II SA/Wa 894/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Olga Żurawska – Matusiak po rozpoznaniu w dniu 15 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] SP. z o.o. z siedzibą w [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] SP. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. [...] SP. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej również jako "skarżąca") w skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z [...] marca 2015 r. nr [...] , utrzymującą w mocy własną decyzję z [...] sierpnia 2014 r. nr [...] nakazującą [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] o udostępnienie Komendantowi Straży Miejskiej w [...] danych osobowych użytkownika numeru telefonu [...] w zakresie jego imienia, nazwiska oraz adresu zameldowania, zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Uzasadniając żądanie zastosowania ochrony tymczasowej skarżąca wskazała, że udostępnienie danych osobowych ma nieodwracalny charakter i nawet w przypadku późniejszego wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu, nie daje gwarancji usunięcia skutków tego przekazania. Uchylenie zaskarżonej decyzji nie umożliwiłoby bowiem unicestwienia skutków czynności proceduralnych podjętych przez straż wobec osoby, której dane zostałyby ujawnione. Skarżąca zwróciła uwagę, że relacje z kontrahentami, w tym i abonentami, to nie tylko transakcje handlowe, ale również zaufanie i pewność w zakresie ochrony szczegółowych informacji związanych z daną umową. Utrata bądź brak zaufania ze strony aktualnych oraz potencjalnych klientów dla przedsiębiorcy może oznaczać ograniczenie lub zmniejszenie przychodu, niemniej jednak szkody materialne powstałe z powodu doznanego uszczerbku na wizerunku i marce są trudne do oszacowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej jako "P.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył sądowi orzekającemu w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przesłanki orzeczenia zgodnego z roszczeniem wnioskującego, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd administracyjny może orzec tylko, gdy stwierdzi, że wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004.). Oznacza to, że Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ustalić, czy to właśnie wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować takie zmiany w rzeczywistości, które mieściłyby się w tych dwóch wskazanych przez ustawodawcę kategoriach pojęciowych, przy czym tego rodzaju ustalenia Sąd powinien dokonać także w oparciu o argumenty przywołane przez stronę w skierowanym do Sądu wniosku o wstrzymanie. W związku z powyższym należy stwierdzić, że skarżący winien tak określić ewentualną szkodę, by Sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji trudne do odwrócenia. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie niniejszej zachodzą podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji, gdyż jej wykonanie rodzi niebezpieczeństwo spowodowania nie tylko trudnych, ale wręcz niemożliwych do odwrócenia skutków. Wykonanie decyzji nakazującej udostępnienie danych osobowych abonenta prowadzić będzie bowiem do niewątpliwego ujawnienia danych objętych tajemnicą telekomunikacją. Rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji pamiętać należy przede wszystkim, że celem ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (t. j. Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 ze zm.), która stanowi implementację Dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (Dz.U.UE.L.95.281.31), jest ochrona prawa do prywatności. Prawo to uznane zostało zarówno w art. 8 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284 ze zm.), jak i w zasadach ogólnych prawa europejskiego. Istotą instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest przyznanie stronie ochrony tymczasowej. Jest oczywiste, że w sprawie niniejszej nie ma mowy o ochronie tymczasowej samej skarżącej , tj. [...] Sp. z o.o., ale danych osoby, o udostępnieniu których zdecydował Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych. Nie może bowiem budzić wątpliwości, że w sprawie niniejszej ocena zgodności z prawem działania organu administracji publicznej odniesie skutek wobec osoby, której dane postępowanie to obejmowało. Przetwarzanie danych osobowych, nie może być postrzegane w niniejszej sprawie wyłącznie przez pryzmat relacji instytucji, z których jedna żąda udostępnienia danych, a druga odmawia ich udostępnienia, ale przede wszystkim z uwzględnieniem praw osoby, której dane te dotyczą. Na tym etapie postępowania sądowego zachodzą, w ocenie Sądu, przesłanki do zastosowania ochrony tymczasowej, która w niniejszej sprawie wyraża się w ochronie praw osoby, której dane dotyczą. Ochrona prawa do prywatności, którego wyrazem jest m.in. ochrona danych osobowych, byłaby iluzoryczna, gdyby w sprawie niniejszej doszło do udostępnienia danych osobowych przed zakończeniem postępowania sądowego. Reasumując w ocenie Sądu, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji jest zasadny i z tego względu podlega uwzględnieniu. Udostępnienie danych osobowych, o których mowa w decyzji organu utrzymanej w mocy zaskarżoną decyzją, spowoduje bowiem zaistnienie skutku, którego – na gruncie prawa ochrony danych osobowych (rozumianego jako prawa do prywatności) – nie będzie można odwrócić. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.