II SA/Wa 874/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 2 września 2009 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku B. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi B. G. na decyzję Prezesa Najwyższej Izby Kontroli z dnia [...] września 2007 r. nr [...] w przedmiocie rozwiązania stosunku pracy postanawia: przyznać B. G. prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata. B. G. po odrzuceniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 lipca 2009 r. wniesionej przez niego skargi na decyzję Prezesa Najwyższej Izby Kontroli z dnia [...] września 2007 r. nr [...] w przedmiocie rozwiązania stosunku pracy, złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Złożony wniosek uzupełnił pismem z dnia 25 sierpnia 2009 r., w którym określił wysokość dochodu swojej rodziny netto, wysokość kosztów utrzymania mieszkania oraz stałe dodatkowe wydatki. Do pisma zostały dołączone kserokopie aktualnych odcinków emerytury żony oraz renty socjalnej córki, wyciągu z konta bankowego, z którego wynika m.in. wysokość netto otrzymywanej przez niego renty, dokumentów poświadczających wysokość opłat za telefon, telewizję, energię elektryczną i mieszkanie. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną i dorosłą niepełnosprawną córką. Podał, że na dochód rodziny składa się jego renta, w wysokości 3.348,29 zł brutto (1.912,70 zł netto), emerytura żony w wysokości 872,26 zł brutto (532,70 zł netto) oraz renta socjalna córki w wysokości 567,08 zł brutto (504, 04 zł netto), co łącznie stanowi 4.787,63 zł brutto (2.949,61 zł netto). Oświadczył też, że oprócz mieszkania o wielkości 62,9 m2 i samochodu marki skoda [...], nie posiada nieruchomości, oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Wskazał, że na stałe koszty utrzymania mieszkania składają się opłaty za mieszkanie, światło i gaz, a także telewizję i telefon, w łącznej wysokości 1.148,26 zł. Podniósł jednocześnie, że córka i żona wymagają ciągłego leczenia, co wiąże się z wydatkami na konieczne lekarstwa, a ponadto podał, że spłaca pożyczkę z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, w kwocie 250 zł miesięcznie. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: B. G., stosownie do art. 239 pkt 1 lit. d powołanej ustawy, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 262 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Dlatego zgodnie z treścią art. 245 § 1 i 3 wskazanej wyżej ustawy, należy uznać, iż prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że w chwili obecnej dochód netto rodziny skarżącego wynosi 2.949,61 zł, z czego wydatki związane z utrzymaniem mieszkania wynoszą łącznie 1.148,26 zł, a spłata zaciągniętej pożyczki - 250 zł. Na codzienne utrzymanie pozostaje więc kwota 1.551,35 zł, co oznacza, że średnio na osobę przypada 517 zł i z tej kwoty finansowane są koszty leczenia, dojazdy do lekarzy oraz codzienne wydatki, w tym przede wszystkim na jedzenie. Skarżący wskazał również, że rodzina poza mieszkaniem i samochodem kupionym na kredyt, nie posiada innych dochodów, oszczędności ani majątku. W związku z powyższym należy uznać, iż w niniejszej sprawie skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, a tym samym, że spełnia przesłanki do przyznania pełnomocnika z urzędu. Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262 oraz w związku z art. 254 § 1, 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.