II SA/Wa 869/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 5 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 marca 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 1402/17 postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania. K. J. w dniu [...] maja 2018 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 marca 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 1402/17. Skarżący nadmienił, że w treści uzasadnienia wyroku II SA/Wa 1402/17 przywołano orzeczenie innego sadu oraz dokonano jego wadliwej wykładni co do skutków i zastosowania na przyszłość. W dniu [...] maja 2018 r. ustalił na podstawie wykładni prawa ogłoszonej przez Naczelny Sąd Administracyjny, w wyroku z dnia 27 lutego 2018 r. sygn. akt I OSK 1841/17, nakaz wydawania prawidłowych orzeczeń sądowych na podstawie art. 151 P.p.s.a. Zdaniem skarżącego wada orzeczenia prowadzi do niestosowania się do wiążących przepisów ustawowych oraz powoduje brak faktycznej możliwości zaskarżenia orzeczenia. Nie istnieje bowiem możliwość wywiedzenia z niego jakichkolwiek podstaw kasacyjnych. Skarżący podkreślił, iż nowelizacja przepisu art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nadała mu nowe brzmienie. Dotychczasową treść tego przepisu zastąpiono unormowaniem przewidującym nieuwzględnienie i oddalenie skargi w całości lub w części. Brak zastosowania przez Sąd I instancji co do nieuwzględnionej części skargi art. 151 P.p.s.a. i niewydanie orzeczenia opartego na tym przepisie, mógłby stanowić podstawę wniosku o uzupełnienie wyroku na podstawie art. 157 § 1 P.p.s.a. Jednak brak jest w zaskarżonym wyroku w powyższym zakresie jakiegokolwiek rozstrzygnięcia. Wskazana okoliczność uniemożliwia sformułowanie prawidłowego zarzutu kasacyjnego. Wyrok taki staje się niemożliwy do zaskarżenia. Sąd wydał orzeczenie, ale jednocześnie pozostawił skargę strony bez rozpatrzenia. Nadmienił, że przytoczone powyżej okoliczności nie były mu znane, dlatego nie mógł z nich skorzystać w pierwotnie przeprowadzonym postępowaniu sądowym. Działanie Sądu powoduje, że wadliwe akty administracyjne organów Policji są w obiegu prawnym i naruszają konstytutywny porządek prawny. Zarządzeniem z dnia [...] sierpnia 2018 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania sądowego poprzez wskazanie: podstawy prawnej wznowienia, okoliczności faktycznych lub środków dowodowych mających wpływ na wynik sprawy oraz żądania uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia. W odpowiedzi na powyższe skarżący w piśmie z dnia [...] września 2018 r. podał, że wskazał podstawę prawną wznowienia postępowania sądowego w zakresie, w jakim ma do tego prawo na podstawie art. 6 i art. 135 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nadmienił, że wskazał podstawę wznowienia, jaką jest niekompletność orzeczenia, z którego nie dawało się wywieść podstawy kasacyjnej. Skarżący nadmienił, że wnosi o zmianę orzeczenia sądowego, uchylenie zaskarżonych aktów administracyjnych oraz orzeczenie nieważności sprawy. Stwierdził, że w sprawie doszło do jawnego naruszenia art. 61 Konstytucji. Sąd dopuścił się rażącego "uchybienia w zakresie uzasadnienia wymagalnego w zakresie udowodnienia i o treści przekonującej (...)". Zaniedbanie to prowadzi do wydania orzeczeń dowolnych, a przez to do niejawnego tworzenia przez organ nowej rzeczywistości, ukrywania prawdziwych podstaw odmawiania stronie ustalenia prawdy i udzielenia jej w tym zakresie wiedzy co do ustaleń. Organ nie obalił żądania strony w wymagany prawem sposób i nie udowodnił, że okoliczności, o których potwierdzenie w treści zaświadczenia strona wniosła, nie miały miejsca. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Instytucję wznowienia postępowania reguluje art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.); zwanej dalej P.p.s.a., który stanowi, że w przypadkach przewidzianych w ustawie można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem i to wypadku zaistnienia tzw. ustawowych podstaw wznowienia wymienionych w art. 271, art. 272 i art. 273 P.p.s.a. Podstawy skargi o wznowienie postępowania zostały wyliczone taksatywnie. Można je podzielić na trzy grupy: przyczyny nieważności (art. 271 P.p.s.a.), właściwe przyczyny restytucyjne (art. 273 P.p.s.a.), orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą (art. 272 P.p.s.a.). Skarga o wznowienie postępowania powinna spełniać wymogi określone w art. 46 P.p.s.a., ale także zawierać elementy wymienione w art. 279 P.p.s.a., tj. oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Podkreślenia wymaga, że skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym liczonym od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy (art. 277 P.p.s.a.). Skarga o wznowienie postępowania jest środkiem obalania prawomocnych orzeczeń w wyjątkowych, ściśle określonych wypadkach, o odrębnych i właściwych sobie cechach. Wniesienie tego środka powoduje uruchomienie dwufazowego postępowania, mającego na celu zbadanie jego dopuszczalności, a następnie, w razie pozytywnego zakończenia pierwszego etapu, zbadanie jego zasadności. (K. Sobieralski Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, Kraków 2003, s. 48-49). Zgodnie z art. 280 § 1 P.p.s.a. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań Sąd skargę odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Kierując się powyższym przepisem, Sąd badał, czy niniejsza skarga pod względem formalnym spełnia ustawowe wymogi wznowienia, tj. czy jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający ustawie nie oznacza, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Dlatego też konieczne jest zbadanie, czy twierdzenia skargi będą stanowiły ustawową podstawę wznowienia postępowania. Niespełnienie choćby jednego z wymienionych wyżej warunków powoduje niemożność merytorycznego rozpoznania sprawy, a w konsekwencji odrzucenie skargi o wznowienie postępowania (art. 280 § 1 zd. 2 P.p.s.a.). Badana skarga o wznowienie postępowania jest niedopuszczalna. Zarówno w treści skargi jak i w odpowiedzi na wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi, skarżący nie wskazał w istocie żadnej przesłanki wznowieniowej. Trudno bowiem uznać ogólnikowe stwierdzenia skarżącego zawarte w piśmie z dnia [...] września 2018 r. za skonkretyzowane podstawy wznowieniowe. Skarżący wezwany do uzupełnienia braków skargi nie podał podstaw wznowieniowych, ani nie przytoczył okoliczności faktycznych czy środków dowodowych mających wpływ na wynik sprawy. Nieusunięcie wspomnianego braku wywołuje konieczność odrzucenia skargi. Sąd badający skargę o wznowienie nie ma bowiem możliwości zweryfikowania zasadności wniesionej skargi. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 280 § 1 w zw. z art. 279 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji orzeczenia.