II SA/Wa 877/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska Sędziowie WSA Ewa Grochowska-Jung Przemysław Szustakiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. M. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 października 2010 r. o sygnaturze akt II SA/Wa 877/10 w sprawie ze skargi P. M. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby kandydackiej postanawia - odmówić wykładni wyroku - Pismem z dnia 25 listopada 2010 r., zatytułowanym "wniosek o wyjaśnienie wątpliwości co do treści wyroku" oraz w piśmie z dnia 25 listopada 2010 r. zatytułowanym "wniosek skarżącego o uzupełnienie i wykładnię wyroku", P. M. wystąpił z wnioskiem o wyjaśnienie wątpliwości oraz o dokonanie wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 października 2010 r. W pierwszym z wymienionych pism wskazał, że wnosi o wyjaśnienie wątpliwości co do określonego w przedmiotowym wyroku przedmiotu sprawy. Otóż, Sąd przyjął, że jego skarga dotyczyła decyzji wydanej w przedmiocie "zwolnienia ze służby kandydackiej", podczas gdy rozstrzygnięcie dotyczyło utrzymania w mocy na podstawie art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 kpa decyzji Rektora-Komendanta [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. w przedmiocie zwolnienia z czynnej służby wojskowej pełnionej jako służba kandydacka. Powyższe ma znaczenie, gdyż, w ocenie skarżącego, treść orzeczenia nie jest spójna z uzasadnieniem. W drugim ze wskazanych na wstępie pism procesowych P. M. wniósł o dokonanie wykładni wyroku w zakresie przyjęcia na s. 13 uzasadnienia wyroku, że "słuchacze uczelni wojskowych mają takie same prawa i obowiązki jak studenci uczelni cywilnych" oraz przyjęcie przez art. 189 ust. 2 pkt 3 Prawa o szkolnictwie wyższym, że będąc słuchaczem studium oficerskiego był jednocześnie studentem wyższej uczelni wojskowej i miał obowiązek znać przepisy obowiązujące na uczelni i się do nich stosować pomimo zawarcia kontraktu. Wniósł również o dokonanie wykładni wyroku w zakresie przyjęcia, że organ administracji publicznej oznacza to samo co organ administracji wojskowej czy organ wojskowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości, co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Wskazać przy tym należy, że sięgnięcie do instytucji wykładni orzeczenia ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do jego treści, w szczególności, gdy jest ona niejednoznaczna lub dotknięta zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia. Jak wynika z orzecznictwa sądów administracyjnych, instytucja ta nie może prowadzić do nowej oceny stanu faktycznego ani prawnego, ani pozostawać w sprzeczności z jego treścią. Nie może również służyć dodatkowemu rozpoznaniu sprawy. Potrzeba wykładni może być zatem wyłącznie wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania orzeczenia. W niniejszej sprawie treść wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 października 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 877/10 nie nasuwa wątpliwości zarówno co do jego sentencji, jak i uzasadnienia, których treść jest sformułowana w sposób jasny i zrozumiały. W sposób jednoznaczny określony został przedmiot skargi P. M., której postępowanie dotyczy. Nie budzą też wątpliwości powołane w uzasadnieniu motywy, oraz podstawa prawna rozstrzygnięcia. Natomiast podjęta przez skarżącego polemika z uzasadnieniem wyroku nie znajduje podstaw do zastosowania art. 158 cyt. ustawy. Wniosek skarżącego sprowadza się w istocie do kwestionowania dokonanego przez Sąd rozstrzygnięcia, co jest niewątpliwie prawem strony skarżącej, jednak polemika taka powinna przybrać formę skargi kasacyjnej. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 158 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.