II SA/Wa 889/08

WyrokWSA w Warszawie2008-10-21

Skład orzekający: Bronisław Szydło, Eugeniusz Wasilewski, Adam Lipiński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja administracyjna wydana przez zastępcę komendanta policji przed datą powierzenia mu obowiązków komendanta jest ważna?
Ratio decidendi
Decyzja administracyjna wydana przez osobę nieposiadającą umocowania do jej wydania jest nieważna. W przypadku, gdy zastępca komendanta podpisał decyzję przed datą, od której powierzono mu pełnienie obowiązków komendanta, decyzja ta jest obarczona wadą nieważności. Utrzymanie w mocy takiej decyzji przez organ wyższego stopnia również skutkuje nieważnością decyzji organu odwoławczego.
Stan faktyczny
Skarżący, policjant S. W., złożył wniosek o przyznanie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego. Komendant Powiatowy Policji odmówił przyznania pomocy, uznając, że funkcjonariusz nie spełnia warunków określonych w ustawie o Policji i rozporządzeniu wykonawczym. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Komendanta Wojewódzkiego Policji. Skarżący wniósł skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów prawa. Sąd stwierdził nieważność obu decyzji z uwagi na wadę proceduralną dotyczącą daty wydania decyzji przez organ I instancji.
Rozstrzygnięcie
1) stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji; 2) zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bronisław Szydło, Sędziowie WSA Eugeniusz Wasilewski, Adam Lipiński (spr.),, Protokolant Sylwia Falkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2008 r. sprawy ze skargi S. W. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego: 1) stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w C. z dnia [...] lutego 2008 r. 2) zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. [...] Komendant Wojewódzki Policji decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, po rozpatrzeniu odwołania S. W. od decyzji Komendanta Powiatowego Policji w C. nr [...] z dnia [...] lutego 2008 r. odmawiającej przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego w C. przy ul. [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji podał co następuje: S. W. pełni służbę w Komendzie Powiatowej Policji w C. od dnia [...] lipca 2003 r. Policjantem w służbie stałej został mianowany trzy lata później. Rodzina policjanta liczy 3 osoby: zainteresowany, żona – B. i syn – D. urodzony w dniu [...] grudnia 1999 r. W dniu 18 lutego 2008 r. S. W. złożył do Komendanta Powiatowego Policji w C. wniosek w sprawie przyznania pomocy finansowej w związku z uzyskaniem przez niego lokalu mieszkalnego przy ul. [...] w C. W sprawie zgromadzono następujące dokumenty: - prawomocne postanowienie w sprawie o sygn. akt [...] z dnia [...] listopada 2006 r. Sądu Rejonowego w C. Wydział l Cywilny stwierdzające, że spadek po B. C. s. W. i A. M. z d. W. zm. w dniu [...] maja 2006 r. w C. z mocy ustawy nabyła m.in. małżonka policjanta – B. W.; - postanowienie w sprawie o sygn. akt [...] z dnia [...] listopada 2007 r. Sądu Rejonowego w C. Wydział I Cywilny o dziale spadku i zniesieniu współwłasności dotyczącej udziału w nieruchomości przy ul. [...] w C. W wyniku tego postanowienia udział we własności lokalu mieszkalnego położonego na piętrze budynku powyższej nieruchomości przypadł żonie policjanta – B. W. w zamian za spłatę pozostałych spadkobierców; - wypis aktu notarialnego - umowy darowizny [...] z dnia [...] stycznia 2008 r., mocą której A. C. (babka żony policjanta) w zamian za dożywotnią opiekę darowała B. W. cały przysługujący jej udział wynoszący ½ części w prawie własności przedmiotowego lokalu mieszkalnego. W dniu [...] lutego 2008 r. Komendant Powiatowy Policji w C. decyzją nr [...] orzekł o odmowie przyznania wnioskowanej pomocy, albowiem funkcjonariusz nie spełniał warunków do jej przyznania, o których mowa w art. 94 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jedn. Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.) oraz w § 3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów (Dz. U. Nr 131, poz. 1468). Od tego rozstrzygnięcia policjant wniósł odwołanie. Organ II instancji utrzymując w mocy powyższą decyzję i wskazując na wyżej opisany stan faktyczny sprawy potwierdził, iż zgodnie z art. 88 ust. 1, art. 94 ust. 1 i 2 ustawy o Policji oraz § 3 ust. 2 pkt 1-4 cytowanego na wstępie rozporządzenia, policjantowi żądane świadczenie nie należy się. Jakkolwiek bezspornym w sprawie jest, że żona policjanta – B. W. na podstawie ustawowego dziedziczenia spadkowego, następnie działu spadku i zniesienia współwłasności oraz umowy darowizny uzyskała na wyłączną własność lokal mieszkalny o powierzchni użytkowej 92,25 m2 i powierzchni pokoi 61,15 m2 na piętrze budynku przy ul. [...] w C., to jednakże sposób uzyskania przez B. W. przedmiotowego lokalu nie mieści się w katalogu określonym w § 3 ust. 2 pkt 1-4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, o którym mowa powyżej. Dlatego w ocenie organu nadzoru słusznie postąpił Komendant Powiatowy Policji w C. odmawiając przyznania wnioskowanej pomocy finansowej Panu S. W. Od decyzji [...] Komendanta Policji S. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wnosił o zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie żądanej pomocy finansowej. Zaskarżonej decyzji zarzucał naruszenie art. 88, art. 94 ustawy o Policji i naruszenie § 3 ust. 2 cytowanego wyżej rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Wskazywał na podnoszoną już w odwołaniu okoliczność, iż nabycie przedmiotowego lokalu mieszkalnego miało charakter odpłatny, albowiem wiązało się z koniecznością dokonania przez jego żonę stosownych spłat niektórych udziałowców. W odpowiedzi na skargę [...] Komendant Policji wnosił o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawarta w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Skarżący wezwany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie do wykazania umocowania osób, które podpisały zapadłe w niniejszej sprawie decyzje przedstawił: decyzję nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] grudnia 2005 r. w sprawie upoważnienia do wykonywania uprawnień Komendanta Wojewódzkiego Policji [...], wynikających z ustawy o rachunkowości oraz decyzję nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w C. z dnia [...] lutego 2008 r. w sprawie powierzenia obowiązków Komendanta Powiatowego Policji w dniach 3-7 marca 2008 r. [...] K. M. – I Zastępcy Komendanta Powiatowego Policji i w dodatkowym piśmie z dnia [...] lipca 2008 r., powołując się na decyzję nr [...] wskazał, że decyzja organu I instancji została sporządzona w dniu [...] lutego 2008 r. i po zaopiniowaniu przez radcę prawnego, podpisana w dniu [...] marca 2008 r. przez I Zastępcę Komendanta. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona, czyli w tej sprawie - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Sąd ten nie może wprost przyznać żądanego przez skarżącego świadczenia i zawarte w skardze takie żądanie jest prawnie bezskuteczne. Skarga zasługuje na uwzględnienie, jednakże nie z przyczyn w niej wyłuszczonych. Decyzja wydana przez organ I instancji została opatrzona datą jej wydania [...] lutego 2008 r. (data widniejąca na oryginale decyzji – k. 30 akt administracyjnych). Została zatem podpisana przez osobę nieupoważnioną w dniu wydania decyzji do jej podpisania. Decyzję tę podpisał I Zastępca Komendanta Powiatowego Policji w C., który zgodnie z przedstawioną przez organ decyzją nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w C. z dnia [...] lutego 2008 r. w sprawie powierzenia obowiązków Komendanta Powiatowego Policji w dniach 3-7 marca 2008 r. [...] K. M. – I Zastępcy Komendanta Powiatowego Policji, podpisywać tego rodzaju decyzję mógł dopiero od dnia 3 marca 2008 r., a wiec kilka dni później. Gdyby uznać, jak podnosi pełnomocnik organu w piśmie z dnia 14 lipca 2008 r., że decyzja organu I instancji została sporządzona w dniu [...] lutego 2008 r. i po zaopiniowaniu przez radcę prawnego podpisana w dniu [...] marca 2008 r. przez I Zastępcę Komendanta Powiatowego Policji, wówczas należałoby przedmiotową decyzję opatrzyć inną datą – [...] marca 2008 r., a nie datą [...] lutego 2008 r. – tak jednak się nie stało. Z porównania daty umieszczonej na decyzji z osobą podpisującą tą decyzję wynika, iż decyzję wydaną w dniu [...] lutego 2008 r. mógł podpisać jedynie Komendant Powiatowy Policji w C., a nie jego I Zastępca. Okoliczność ta stanowi uchybienie art. 107 § 1 Kpa i prowadzi do jej nieważności, albowiem decyzja administracyjna wydana przez osobę nieposiadającą umocowania do jej wydania jest z mocy art. 156 § 1 pkt 1 Kpa nieważna. W konsekwencji, również zaskarżona decyzja [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji rażąco narusza prawo, gdyż utrzymuje w mocy decyzję organu I instancji, obarczoną wadą nieważności. Z tych przyczyn decyzja organu II instancji jest również nieważna stosownie do art. 156 § 1 pkt 2 Kpa. W takiej sytuacji zaistniała konieczność stwierdzenia nieważności obydwu wydanych w sprawie decyzji. Z uwagi na treść niniejszego rozstrzygnięcia zbyteczne są rozważania w zakresie zarzutów podniesionych w skardze. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w związku z art. 156 § 1 pkt 1 i 2 Kpa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku. W oparciu o przepis art. 152 tej ustawy, Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji w całości.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło