II SA/Wa 879/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Anna Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. M. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 października 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 879/15 w sprawie ze skargi K. M. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: - odrzucić wniosek o uzupełnienie wyroku - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 27 października 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 879/15 oddalił skargę K. M. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. W dniu 30 listopada 2015 r. skarżący wystąpił do Sądu z wnioskiem "o sprostowanie, uzupełnienie i wykładnię" powyższego wyroku. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że m.in. w oparciu o art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wnosi o uzupełnienie powyższego wyroku poprzez wyjaśnienie mu, czy Sąd przed wydaniem wyroku dokonał analizy dokumentów niezbędnych do wyjaśnienia okoliczności sprawy oraz czy uczynił zadość wyrokowi Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 listopada 1985 r. sygn. akt SA 640/85. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż jakkolwiek przedmiotem wniosku z dnia 30 listopada 2015 r. skarżący uczynił "sprostowanie, uzupełnienie i wykładnię" wyroku wydanego w niniejszej sprawie, to jego treść wskazuje na intencje uzupełnienia orzeczenia, dlatego też wniosek skarżącego został zakwalifikowany jako wniosek zgłoszony w trybie art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Dalej należy zaznaczyć, że ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658) wprowadzono do przepisu art. 194 § 1 punkt 5a, zgodnie z którym na postanowienie o odrzuceniu wniosku o uzupełnienie wyroku oraz na odmowę jego uzupełnienia przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z uwagi zatem na znowelizowane brzmienie tego przepisu, nie budzi wątpliwości, iż tego rodzaju orzeczenie przybiera postać postanowienia, na które służy zażalenie. Zgodnie z art. 157 § 1 cytowanej ustawy strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w tym przepisie dotyczy więc sytuacji, w której orzeczenie jest niekompletne. W rozpoznawanej sprawie wniosek o uzupełnienie wyroku został wniesiony po terminie, o którym mowa w art. 157 § 1 cytowanej ustawy. Należy bowiem mieć na uwadze, że wydany w niniejszej sprawie wyrok o oddaleniu skargi, z uwagi na treść art. 141 § 2 cytowanej ustawy nie był doręczany z urzędu, lecz w związku z wnioskiem skarżącego. Oznacza to, że 14-dniowy termin do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku rozpoczął swój bieg od dnia 27 października 2015 r., tj. od dnia ogłoszenia wyroku w niniejszej sprawie. Zatem wniosek złożony w dniu 30 listopada 2015 r. jest wnioskiem spóźnionym (ostatnim dniem terminu na złożenie wniosku był 10 listopada 2015 r.) i podlega odrzuceniu. Dodatkowo należy wskazać, że wniosek zgłoszony w trybie art. 157 § 1 cytowanej ustawy może dotyczyć uzupełnienia sentencji wyroku, a nie jego uzasadnienia. Na podstawie tego przepisu nie można żądać uzupełnienia uzasadnienia orzeczenia przez zamieszczenie w nim określonych – żądanych przez stronę postępowania – kwestii, bowiem takie działanie w istocie zmierza nie do uzupełnienia, lecz do zmiany uzasadnienia przez zamieszczenie w nim wskazanych przez stronę okoliczności (por. postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2016 r. sygn. akt IOZ 317/16, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl.). Tymczasem z treści przedmiotowego wniosku wynika, że dotyczy on uzupełnienia treści uzasadnienia. Stąd też również z tego powodu przedmiotowy wniosek jest niedopuszczalny. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 157 § 1a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.