II SA/Wa 876/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.), Sędzia WSA Andrzej Góraj, Asesor WSA Mateusz Rogala, Protokolant specjalista Maryla Wiśniewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi K. T. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] marca 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad (dalej: "GDDKiA", "organ") decyzją z [...] marca 2025r. nr [...] na podstawie z art. 3 ust. 1 pkt. 1 i art. 16 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 922, ze zm. dalej: "u.d.i.p."), w związku z art. 104 w zw. z art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2025 poz. 1691 dalej: "k.p.a") odmówił udostępnienia informacji publicznej określonej w części wniosku z dnia [...] stycznia 2025r. K. T. tj. informacji dotyczącej ugody pomiędzy Generalną Dyrekcją Dróg Krajowych i Autostrad a Wykonawcą [...] w zakresie pytań: -czy roszczenia zgłoszone przez Wykonawcę były przedmiotem analizy i Raportu Roszczenia Inżyniera Kontraktu przed dniem odstąpienia od Kontraktu przez GDDKiA lub Wykonawcę (kwestia skuteczności odstąpienia przez jedną ze stron była kwestią sporną) -czy roszczenia, które zostały uznane przez GDDKiA w ramach ugody były wcześniej odrzucone w Raporcie Roszczenia przez Inżyniera Kontraktu Do wydania powyższej decyzji doszło w następujący stanie faktycznym i prawnym: Pan K.T.(dalej: "Wnioskodawca", "Skarżący") Pan K. T. (Wnioskodawca) zwrócił się do GDDKiA z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej ugody pomiędzy GDDKiA a Wykonawcą [...] w zakresie poniższych pytań: -czy roszczenia zgłoszone przez Wykonawcę były przedmiotem analizy i Raportu Roszczenia Inżyniera Kontraktu przed dniem odstąpienia od Kontraktu przez GDDKiA lub Wykonawcę (kwestia skuteczności odstąpienia przez jedną ze stron była kwestią sporną, -czy roszczenia, które zostały uznane przez GDDKiA w ramach ugody były wcześniej odrzucone w Raporcie Roszczenia przez Inżyniera Kontraktu. Po przeprowadzeniu analizy zakresu i rodzaju żądania objętego wnioskiem z [...] stycznia 2025 r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad (zwany dalej Organem) w/w zakresie pismem z [...] marca 2025 r.: 1) poinformował Wnioskodawcę, że udostępnienie informacji publicznej określonej we wniosku wymaga od GDDKiA podjęcia szeregu działań gdyż GDDKiA nie dysponuje gotowym zestawem informacji, który pozwoliłby na proste wygenerowanie informacji zgodnie z żądaniem określonym we wniosku; 2) w związku z zakwalifikowaniem zawartego we wniosku żądania jako informacji przetworzonej - na podstawie i w trybie art. 3 ust. 1 u.d.i.p. - wezwał Wnioskodawcę do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego w uzyskaniu danych określonych wnioskiem z [...] stycznia 2025 r. i przekazania odpowiedzi w tej sprawie w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania Organu; 3) pouczył Wnioskodawcę, że wykazanie szczególnie istotnego interesu publicznego, warunkuje udostępnienie informacji publicznej zgodnie z żądaniem opisanym we wniosku z [...] stycznia 2024 r. W odpowiedzi na ww. wezwanie Pan K. T. w piśmie z dnia [...] marca 2025 r.(wpływ do organu [...] marca 2025 r.) wskazał m.in., że żądane informacje stanowią informacje proste ich udostepnienie nie wymaga szczególnych nakładów organizacyjnych i technicznych nie wymaga również przeprowadzenia dodatkowych czynności ani wytworzenia "jakościowo nowego materiału", albowiem GDDKiA powinna być w ich posiadaniu na dzień zawierania ugody, co uzasadnił w dalszej części pisma. Z ostrożności procesowej Wnioskodawca wskazał, iż szczególnym istotnym interesem publicznym jest społeczna kontrola procesu zawierania ugód z podmiotami prywatnymi realizującymi zadania inwestycyjne w imieniu organu administracji publicznej - GDDKiA. Kontrola społeczna realizowana m.in. za pośrednictwem wniosków o informację publiczną na celu uwypuklenie transparentności działania organów administracji publicznej na styku z sektorem prywatnym. Szczególnie istotny interes publiczny wyraża się również w obowiązku organów administracji publicznej działania zgodnie z przepisami prawa, jak również należytej staranności i rzetelności w procesie zawierania ugód na styku interesu publicznej i prywatnego. Ustawodawca nakłada na organy obowiązek szczególnej dbałości o interes publiczny rozumiany jako nakaz przejrzystości i transparentności działań podejmowanych przez organ administracji publicznej. Przedmiotowa informacji przysłuży się prawidłowemu i rzetelnemu procesowi zawierania ugód, jak również doprowadzi do rzetelnego przygotowywania analiz, które będą podstawą oceny czy zawarcie ugody jest korzystniejsze niż prawdopodobny wynik postępowania sądowego albo arbitrażowego. Niniejsza sprawa uświadamia, ile jeszcze potrzeba, aby poprawić funkcjonowanie organów administracji publicznej. W ocenie Organu wskazane przez Wnioskodawcę argumenty nie uzasadniają szczególnie istotnego interesu publicznego do uzyskania żądanych informacji. Podstawowym elementem pozwalającym na właściwe uzasadnienie szczególnego interesu publicznego jest wykazanie, że działanie organów i innych podmiotów realizujących zadania publiczne wywołało lub będzie wywoływało skutki dla potencjalnie dużego kręgu adresatów. Uzasadnieniem powyższego stwierdzenia jest fakt, że pytania objęte wnioskiem dotyczą szczegółów inwestycji, która była zakończona 13 lat temu. Dodatkowo, pytania te jako mogące się odnosić tylko do tej wskazanej inwestycji, nie będą mogły mieć zastosowania w stosunku do szerszego kręgu odbiorców. Nie wystarczy bowiem, że uzyskanie informacji przetworzonej jest istotne dla interesu publicznego, powinno być przy tym szczególne istotne. Ponadto należy zauważyć, że żądanie informacji publicznej nie może doprowadzić do zakłócenia funkcjonowania pracy urzędu albo ograniczenia dostępu do informacji innym osobom. Niezależnie od działań Wnioskodawcy Organ z urzędu dokonał analizy istnienia w niniejszej sprawie szczególnie istotnego interesu publicznego w uzyskaniu żądanych informacji. Odnosząc się do merytorycznych aspektów rozpatrywanej sprawy, należy wskazać, że kwalifikację danych określonych we wniosku z [...] stycznia 2025 r., Organ oparł na ustaleniu, że zakres żądanych przez Wnioskodawcę informacji przekracza ramy normalnego sposobu korzystania z informacji publicznej. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Organ wskazał, że Konieczność opracowania zestawienia stwarzałaby dla pracowników GDDKiA dodatkowy nakład pracy polegający na weryfikacji dokumentacji inwestycji. W celu uzyskania żądanych informacji należałoby je wyodrębnić z posiadanych dokumentów i zweryfikować zgodnie z żądaniem określonym we wniosku. Działania polegałyby na przeanalizowaniu obszernej dokumentacji z realizacji inwestycji w celu zidentyfikowania roszczeń zgłoszonych przez Wykonawcę. Następnie należałoby ustalić czy zidentyfikowane w ten sposób roszczenia były przedmiotem analizy i Raportu Roszczenia Inżyniera Kontraktu. Kolejna weryfikacja polegałaby na ustaleniu czy analiza nastąpiła przed dniem odstąpienia od Kontraktu. Należałoby również zweryfikować czy roszczenia, które zostały uznane przez GDDKiA w ramach ugody były wcześniej odrzucone w Raporcie Roszczenia przez Inżyniera Kontraktu. Proces skompletowania wnioskowanych informacji byłby czasochłonny, ponieważ powstała w trakcie realizacji zadania dokumentacja jest bardzo obszerna i w znacznej części niezdigitalizowana. Ponadto należy zaznaczyć, że dokumentacja dotycząca roszczeń dla kontraktu objętego ugodą została już zarchiwizowana. Proces ten wymagałby znacznego zaangażowania zasobów kadrowych Organu i przerwaniu ich bieżących zadań. Inwestycja, której dotyczy wniosek, rozpoczęła się w 2009 r. Zakończenie inwestycji nastąpiło w 2012 r. W celu realizacji wniosku Organ musiałby zaangażować co najmniej: jednego pracownika archiwum, jednego pracownika inwestycji z Oddziału GDDKiA [...]. Praca tych osób wymagałaby czasochłonnych poszukiwań dokumentów, a następnie ich wnikliwej analizy oraz opracowania tylko na potrzeby złożonego wniosku. Organ ocenia, że realizacja żądań zawartych we wniosku wymagałaby realnie pracy co najmniej dwóch pracowników przez okres 8 godzin przez co najmniej 10 dni roboczych. Wynika z tego, że ciągu miesiąca, w którym przypada średnio 21 dni roboczych pracy, osoby te byłby wyłączone z wykonywania bieżących zadań przez okres połowy miesiąca. Informacja przetworzona w chwili złożenia wniosku nie istnieje w kształcie objętym wnioskiem, a by ją wytworzyć podmiot zobowiązany musi przeprowadzić czynności analityczne, organizacyjne i intelektualne w oparciu o posiadane informacje proste. Jest wynikiem ponadstandardowego nakładu pracy podmiotu zobowiązanego. Jest to informacja przygotowana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów. Efektem powyższego byłaby informacja przetworzona wymagająca dodatkowego zaangażowania pracowników GDDKiA, wykraczającego poza ich zakres obowiązków. Przez pojęcie przetworzenia należy rozumieć wszystkie działania podejmowane przez pracowników podmiotu zobowiązanego, które wymagają zaangażowania w celu stworzenia treści danej informacji. W tym ujęciu informacja przetworzona jest informacją nową, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są dokumenty (materiały) znajdujące się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego. Przetworzenie przybiera więc postać czynności wymagających dodatkowych analiz poszczególnych dokumentów GDDKiA oraz sporządzania porównań, zestawień danych itp., które nie wynikają z działań sprawozdawczych, opracowanych na podstawie obowiązujących przepisów prawa. Należy zatem wskazać, że realizacja procesu zmierzającego do uzyskania informacji wskazanych we wniosku z [...] stycznia 2025 r. zakłóciłaby wykonywanie zadań statutowych przez GDDKiA oraz spowodowałaby utrudnienie w bieżącej pracy GDDKiA. Jak wynika z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji przetworzonej, w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Ww. ustawa nie definiuje "zakresu szczególnie istotnego dla interesu publicznego". Należy jednak wskazać, że u.d.i.p. ma "służyć uniwersalnemu dobru powszechnemu, związanemu z funkcjonowaniem struktur państwowych i publicznych. Celem ustawy nie jest więc zaspokajanie indywidualnych (prywatnych) potrzeb w postaci pozyskiwania informacji wprawdzie publicznych, lecz przeznaczonych dla celów handlowych, edukacyjnych, zawodowych itp. Takie informacje mogą być uzyskiwane na zasadach przyjętych dla danego rodzaju stosunków". ' Dokonując interpretacji pojęcia "szczególna istotność dla interesu publicznego", należy zwrócić uwagę na to, że ustawodawca uznaje tu wyraźnie prymat interesu publicznego nad interesem prywatnym i ogranicza prawo do informacji publicznej. Przepis art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. ma przeciwdziałać zalewowi wniosków zmierzających do uzyskania informacji przetworzonej do realizacji celów osobistych lub komercyjnych. Nie wystarczy przy tym, że uzyskanie informacji przetworzonej jest istotne dla interesu publicznego, powinno być przy tym szczególne istotne. W niniejszej sprawie Organ uznał, że udostępnienie informacji publicznej wnioskowanej przez Wnioskodawcę wymaga przeprowadzenia powyżej opisanych czynności, co pozwala na zakwalifikowanie żądania jako wniosku o dostęp do informacji przetworzonej w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1)u.d.i.p. W związku z powyższym Organ miał podstawę prawną do wezwania Wnioskodawcy w trybie ww. przepisów do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego w uzyskaniu danych mających charakter informacji publicznych przetworzonych. Powyższe stanowisko znajduje oparcie w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Poznaniu z 16 marca 2023 r. ) i wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA) z 19 kwietnia 2023 r. ) NSA w Warszawie w wyroku z 18 kwietnia 2018 r, stwierdził, że "pozyskanie informacji publicznej przetworzonej, zgodnie z art. 3. ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., musi być nie tylko istotne dla interesu publicznego, ale istotność ta musi mieć charakter szczególny. Żądane dane mogą być więc - ogólnie rzecz ujmując - istotne dla interesu publicznego, jednakże w wyniku np. zestawiania kosztów ich wytworzenia, a przede wszystkim potrzeby ich pozyskania, nie będą miały szczególnie istotnej wartości dla wskazanego interesu publicznego. Przetworzenie tych informacji i trud z tym poniesiony nie przełożą się bowiem na wskazywane przez ustawodawcę ulepszenie działania organu. Na ocenę istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego uzasadniającego udzielenie żądanych informacji mają wpływ charakter czy też pozycja podmiotu, który występuje z żądaniem udzielenia informacji publicznej przetworzonej, a zwłaszcza realne możliwości wykorzystania przez ten podmiot tak uzyskanych danych.". Wnioskujący o udzielenie informacji publicznej przetworzonej winien przed organem wykazać interes publiczny, bowiem w przeciwnym razie musi się liczyć z decyzją odmowną wydaną w trybie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Ponadto udostępnienie informacji przetworzonej musi być nie tylko w interesie publicznym, ale musi być szczególnie istotne dla tego interesu. Przesłanka szczególnie istotnego interesu publicznego uprawniającego do uzyskania informacji przetworzonej występuje wtedy, gdy uzyskanie informacji przetworzonej stwarza rzeczywistą szansę jej użycia dla poprawy funkcjonowania organów państwa. Powinna zatem istnieć po stronie Wnioskodawcy indywidualna, realna i konkretna możliwość wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej i to w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej ). Zgodnie z orzeczeniem NSA z dnia 24 marca 2023 r. ) "warunkiem spełnienia przesłanki art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej jest nie tylko szczególna istotność problemu, którego dotyczy żądana informacja, ale również występująca po stronie osoby wnioskodawcy możliwość rzeczywistego i efektywnego użycia uzyskanej informacji do działań dotyczących szczególnie istotnych interesów publicznych. Analiza przesłanki istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego powinna więc polegać na zbadaniu, czy uzyskanie informacji publicznej przetworzonej stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania organów administracji i lepszej ochrony interesu publicznego. Wobec tego pozyskanie informacji publicznej przetworzonej musi być nie tylko istotne dla interesu publicznego, ale istotność ta musi mieć również charakter szczególny." W niniejszej sprawie Wnioskodawca nie wykazał indywidualnej realnej i konkretnej możliwości wykorzystania wnioskowanej informacji przetworzonej dla dobra publicznego. Wnioskodawca nie wypełnił zatem hipotezy normy prawnej z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., której ziszczenie się warunkowało sporządzenie i udzielenie przedmiotowej informacji przetworzonej. W ocenie Organu, mając na uwadze okoliczności przedmiotowej sprawy, Wnioskodawca nie posiada szczególnie istotnego interesu publicznego w uzyskaniu wnioskowanych informacji. W dniu [...] kwietnia 2025 r. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję GDDKiA z dnia [...] marca 2025 r. nr [...]. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie 1) art. 61 ust. 1, 2 i 3 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, w zakresie jakim przepisy te stanowią normatywną podstawę do informacji publicznej poprzez nieprawidłowe organicznie prawa do informacji publicznej, spowodowane niezasadną odmową udostępnienia informacji publicznej, która sprowadza się do uznania, że wyłączną przesłanką podstawą odmowy jest uznanie wnioskowanej informacji jako informacji przetworzonej, a tym samym obowiązku wykazania szczególnie istotne dla interesu publicznego, chociaż wnioskowana informacja jest informacją prostą nie wymagającą żadnych dodatkowych czynności; 2) art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., w zakresie, w jakim przepis ten normuje instytucję informacji przetworzonej, poprzez błędne zastosowanie, polegające na uznaniu, że przedmiotem wniosku jest informacja przetworzona, chociaż zakres wnioskowanej informacji nie pozwalał na takie przyjęcie; 3) art. 54a ust. 2 u.f.p. w zakresie jakim przepis nakazuje, aby ocena skutków ugody nastąpiła, w formie pisemnej, z uwzględnieniem okoliczności sprawy, w szczególności zasadności spornych żądań, możliwości ich zaspokojenia i przewidywanego czasu trwania oraz kosztów postępowania sądowego poprzez brak uwzględnienia w ocenie całokształtu zasadności ugody - analizy i Raportu Roszczenia Inżyniera Kontraktu jak i wskazania czy roszczenia, które zostały uznane w ramach ugody były wcześniej odrzucone w Raporcie Roszczenia przez Inżyniera Kontraktu, a tym samym, że ocena wykonana na podstawie art. 54a ust. 2 u.f.p. była w tym zakresie niekompletna i nieuwzgledniająca wszystkich okoliczności wymaganych przepisem; 4) przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy tj. art. 7 k.p.a., art. 77 k.p.a., 80 k.p.a. wzw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak zebrania w sposób wyczerpujący materiału dowodowego oraz przyjęcie, iż, wnioskowana informacja publiczna stanowi informację przetworzoną, chociaż prawidłowo zebrany materiał dowodowy w sprawie nie pozwalałby na takie przyjęcie; 5) art. 8 k.p.a. w zakresie jakim przepis nakazuje organowi prowadzenie postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej przez podjęcie rozstrzygnięcia bez dokładnego wyjaśnienia jego motywów i przesłanek; 6) art. 11 k.p.a. w zakresie jakim przepis ten nakłada na organ obowiązek wyjaśnienia stron zasadności przesłanek, którymi się kierował organ przy, załatwianiu sprawy, poprzez brak wyczerpującego przestawienia toku rozumowania organu oraz przyjętych przez organ kryteriów oceny stanu prawnego. Wniósł o: 1)uchylenie decyzji Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad znak: [...] z dnia [...] marca 2025 r. r. i nakazanie Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad udzielenie odpowiedzi na tę część wniosku o udostępnienie informacji publicznej objętej skarżoną decyzją niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 od uprawomocnienia się wyroku; 2) ewentualne uchylenie decyzji Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad znak: [...] z dnia [...] marca 2025 r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania; 3) zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Ponadto wniósł o: 1) zobowiązanie Organu do przedłożenia do wyłącznej wiadomości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (składu orzekającego) w zamkniętej i zabezpieczonej kopercie kopi treści zawartej pomiędzy GDDKiA a Wykonawcą Konsorcjum [...] wraz z ewentualnymi załącznikami z dopiskiem "Do rąk własnych Sądu - tajemnica przedsiębiorstwa" w celu umożliwienia Sądowi zapoznania się z materiałem źródłowym, z wyłączeniem Skarżącego, co jest niezbędnym i koniecznym elementem prawidłowej oceny zaskarżonych decyzji Organu; 2) dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z dokumentów przedłożonych wraz niniejszą skargą na okoliczność wskazane w skardze i w tych dokumentach; W uzasadnieniu skargi, Skarżący wskazał, że w dniu [...] grudnia 2024 r. przesłał do Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad wniosek o dostęp do informacji publicznej dot. ugody z Wykonawcą [...] (na adres e-mail wskazane we wniosku) - załącznik nr 1. Z uwagi na brak reakcji ze strony GDDKiA Wnioskodawca w dniu [...] stycznia 2025 r. przesłał do GDDKiA ponaglenie w sprawie wniosku o dostęp do informacji publicznej - załącznik nr 2. W dniu [...] stycznia 2025 r. GDDKiA przesłał pismo, w którym wskazała, iż: "(...) zidentyfikowaliśmy wpływu Pana wniosku z [...] grudnia 2024 r. Wobec powyższego za datę wpływu Pana wniosku do GDDKiA przyjmuje się [...] stycznia 2025 r Należy także podkreślić, że w wiadomości z [...] stycznia 2025 r. nie załączył Pan potwierdzenia przesłania wniosku z [...] grudnia 2024 r. do GDDKiA. Jednocześnie zawiadamiam, że odpowiedzi na wniosek z [...] stycznia 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej udzielimy do [...] marca 2025 r. Rozpatrzenie przedmiotowego wniosku wymaga przeprowadzenia analizy jego zakresu oraz weryfikacji stanu prawnego żądanych informacji." Następnie w dniu [...] marca 2025 r. GDDKiA przesłała do Wnioskodawcy trzy pisma. W pierwszym piśmie GDDKiA (załącznik nr 3) wskazała, iż część pytań zawartych we wniosku nie stanowi informacji publicznej. W drugim piśmie GDDKiA (załącznik nr 4) wezwała Wnioskodawcę do wykazania istotnego interesu publicznego w terminie 14 dni od doręczenia pisma. Trzecie pismo, (załącznik nr 5) stanowiło wezwania do podpisania wniosku o dostęp do informacji publicznej w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma z uwagi, iż GDDKiA uznała, iż w zakresie pytań objętych tych pismem GDDKiA odmówi udostępnienia informacji publicznej. Wnioskodawca w dniu [...] marca 2025 r. uzupełnił i przesłał podpisany wniosek z dnia [...] grudnia 2024 r. Wskazać bowiem należy, iż GDDKiA w żaden sposób nie wykazał, iż wniosek z [...] grudnia 2024 r. nie został wysłany do GDDKiA. Tym bardziej, że dalsza korespondencji a bez najmniejszych problemów trafiała do GDDKiA. W dniu [...] marca 2025 r. wnioskodawca w odpowiedzi na wezwanie do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego podniósł, iż żądanie GDDKiA jest nadużyciem prawa z uwagi, iż wnioskowana informacja na charakter informacji prostej i GDDKiA winna być w jej posiadaniu bez potrzeby wytworzenia jej jako Jakościowo nowy materiał o wskazanej treści oraz formie." Albowiem GDDKiA wskazała, iż: "Udostępnienie informacji określonej w ww. wniosku wymagałoby przeprowadzenia dodatkowych czynności przez pracowników GDDKiA. Czynności te polegałyby na przeglądzie, analizie i weryfikacji dokumentacji dotyczącej postępowania mediacyjnego w postępowaniu sądowym, w tym roszczeń Wykonawcy.". W dniu [...] marca 2025 r. Wnioskodawca otrzymał decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad (dalej "Organ") z dnia [...] marca 2025 r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej dot. ugody z Wykonawcą [...]. W dniu w dniu [...] kwietnia 2025 r. Wnioskodawca otrzymał Decyzja nr [...] Organu orzekającą o odmowie udostępnienia informacji publicznej określonej w części wniosku tj. informacji dotyczącej ugody pomiędzy GDDKiA a Wykonawcą [...]. Skarżący nie zgadza się z twierdzeniem Organu, iż do złożenia wniosku doszło w dniu [...] stycznia 2025 r. Skarżący wysłał do GDDKiA wniosek w dniu [...] grudnia 2024 r. Organ nie podał, żadnych dowodów na okoliczność, iż wniosek nie wpłynął do Organu. Samo oświadczenie Organu nie stanowi dowodu. Organ winien chociażby przekazać protokół kontroli informatycznej wskazujący, iż e-mail Wnioskodawcy nie wszedł na serwer poczty elektronicznej GDDKiA. Jak również Organ winien przedstawić dowód w postaci protokołu kontroli informatycznej wskazujący, iż wniosek nie trafił do tzw. spamu. Tym bardziej, iż Jakimś" zbiegiem okoliczności wyłącznie pierwszy e-mail rzekomo nie trafił zdaniem GDDKiA na serwer pocztowy GDDKiA, a zrządzeniem losu każda kolejna korespondencja docierała do GDDKiA bez zakłóceń. W tym miejscu Skarżący wskazuje, iż Organ w sposób arbitralny i bezpodstawny dokonał podziału wniosku na trzy części, jednocześnie tak "szatkując" pytania, aby nie udzielić odpowiedzi na żadne z pytań. Podkreślić należy, iż fakt nieudzielenia odpowiedzi na żadne z pytań budzi zasadnicze wątpliwości w zakresie jawności i transparentności. Powyższe skutkowała koniecznością zaskarżenia wszystkich tych czynności Organu. W dalszej części uzasadnienia Skarżący szeroko rozwinął argumentację dotyczącą zarzutów postawionych w skarze. W odpowiedzi na skargę GDDKiA wniósł o jej oddalenie w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem, wydając zaskarżoną decyzję, organ nie naruszył zarówno przepisów prawa materialnego, jak i przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Spór w tej sprawie dotyczy po pierwsze tego, czy żądana przez K.T. we wniosku z dnia [...] stycznia 2025 r. informacja, w zakresie szczegółowo określonym w rozstrzygnięciu zaskarżonej decyzji, stanowi informację przetworzoną. Po drugie, skarżący kwestionuje dokonaną przez organ ocenę, że wnioskodawca nie wykazał, iż uzyskanie przez niego żądanej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. W ocenie Sądu organ trafnie ocenił zarówno, że będąca przedmiotem decyzji informacja stanowi informację publiczną przetworzoną, jak i że w tej sprawie nie wystąpiła przesłanka szczególnej istotności dla interesu publicznego w uzyskaniu przez wnioskodawcę żądanej informacji. Zaskarżona decyzja odmawiała udostępnienia informacji publicznej żądanej we wniosku z dnia [...] stycznia 2025 r. w zakresie roszczeń Wykonawcy dotyczących kontraktu realizowanego przez [...] na zlecenie GDDKiA. W ocenie Sądu, w szczególności biorąc pod uwagę bardzo szeroki zakres żądanej informacji, która obejmuje praktycznie całość dokumentacji związanej z projektowaniem i wykonaniem kontraktu, w kontekście ewentualnych roszczeń Wykonawcy jednego z odcinków drogi, nie można zgodzić się ze skarżącym, że żądana informacja ma charakter prosty. Na przetworzony charakter żądanej informacji wskazuje również fakt, że dokumentacja dotyczy inwestycji z przed trzynastu lat i dokumentacja ta została zarchiwizowana w oddziałach w [...] i [...], co wiąże się z koniecznością podjęcia dodatkowych działań w celu jej pozyskania. Organ wskazał również na fakt, że analizy przedmiotowej dokumentacji nie może dokonać, każdy z pracowników, ponieważ dokumentacja ma charakter poufny. Nie zmienia tych twierdzeń stanowisko skarżącego, że w Raporcie roszczeń w konkretnym miejscu znajdują się konkretne roszczenia. Organ udzielając bowiem odpowiedzi na wskazane powyżej pytania musi dokonać porównania wszystkich roszczeń zgłoszonych w toku inwestycji i sprawdzić je z roszczeniami zawartymi w ugodzie ,co niewątpliwie jest bardzo czasochłonne i odrywa pracowników organu od wykonywania swoich zadań. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, informacja publiczna przetworzona nie musi być wyłącznie wytworzoną rodzajowo nową informacją. Może ona bowiem obejmować dane publiczne, które co do zasady wymagają dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz, połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych organu, innych niż te wykorzystywane w bieżącej działalności. Uzyskanie żądanych przez wnioskodawcę informacji musi się wiązać z potrzebą ich odpowiedniego przetworzenia, co nie zawsze należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może bowiem polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników - może być traktowana jako informacja przetworzona (zob. wyroki NSA z dnia 5 marca 2015 r. sygn. akt I OSK 863/14 i z dnia 4 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OSK 1645/14, wszystkie powoływane orzeczenia są dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych). W pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia, przekształcenia (zanonimizowania) i sporządzenia wielu kserokopii określonych dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych oraz zaangażowania środków osobowych, które zakłócą normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudnią wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w ten sposób, mimo iż składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej (zob. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt I OSK 792/11). Jak stwierdził z kolei Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 10 listopada 2023 r. sygn. akt III OSK 2685/21, "co do zasady informacja publiczna nie stanowi informacji przetworzonej wyłącznie z uwagi na fakt, że jest przygotowywana dla wnioskującego podmiotu poprzez czynności polegające na odnalezieniu odpowiednich dokumentów, sporządzeniu ich kopii, nawet jeżeli są one czasochłonne i wymagają zwiększonego nakładu środków osobowych czy rzeczowych. Tego rodzaju czynności stanowią bowiem proste czynności kancelaryjno-biurowe o charakterze technicznym. Jednakże nie można z góry wykluczyć, że skala koniecznych do podjęcia czynności w ramach rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej może powodować, iż informacja publiczna może zostać zakwalifikowana jako przetworzona. Należy zatem przyjąć, że informacja przetworzona wiąże się z przygotowaniem szerokiego zakresu (przedmiotowego, podmiotowego, czasowego) wniosku, wymagającym zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) znacznej liczby dokumentów. Ponadto, pomimo iż anonimizacja dokumentów stanowi jedynie przekształcenie informacji, to prowadzi do uzyskania informacji przetworzonej, jeżeli polega na utworzeniu całego zbioru tak opracowanych dokumentów, wcześniej wybranych z wszystkich posiadanych materiałów i przez to wymaga nakładu środków i zaangażowania pracowników z uszczerbkiem dla prawidłowego toku funkcjonowania organu (por. M. Jaśkowska, Pojęcie informacji publicznej i jej rodzaje, Kwartalnik Prawa Publicznego z 2012 r., nr 3, s. 72)". Taka sytuacja, w ocenie Sądu, wystąpiła w rozpoznawanej sprawie. Pomimo zatem, że żądana informacja składa się z wielu informacji prostych (pojedynczych dokumentów), to ich zebranie, opracowanie, a także analiza pod kątem ewentualnego wystąpienia w nich np. tajemnicy przedsiębiorcy lub innych tajemnicy ustawowo chronionych, wymagałoby jej przetworzenia, a w konsekwencji wytworzenia nowej informacji. Organ prawidłowo przyjął więc, że skarżący żąda udostępnienia informacji przetworzonej, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Jak już wielokrotnie podkreślały sądy administracyjne, omawiane ograniczenie dostępu do informacji przetworzonej zostało dokonane aktem rangi ustawowej i jest przewidziane w art. 61 ust. 3 Konstytucji RP oraz odpowiada regulacji art. 31 ust. 3 ustawy zasadniczej, a ustawodawca, ograniczając w powołanym art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. dostęp do informacji przetworzonej czyni to w zgodzie z zasadą proporcjonalności i nie można w tym przypadku mówić o łamaniu konstytucyjnych uprawnień obywatela, skoro przedkładając interes publiczny nad interes strony, prawodawca ma na względzie zapewnienie prawidłowego funkcjonowania organów Państwa i innych podmiotów zobowiązanych do udzielania informacji publicznej (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 stycznia 2014 r. sygn. akt I OSK 2111/13). W myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Sąd podziela w tym zakresie stanowisko organu, że skarżący takiej szczególnej istotności żądanej informacji dla interesu publicznego nie wykazał. Sąd podziela stanowisko organu, że okoliczność ta nie wynika również z samej istoty żądanej informacji. Jak przyjmuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych (zob. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 marca 2024 r. sygn. akt III OSK 1474/24), pojęcie szczególnie istotnego interesu publicznego nie zostało zdefiniowane, a jego treść ukształtowała praktyka oraz judykaty sądów administracyjnych. Przyjmuje się, że na to pojęcie składają się trzy przesłanki: 1) przesłanka działania wnioskodawcy dla szerszej grupy osób; wnioskodawca musi wskazać, że działanie organów i innych podmiotów realizujących zadania publiczne wywołało lub wywoła skutki dotyczące potencjalnie dużego kręgu adresatów (por.m.in. M. Jabłoński, K. Wygoda, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Wrocław 2002, s. 35), 2) przesłanka działania służącego społecznie akceptowalnym celom związanym z naprawą istniejących struktur administracyjnych lub społecznych, 3) przesłanka związana z możliwością rzeczywistego wykorzystania przez wnioskodawcę informacji w taki sposób, aby miała ona wpływ na określone działania lub sytuację (por. m.in. wyroki NSA: z dnia 10 stycznia 2014 r. sygn. akt I OSK 2111/13; z dnia 3 sierpnia 2010 r. sygn. akt I OSK 787/10, z dnia 7 grudnia 2011 r. sygn. akt I OSK 1737/11 oraz z dnia 5 marca 2013 r. sygn. akt I OSK 3097/12). Jak podkreśla Naczelny Sąd Administracyjny (zob. np. wyrok z dnia 11 czerwca 2024 r. sygn. akt III OSK 2048/22), działanie danego wnioskodawcy nie tylko w interesie indywidualnym, lecz w interesie "ponadindywidualnym" nie jest samoistnie wystarczające dla przyjęcia "szczególnej istotności dla interesu publicznego" takiego działania. Z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. wynika, że kategoria "szczególnej istotności" dla interesu publicznego kształtuje prawo indywidualnego podmiotu stojącego na zewnątrz wobec podmiotu zobowiązanego do udzielania informacji publicznej. Należy w konsekwencji przyjąć, że kwalifikowana forma interesu publicznego – "szczególnie istotnego" - oznacza, że uzyskanie przez wnioskodawcę informacji przetworzonej przyczyni się do bardzo ważnych dla Państwa, czy społeczeństwa, działań i jest bardzo istotna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców (zob. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 17 października 2006 r. sygn. akt I OSK 1347/05 oraz z dnia 27 stycznia 2011 r. sygn. akt I OSK 1870/10). Wnioskodawca żądający informacji publicznej przetworzonej, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., dla jej uzyskania powinien wykazać nie tylko, że jest ona ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców, której "znaczność" jest wyznaczona materią żądanej informacji - ale również, że jej otrzymanie stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania organów administracji publicznej i lepszej ochrony interesu publicznego. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie skarżący nie wykazał, że spełnione zostały wyżej wymienione przesłanki. Sam fakt, wskazania, szczególnym istotnym interesem publicznym jest społeczna kontrola procesu zawierania ugód z podmiotami prywatnymi realizującymi zadania inwestycyjne w imieniu organu administracji publicznej oraz zainteresowanie tymi ugodami przez inne podmioty nie wypełnia przesłanki o jakiej mowa w art.3 ust.1 pkt 1 u.d.i.p., gdyż nie wskazuje że jej otrzymanie stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania organów administracji publicznej i lepszej ochrony interesu publicznego. Oceniając przedmiotową decyzje Sąd nie dopatrzył się również na ruszenia przepisów postepowania wskazanych w skardze. Biorąc powyższe pod rozwagę Sąd działając na podstawie art. 151p.p.s.a. skargę oddalił.