II SA/Wa 880/15

Starszy Referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata K. S. o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną z urzędu w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie niewyrażenia zgody na zakwalifikowanie do umieszczenia na uzupełnienie listy osób zakwalifikowanych do zawarcia najmu lokalu na czas nieoznaczony p o s t a n a w i a przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata K. S. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100), w tym tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 29 lutego 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 880/15 rozpoznał skargę A. W. na decyzję Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...]w przedmiocie niewyrażenia zgody na zakwalifikowanie do umieszczenia na uzupełnienie listy osób zakwalifikowanych do zawarcia najmu lokalu na czas nieoznaczony. Wskazać również należy, że w toku postępowania sądowego na skutek złożonego wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy postanowieniem z dnia 29 czerwca 2015 r., (k-22), rozpoznał wniosek pozytywnie, a Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła do reprezentowania interesów skarżącego adwokata K. S. (k-40). Wyznaczony pełnomocnik reprezentował skarżącą w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji za co postanowieniem z dnia 7 marca 2016 r. starszy referendarz sądowy przyznał adwokatowi K. S. wynagrodzenie (k-61). W toku postępowania pełnomocnik sporządził i wniósł w imieniu skarżącego skargę kasacyjną od wyroku Sądu z dnia 29 lutego 2016 r., (k-82) W skardze zawarł wniosek o zasądzenie na jego rzecz kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu i oświadczył, że koszty te nie zostały opłacone przez jego mocodawcę ani w całości ani w części (k- 84). W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje: Wskazać należy, że jakkolwiek od dnia 1 stycznia 2016 r., stawki opłat za czynności adwokackie reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r., w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. poz. 1800) to jednak na mocy § 21 ww. rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Dlatego dla wyliczania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w niniejszej sprawie, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, a także stawek minimalnych opłat za czynności adwokackie należy sięgnąć do rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). W myśl § 21 ust. 1 pkt 2 lit b za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie poprowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej opłaty, w ob. Przypadkach nie mniej niż 240 zł. W myśl zaś § 2 ust. 3 tego rozporządzenia opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Ponadto stosownie do § 20 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Wobec wykonania czynności w postępowaniu między instancyjnym polegającej na sporządzeniu i wniesieniu w imieniu skarżącego skargi kasacyjnej referendarz rozpoznający wniosek uznał, że zasadnym będzie zasądzenie wnioskodawcy kosztów w wysokości 50 % tej stawki o której mowa w § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b powiększonej o podatek VAT. Mając powyższe na uwadze w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.