II SA/Wa 895/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung, Sędzia WSA Adam Lipiński, Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz (spr.), Protokolant Mateusz Rogala, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 września 2008 r. sprawy ze skargi D. M. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zajmowanego stanowiska służbowego i mianowanie na równorzędne służbowe – oddala skargę – Komendant Główny Policji rozkazem personalnym z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...], wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 127 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), uchylił rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w części dotyczącej daty zwolnienia [...] D. M. z zajmowanego stanowiska i mianowania na równorzędne stanowisko, ustalił datę zwolnienia z zajmowanego stanowiska na dzień [...] kwietnia 2008 r. i datę mianowania na równorzędne stanowisko na dzień [...] kwietnia 2008 r., w pozostałej części utrzymał w mocy zaskarżony rozkaz personalny. W postępowaniu administracyjnym organy ustaliły następujący stan faktyczny sprawy. [...] D. M. pełnił służbę na stanowisku Kierownika Referatu w B. Wydziału [...]. W wyniku zmian organizacyjno – etatowych, dokonanych na podstawie rozkazu Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] października 2007 r. nr [...] ww. wydział, w którym policjant pełnił służbę, został zlikwidowany i na jego miejsce utworzono komórkę organizacyjną o nazwie Wydział [...]. Z uwagi na powyższe Komendant Wojewódzki Policji w K. rozkazem personalnym z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] zwolnił [...] D. M. z zajmowanego stanowiska Kierownika Referatu w B. Wydziału [...] z dniem [...] stycznia 2008 r. i mianował na równorzędne stanowisko służbowe Kierownika Referatu w B. Wydziału [...] z dniem [...] lutego 2008 r. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż z uwagi na zmiany organizacyjno - etatowe oraz fakt, iż funkcjonariusz spełnia wymagania do objęcia stanowiska kierownika referatu, zaistniała potrzeba mianowania policjanta na ww. stanowisko równorzędne. W odwołaniu od powyższego rozkazu funkcjonariusz stwierdził, iż wydane orzeczenie jest bezpodstawne. Wskazał, iż raportem z dnia 9 października 2007 r., a następnie raportami z dnia 30 października i 31 października 2007 r. wystąpił o zwolnienie go ze służby w Policji z dniem 31 października 2007 r., zatem termin mianowania go na stanowisko służbowe w dniu [...] lutego 2008 r. jest sprzeczny z obowiązującymi przepisami prawa. Komendant Główny Policji, po rozpatrzeniu odwołania funkcjonariusza, rozkazem z dnia [...] kwietnia 2008 r. uchylił zaskarżony rozkaz personalny w części dotyczącej terminów zwolnienia i przeniesienia na stanowisko równorzędne, w pozostałej zaś części utrzymał w mocy. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż treść art. 32 ust. 1 oraz art. 36 ust. 1 i 2 ustawy o Policji, jak również charakter stosunku służbowego cechujący się zdyscyplinowaniem i znaczną dyspozycyjnością funkcjonariusza dają możliwość przełożonemu policjanta mianowanie, przeniesienia oraz zwolnienie ze stanowiska. Stąd też Komendant Wojewódzki Policji w K. jako organ odpowiedzialny za prowadzenie polityki kadrowej zgodnie z zasadami racjonalnego gospodarowania zasobami ludzkimi mógł wyznaczyć policjanta na ww. równorzędne stanowisko, uwzględniając fakt, iż policjant posiada odpowiednie przygotowanie do pełnienia służby na wyznaczonym równorzędnym stanowisku. Organ wyjaśnił ponadto, iż przeniesienie służbowe funkcjonariusza na równorzędne stanowisko pod względem zaszeregowania jak i wysokości pobieranego uposażenia zasadniczego nie było krzywdzące dla policjanta i nie miało wpływu na zmianę stosunku służbowego, ani też na dotychczasowe składniki uposażenia funkcjonariusza. Odnosząc się zaś do zarzutów skarżącego dotyczących terminu przeniesienia służbowego organ stwierdził, iż nie mają one związku z niniejszym postępowaniem, dlatego też nie mogą być rozpatrzone. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie D. M. wniósł o uchylenie zaskarżonego rozkazu i rozkazu go poprzedzającego, jako nieważnych z mocy prawa. Skarżący zarzucił organom, iż zarówno rozkaz z dnia [...] stycznia 2008 r. jak i rozkaz z [...] kwietnia 2008 r. zostały wydane po terminie wskazanym przez niego w raporcie z dnia 9 października 2007 r. o wystąpieniu ze służby w Policji, tj. po 31 października 2007 r., jak i po upływie trzech miesięcy od dnia wniesienia raportu z dnia 9 października 2007 r., w którym to terminie organ winien był dokonać zwolnienia go ze służby w Policji na podstawie art. 41 ust. 3 ustawy o Policji. Skarżący stwierdził, iż w jego przypadku, Komendant Główny Policji bezpodstawnie powołuje się na przepisy dotyczące mianowania na równorzędne stanowisko służbowe w Policji, ponieważ obie decyzje zostały wydane po terminie prawem przewidzianym jego zwolnienie ze służby w Policji. Ponadto zarzucił organom naruszenie wszystkich obowiązujących ich przy prowadzeniu postępowania administracyjnego terminów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonym rozkazie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżanej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Skarga D. M. analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawą materialnoprawną zwolnienia i przeniesienia na stanowisko równorzędne skarżącego jest art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 227 ze zm.), zgodnie z którym do mianowania policjanta na stanowiska służbowe, przenoszenia oraz zwalniania z tych stanowisk, właściwi są przełożeni: Komendant Główny Policji, komendanci wojewódzcy i powiatowi (miejscy) Policji oraz komendanci szkół policyjnych. Wskazany przepis ma charakter normy kompetencyjnej ponieważ określa jedynie organ uprawniony do podjęcia takiej decyzji. Nie wskazuje zaś merytorycznych przesłanek i okoliczności warunkujących podjecie takiej decyzji. Przepisy cytowanej ustawy nie pozostawiają jednak wątpliwości, iż zwolnienie policjanta z zajmowanego stanowiska służbowego, połączone z równoczesnym mianowaniem na inne stanowisko służbowe, może nastąpić wyłącznie na stanowisko równorzędne ze stanowiskiem poprzednio zajmowanym. Ocenę celowości i zasadności przeniesienia policjanta na równorzędne stanowisko ustawodawca pozostawił zaś właściwym przełożonym służbowym. Stąd też na organie wydającym decyzję w tym zakresie spoczywa obowiązek wykazania równorzędności nowego stanowiska służbowego a także zasadności i celowości przeniesienia na to nowe stanowisko. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja spełnia powyższe wymagania. Zarówno Komendant Wojewódzki Policji w K., jak i Komendant Główny Policji wykazał, iż przeniesienia służbowego dokonano na stanowisko równorzędne pod względem pełnionych obowiązków, jak i grupy zaszeregowania i uposażenia. Uprawnione jest więc twierdzenie organu, iż rozkaz personalny z dnia [...] stycznia 2008 r. w żaden sposób nie zmieniał dotychczasowych warunków pełnienia służby przez skarżącego. Organ wykazał też cel i zasadność swojej decyzji. Przeniesienia służbowego dokonano bowiem w związku ze zmianami organizacyjno – etatowymi Komendy Wojewódzkiej Policji w K., wprowadzonymi rozkazem organizacyjnym z dnia [...] października 2007 r. Organ kierując się zaś interesem służby, z uwagi na doświadczenie i osobiste predyspozycje skarżącego, powierzył mu równorzędne stanowisko służbowe. Odnosząc się do zarzutów skarżącego dotyczących daty zwolnienia z zajmowanego stanowiska i mianowania na stanowisko równorzędne należy stwierdzić, iż nie zasługują one na uwzględnienie. Kwestionowana przez skarżącego prawidłowość działania organu w wydaniu rozkazu personalnego o zwolnieniu ze służby w Policji i oznaczeniu daty zwolnienia ze służby nie jest przedmiotem niniejszego postępowania i została ona rozpoznana w odrębnej sprawie. Niezależnie jednak od tego, należy podkreślić, iż w dniu [...] kwietnia 2008 r., tj. w dacie wydania ostatecznej decyzji o zwolnieniu z zajmowanego stanowiska i mianowaniu na stanowisko równorzędne, nie została jeszcze wydana decyzja ostateczna o zwolnieniu ze służby w Policji. Oznacza to, iż Dariusz Mozol w dniu [...] kwietnia 2008 r. nadal był funkcjonariuszem Policji i Komendant Wojewódzki Policji w K. mógł skorzystać wobec policjanta z uprawnienia wynikającego z art. 32 ust 1 ustawy o Policji. Stosunek służbowy, jak zostało już wielokrotnie podkreślone w orzecznictwie sądów administracyjnych, cechuje się podporządkowaniem i dyspozycyjnością funkcjonariusza. Cechy te nie doznają i nie mogą doznawać ograniczeń z powodu przyszłych planów i zamierzeń funkcjonariusza planującego wystąpienie ze służby w Policji. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze. zm.), orzekł jak w sentencji.