II SA/Wa 896/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras, Sędzia WSA Joanna Kube, Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz (spr.), Protokolant: Izabela Filipowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2008 r. sprawy ze skargi W. W. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania należności zagranicznej oraz dodatku wojennego z tytułu pełnienia służby poza granicami kraju - oddala skargę - Minister Obrony Narodowej decyzją z dnia [...] maja 2008 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 127 § 3 oraz art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego, po ponownym rozpatrzeniu sprawy, utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] odmawiającą przyznania [...] W. W. należności zagranicznej oraz dodatku wojennego z tytułu pełnienia służby poza granicami państwa w charakterze obserwatora wojskowego [...]. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał na następujący stan faktyczny w sprawie. [...] W. W., decyzją Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] został skierowany do wykonywania zadań na stanowisku obserwatora wojskowego misji [...]. Po zakończeniu pełnienia służby poza granicami kraju, wnioskiem z dnia [...] stycznia 2008 r. oficer zwrócił się do Ministra Obrony Narodowej o wypłatę należności zagranicznej oraz dodatku wojennego za okres pełnienia tam służby. Po rozpatrzeniu wniosku, decyzją z dnia [...] marca 2008 r. organ odmówił wnioskodawcy przyznania powyższych należności. W odwołaniu od powyższej decyzji oficer wniósł o zmianę decyzji w części dotyczącej przyznania mu dodatku wojennego. W uzasadnieniu stwierdził, iż organ nie wyjaśnił w jakim charakterze W. W. pełnił służbę w A., ograniczył się bowiem tylko do zacytowania stwierdzenia wpisanego w skierowaniu oficera do służby w tym kraju. W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] maja 2008 r. Minister Obrony Narodowej wyjaśnił, iż wnioskodawca został skierowany do pełnienia służby poza granicami państwa w charakterze obserwatora wojskowego. Natomiast z dokumentów wystawionych przez [...] wynika, iż oficer pełnił też inne funkcje - oficera łącznikowego oraz doradcy wojskowego. Nie oznacza to jednak, zdaniem organu, iż oficer uzyskał prawo do przyznania dodatku wojennego, ponieważ charakter jego służby, pomimo wykonywania zadań dodatkowych, mieścił się w pojęciu zawartym w § 4 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 25 maja 2004 r. w sprawie pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa (Dz. U. Nr 140, poz. 1479 z późn. zm.), tj. jako obserwator wojskowy lub osoba posiadająca status obserwatora wojskowego w misjach pokojowych organizacji międzynarodowych i sił wielonarodowych. Zgodnie zaś z treścią § 10 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 16 czerwca 2004 r. w sprawie należności pieniężnych żołnierzy zawodowych pełniących służbę poza granicami państwa (Dz. U. Nr 162, poz. 1698 z późn. zm.), żołnierz zawodowy skierowany w charakterze obserwatora wojskowego lub osoby posiadającej status obserwatora wojskowego do misji organizacji międzynarodowych i sił wielonarodowych otrzymuje jednorazową należność pieniężną oraz należność zagraniczną. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie W. W. nie zgodził się z zaskarżonymi decyzjami Ministra Obrony Narodowej. Zarzucił im naruszenie przepisów art. 7 kpa, art. 77 § 1 kpa oraz art. 107 § 3 kpa, przez zaniechanie rzetelnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i oparcie rozstrzygnięcia jedynie na treści niektórych dokumentów, przy pominięciu dokumentów przedstawionych przez stronę oraz zaniechaniu wyjaśnienia jakie "inne czynności wykraczające poza zakres obowiązków obserwatora wojskowego" miał wykonywać skarżący i dlaczego pomimo ich wykonywania odmówiono przyznania mu odpowiednich świadczeń. Zarzucił też naruszenie art. 80 kpa, przez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów przez przyjęcie, iż skarżący pełnił służbę w A. jako obserwator wojskowy lub jako osoba posiadająca taki status, podczas gdy z dokumentów wystawionych przez jednostki [...] wynika, iż wykonywał on też funkcję oficera łącznikowego i doradcy wojskowego. Skarżący stwierdził, iż konsekwencją błędnie ustalonego stanu faktycznego sprawy było naruszenie prawa poprzez odmowę zastosowania wobec oficera § 13 pkt 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 16 czerwca 2004 r. Skarżący powołał się na złożone w toku postępowania administracyjnego dokumenty, tj. zaświadczenie z dnia [...] lutego 2008 r. wystawione przez [...], formularz oceny personelu wojskowego, zaświadczenie z dnia [...] stycznia 2007 r. dot. upoważnienia do wstępu bez eskorty, z których – jego zdaniem, wynikał charakter jego obowiązków i funkcji pełnionych w służbie w A. Ponadto wskazał, iż zaskarżona decyzja jest wewnętrznie sprzeczna, ponieważ organ z jednej strony nie odmówił mocy dowodowej ww. dokumentom, z drugiej zaś strony w uzasadnieniu decyzji organ konsekwentnie zaprzecza ich treści. Stwierdził też, że przepisy rozporządzenia z dnia 16 czerwca 2004 r. warunkują przyznanie dodatku wojennego od zaistnienia określonego stanu faktycznego, nie zaś od treści dokumentu o skierowaniu. W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonych decyzjach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na podstawie art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Rozpoznawana pod tym względem skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, że materialnoprawną przesłanką decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] jest przepis art. 102 ust. 3 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750 ze zm.). Zgodnie z jego brzmieniem żołnierzowi zawodowemu wyznaczonemu do pełnienia służby wojskowej poza granicami państwa przysługuje należność zagraniczna oraz mogą być przyznane inne należności pieniężne, odpowiednio do warunków pełnienia zawodowej służby wojskowej. Przepis statuuje zasadę wedle, której należności pieniężne przyznawane żołnierzom zawodowym skierowanym do pełnienia służby poza granicami Polski są uzależnione od charakteru tej służby oraz zadań, które faktycznie wykonywał. Należy zatem przyjąć, że żołnierz zawodowy powinien otrzymać należność pieniężną za zadania jakie faktycznie wykonywał zagranicą i w jakich warunkach się znajdował. Rozwinięciem tych zasad są przepisy rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 16 czerwca 2004 r. w sprawie należności pieniężnych żołnierzy zawodowych pełniących służbę poza granicami kraju, które szczegółowo ustala warunki wedle których żołnierzom zawodowym przyznaje się należności za pełnienie służby poza granicami Polski. W rozpatrywanej sprawie skarżący podniósł, że z dokumentów wystawionych przez jednostki [...] wynika, iż wykonywał on funkcję oficera łącznikowego i doradcy wojskowego. Skarżący stwierdził, iż konsekwencją błędnie ustalonego stanu faktycznego sprawy było naruszenie prawa poprzez odmowę zastosowania wobec oficera § 13 pkt 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 16 czerwca 2004 r. w sprawie należności pieniężnych żołnierzy zawodowych pełniących służbę poza granicami kraju. Przepis ten statuuje możliwość wypłacania żołnierzom zawodowym skierowanym do służby poza granicami kraju dodatku wojennego. Jednak zgodnie z § 13 zdanie pierwsze ww. rozporządzenia dodatek wojenny przysługuje tylko żołnierzom zawodowym wymienionym w § 2 lit. b i c, a więc tylko tym, którzy zostali skierowani: • kwater głównych, dowództw i sztabów misji organizacji międzynarodowych i sił wielonarodowych, • do pełnienia służby w składzie jednostek wojskowych użytych poza granicami państwa zgodnie z przepisami ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa (Dz. U. Nr 162, poz. 1117), w celu udziału w: – konflikcie zbrojnym lub dla wzmocnienia sił państwa albo państw sojuszniczych, – misji pokojowej, – akcji zapobieżenia aktom terroryzmu lub ich skutkom. Skarżący został, co nie jest sporne w sprawie, skierowany decyzją Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] czerwca 2007 r., do wykonywania zadań na stanowisku obserwatora wojskowego w Misji [...] ( k-173). Jak wynika z Instrukcji dla obserwatora wojskowego w misji [...] z dnia [...] czerwca 2007 r. do zadań skarżącego należało wykonywanie zadań mandatowych [...] (k-174-175). Charakter misji [...] określa Rezolucja [...] z dnia [...] marca 2002 r. nr [...], w sprawie powołania Misji [...]. Jak wynika z treści Rezolucji [...] z dnia [...] marca 2002 r. misja ma charakter polityczny, a więc nie wojskowy, mandat działalność misji koncentruje się na sześciu głównych obszarach: • zapewnienia politycznego i strategicznego doradztwa w sprawach procesu pokojowego; • wspierania dobrego zarządzania; • pomocy promowania praw człowieka; • dostarczania pomocy technicznej; • ciągłego dostarczania i nadzorowania, wraz z miejscowym rządem, całej pomocy humanitarnej potrzebnej do odbudowy i rozwoju kraju. Tak więc do celów [...], należy przede wszystkim odbudowa instytucji państwowych w A., w tym także doradzanie przy budowie sił zbrojnych. Charakter misji [...] wskazuje, że nie ma ona na celu prowadzenia operacji militarnych, tak jak czynią to wojska [...]. Osoby działające w ramach misji nie wykonują operacji militarnych. Do takiej roli został wyznaczony skarżący, który jak wynika z akceptacji Departamentu [...] zakwalifikowany do misji, właśnie jako obserwator wojskowy (k-172). Wykonując zadania obserwatora, skarżący jak wynika z formularza oceny personelu [...] uczestniczącego w misjach w charakterze ekspertów wykonywał funkcje mandatowe, jako doradca ds. wojskowych i oficer łącznikowy pomiędzy [...], a siłami zbrojnymi działającymi w A., także przygotowywał procedury związane z rozbrojeniem działających tam nielegalnych sił zbrojnych i wspierał doradczo przebieg rozbrojenia (k162-163). Jednak te funkcje wykonywane przez skarżącego nie wskazują, że brał on udział w działaniach wojennych, tak jak skierowani do A. żołnierze w ramach misji [...]. Wprost przeciwnie, dostarczone przez skarżącego dokumenty wyraźnie wskazują, że wykonywał on działania jako obserwator wojskowy w ramach pokojowej misji [...], a zatem nie ma on uprawnień do przyznania mu należności z § 13 pkt 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 16 czerwca 2004 r. w sprawie należności pieniężnych żołnierzy zawodowych pełniących służbę poza granicami kraju. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.