II SA/Wa 87/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska – Jung, Sędziowie WSA Ewa Pisula – Dąbrowska (spraw.), Stanisław Marek Pietras, Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Duszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2014 r. sprawy ze skargi A. F. na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia uchwały o uchyleniu nadania stopnia naukowego – oddala skargę – Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów z siedzibą w W. decyzją z dnia [...] października 2013 r. [...] , na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. w zw. z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. Nr 65, poz. 595 ze zm.), uchyliła w całości uchwałę Rady Naukowej Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego w [...] (CMKP) z dnia [...] września 2012 r. nr [...] i przekazała sprawę do ponownego rozpoznania Uniwersytetowi Medycznemu w [...] Wydziałowi [...]. W motywach uzasadnienia Centralna Komisja podała, że uchwała Rady Naukowej Centrum Medycznego (CMKP) z dnia [...] września 2012 r. nr [...] zawiera istotną wadę formalno-prawną, albowiem organ, dopatrując się przesłanek do wznowienia postępowania, nie uchylił aktu, którym zakończyło się wznowienie postępowania tj., uchwały z dnia [...] października 2003 r. Rady Wydziału [...] Akademii Medycznej im. [...] o nadaniu stopnia doktora habilitowanego. Uchwała ta pozostaje więc nadal w obrocie prawnym, tymczasem zgodnie z art. 151 § 2 K.p.a. w zw. z art. 149 § 2 K.p.a., organ winien uchylić decyzję dotychczasową przed rozstrzygnięciem sprawy co do istoty. Brak decyzji o uchyleniu decyzji dotychczasowej powoduje zasadniczą wadę uchwały Rady Naukowej CMKP z dnia [...] września 2012 r. Nr [...]. Uchylając uchwałę organ zawarł jednocześnie wytyczne co do dalszego postępowania, a w konkluzji wskazał, że organ rozstrzygnie kwestie uchylenia poprzedniej uchwały o nadaniu stopnia naukowego doktora habilitowanego wraz z odmową nadania stopnia we wznowionym postępowaniu, bądź utrzymania tej uchwały w mocy. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi A.F. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania, skarżący podniósł naruszenie art. 21 ust. 2 w zw. z art. 29 ust. 1 ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz stopniach i tytule w zakresie sztuki w zw. z art. 138 § 2 K.p.a. Wskazał, że zaskarżone rozstrzygnięcie jest niedopuszczalne z uwagi na zamknięty katalog możliwych rozstrzygnięć. Nadto zarzucił naruszenie art. 7, art. 9, art. 11 K.p.a. w zw. z art. 107 § 1 i § 3 K.p.a. Wskazał, że decyzja Centralnej Komisji odnosi się jedynie do wady formalno-prawnej a pomija opinie ekspertów, nie wskazuje które zarzuty odwołania były trafne i dlaczego czym narusza art. 107 § 1 K.p.a. Zarzucił też, że Centralna Komisja nie odniosła się do podniesionych w odwołaniu zarzutów, dotyczących postępowania dowodowego. W odpowiedzi na skargę Centralna Komisja wniosła o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Istota sprawy sprowadza się do oceny, czy rozstrzygnięcie podjęte przez organ I instancji – uchwała Rady Naukowej CMKP z dnia [...] września 2012 r. Nr [...] zawierała wadę formalno-prawną na tyle istotną, że uzasadniało to jej uchylenie przez organ II instancji - Centralną Komisję do Spraw Stopni i Tytułów. W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja, uchylająca uchwałę z dnia [...] września 2012 r. , odpowiada prawu. Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. Nr 65, poz. 595 ze zm.), w przedmiotowym postępowaniu przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się jedynie odpowiednio, stosownie do art. 21. Niezasadne są więc wywody skargi, iż decyzja Centralnej Komisji z dnia [...] października 2013 r. zawiera rozstrzygnięcie, którego nie zawiera wskazany przepis art. 21 ust. 2 ustawy s.t.n. ani art. 138 § 2 K.p.a., gdyż decyzja Centralnej Komisji z dnia [...] października 2013 r. w swej treści zgodna jest ze wskazanym przepisem art. 21 ust. 2 ustawy s.t.n. Zaznaczyć należy, że art. 138 § 2 K.p.a. w ogóle nie znajduje zastosowania w tego typu postępowaniach, więc powołanie go w osnowie było zbędne. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 107 K.p.a. w zakresie treści uzasadnienia, stwierdzić należy, iż zarzut ten nie zasługuje na uwzględnienie. Centralna Komisja wskazała, że uchwała Rady Naukowej Centrum Kształcenia Podyplomowego nr [...] z dnia [...] września 2012 r. była obarczona podstawową wadą formalną, gdyż Rada nie uchyliła pierwotnej uchwały z dnia [...] października 2003 r. Rady Wydziału [...] Akademii Medycznej im. [...] o nadaniu stopnia doktora habilitowanego. Zgodnie z art. 151 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), w postępowaniu wznowieniowym warunkiem sine qua non rozstrzygnięcia sprawy co do istoty jest uchylenie decyzji dotychczasowej, tj. w realiach tego postępowania uchwały o nadaniu stopnia doktora habilitowanego. Trafnie zatem wskazano, że brak decyzji o uchyleniu decyzji dotychczasowej stanowił zasadniczą wadę uchwały z dnia [...] września 2012 r. W tej sytuacji zasadnie Centralna Komisja uchyliła uchwałę Rady Naukowej Centrum Kształcenia Podyplomowego w całości, z uwagi na ww. wadę formalną. Z uwagi też na zasadniczy charakter uchybienia formalnego uchwały z dnia [...] września 2012 r. , brak odniesienia się przez Centralną Komisję do pozostałych merytorycznych zarzutów nie stanowi istotnego naruszenia prawa - art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r, poz. 270 ze zm.), albowiem po ponownym rozpoznaniu sprawy przez organ I instancji, tj. organ któremu sprawa została przekazana, skarżącemu ponownie przysługiwać będzie środek zaskarżenia do Centralnej Komisji i wówczas organ bezwzględnie będzie musiał odnieść się do wszystkich zarzutów podniesionych w odwołaniu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.