II SA/Wa 869/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie : Przewodniczący: Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1032/08 postanawia: 1. stwierdzić swą niewłaściwość do rozpoznania sprawy, 2. przekazać sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie. Stosownie do treści z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Z treści skargi K. J. z dnia 21 maj 2009 r. wynika, iż jej przedmiotem jest niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1032/08. Wyrokiem tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] i utrzymaną nią w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. nr [...] z dnia [...] marca 2008 r. Z kolei uchylona decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. dotyczyła odmowy stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Komendanta Powiatowego Policji w K. nr [...] z dnia [...] września 2005 r.. W skardze K. J. zarzucił Komendantowi Powiatowemu Policji w K. bezczynność w wykonaniu tego wyroku. W konsekwencji skarga dotyczy działalności Komendanta Powiatowego Policji w K., tzn. organu, który ma siedzibę na obszarze właściwości miejscowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - § 1 pkt 5 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652 ze zm.). W związku z powyższym na podstawie art. 59 § 1 powołanej ustawy należało postanowić jak w sentencji.