2009 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy), stąd termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął 29 czerwca 2009 r. Skarżący, pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach nieusunięcia braków skargi, wykonali wezwanie Sądu dopiero 30 czerwca 2009 r., a więc z uchybieniem terminu. Niewykonanie zaś w terminie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi stanowi obligatoryjną podstawę jej odrzucenia przez wojewódzki sąd administracyjny. Podkreślić ponadto należy, że w piśmie precyzującym skargę skarżący podali datę i numer decyzji organu I instancji, a skarga na decyzję, od której przysługuje prawo wniesienia odwołania, jest niedopuszczalna i również podlega odrzuceniu przez sąd administracyjny. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.