II SA/Wa 870/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Jacek Fronczyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 czerwca 2004r. sprawy ze skargi K. M. na decyzję Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] grudnia 2003r. nr [...] w przedmiocie konkursu na stanowisko [...] Departamentu [...] w Urzędzie [...] postanawia odrzucić skargę. Rozstrzygnięcie Szefa Służby Cywilnej wydane w dniu [...] grudnia 2003r. na skutek złożonego przez K. M. odwołania od wyniku konkursu jest decyzją administracyjną (organ administracji rozstrzyga sprawę co do jej istoty w formie decyzji administracyjnej – art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.: Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.). Pisma zawierające rozstrzygnięcia w sprawie załatwianej w drodze decyzji są takimi orzeczeniami, nawet gdy nie zachowują w pełni sformalizowanych wymagań przewidzianych w art. 107 § I Kpa., jeżeli zawierają minimum elementów niezbędnych do zakwalifikowania ich jako decyzji. Do takich elementów orzecznictwo i piśmiennictwo zalicza przedewszystkim oznaczenie organu administracji, wskazanie adresata aktu, rozstrzygnięcie o stanie sprawy i podpis osoby reprezentującej organ. Niewątpliwie takie warunki spełnia pismo Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] grudnia 2003r. załatwiające odwołanie skarżącego. Według art. 127 § 3 Kpa. od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra i przez samorządowe kolegium odwoławcze, nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Art. 5 § 2 pkt 4 Kpa. wyjaśnia, że ilekroć w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego jest mowa o ministrach - rozumie się przez to m.in. kierowników centralnych urzędów administracji rządowej podległych, podporządkowanych lub nadzorowanych przez Prezesa Rady Ministrów. Stosownie do treści art. 8 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 18 grudnia 1998r. o służbie cywilnej (Dz. U. z 1999r. Nr 49, poz. 483 z późn. zm.), Szef Służby Cywilnej jest centralnym organem administracji rządowej właściwym w sprawach służby cywilnej, podległym Prezesowi Rady Ministrów. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). K. M. nie składał do Szefa Służby Cywilnej wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, toteż nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia. W takiej sytuacji skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.