II SA/Wa 890/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na pismo Naczelnika Wydziału Mienia Komunalnego i Terenów Publicznych Urzędu Miejskiego w [...] z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie najmu lokalu mieszkalnego postanawia odrzucić skargę. J. B. pismem z dnia 19 marca 2012 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Naczelnika Wydziału Mienia Komunalnego i Terenów Publicznych Urzędu Miejskiego w [...] z dnia [...] października 2011 r. nr [...] informujące, że został skierowany do zawarcia umowy najmu lokalu nr [...] przy ul. [...] w [...], że ma obowiązek wpłacenia kaucji za wyżej wymieniony lokal, że koszty ewentualnego remontu lokalu pokrywa najemca i że niepodpisanie umowy najmu tego lokalu w terminie 30 dni skutkuje odstąpieniem od zawarcia umowy. W skardze podniósł, iż wskazany lokal nie nadaje się do zamieszkania przez ludzi z uwagi na to, że nie jest wyposażony w żadne media poza prądem, nie posiada łazienki i toalety, a także wymaga gruntownego remontu. Stwierdził także, iż odmówiono mu skierowania do zawarcia umowy najmu obecnie zajmowanego lokalu, bez uwzględnienia jego ważnego interesu związanego ze stanem zdrowia jak i z sytuacją finansową. W odpowiedzi na skargę Burmistrz [...] wniósł o jej oddalenie, wskazując, iż jest ona niedopuszczalna z uwagi na brak kognicji sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Rozpoznając, wniesioną skargę, Sąd ma obowiązek przede wszystkim zbadać, czy jest ona dopuszczalna. Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 ww. ustawy). J. B. wskazał, że przedmiotem jego skargi jest pismo Naczelnika Wydziału Mienia Komunalnego i Terenów Publicznych Urzędu Miejskiego w [...] z dnia [...] października 2011 r. nr [...] informujące o skierowaniu go do zawarcia umowy najmu wskazanego w piśmie lokalu oraz warunkach tej umowy. Rozpoznając wniesioną skargę, Sąd stwierdził, iż zaskarżony dokument jest w istocie informacją skierowaną przez Naczelnika Wydziału Mienia Komunalnego i Terenów Publicznych Urzędu Miejskiego w [...] do Przedsiębiorstwa Komunalnego Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w [...], którą doręczono również skarżącemu i nie ma ono charakteru decyzji, w rozumieniu art. 107 § 1 Kpa, ani nie jest innym, niż określone w pkt 1-3 aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W takiej sytuacji skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.