II SA/Wa 897/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube, Sędziowie WSA Anna Mierzejewska, Andrzej Góraj (spraw.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Duszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 maja 2014 r. sprawy ze skargi J. D. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2009 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 884/09 postanawia: odrzucić wniosek Skargą z dnia [...] maja 2013 r., uzupełnioną pismem procesowym z [...] czerwca 2013 r., J. D. wniósł o wznowienie postępowania w sprawie toczącej się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie pod sygnaturą akt II SA/Wa 884/09, a zakończonej wyrokiem z 7 grudnia 2009 r. Precyzując podstawy wznowienia podał, iż: - w sprawie orzekali sędziowie wyłączeni z mocy ustawy; - strona była pozbawiona możności działania, gdyż Przewodniczący składu orzekającego odebrał jej głos; - postanowienie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa, manipulacji, poświadczenia nieprawdy; - w sprawie orzekał niewłaściwy Sąd. Odnosząc się do materii zachowania terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania strona, w piśmie procesowym z [...] lipca 2013 r., podała, iż w dniu [...] maja 2013 r. stwierdziła niezbędność wznowienia postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na fakt uchybienia trzymiesięcznemu terminowi, o jakim mowa w art. 277 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). W ocenie organu, strona mogła dowiedzieć się o wszystkich podniesionych podstawach do wznowienia postępowania już w dacie ogłoszenia wyroku w sprawie II SA/Wa 884/09, tj. w dniu 7 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga zasługuje na odrzucenie. Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy strona złożyła skargę o wznowienie postępowania w terminie określonym w przepisie art. 277 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Zgodnie z brzmieniem wyżej powołanej normy prawnej skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub przedstawiciel ustawowy. Ustawodawca formułując przedmiotowy przepis położył szczególny nacisk na materię dowiedzenia się przez stronę o podstawie wznowienia postępowania, nawiązując do obiektywnego kryterium stanu faktycznego. Dla ustalenia zachowania terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania istotne jest więc to, kiedy strona dowiedziała się o istnieniu podstaw wznowieniowych a nie, jak wywodzi to skarżący, kiedy strona uznała, że wznowienie postępowania w danej sprawie będzie dla niej korzystne. Realia niniejszej sprawy świadczą zaś o tym, że strona uchybiła trzymiesięcznemu terminowi do złożenia wniosku o wznowienie. Brak jest bowiem przesłanek mogących skutecznie udowadniać tezę skarżącego, że o podstawach do wznowienia postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 884/09 dowiedział się dopiero po lekturze uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanego w sprawie I OSK 616/10 (czyli po rozpoznaniu skargi kasacyjnej od powyższego wyroku Sadu pierwszej instancji). Wszystkie bowiem podstawy wznowienia postępowania, wskazane przez stronę w jej skardze o wznowienie, mogły być jej znane najpóźniej w chwili wydania wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w dniu 7 grudnia 2009 r. W tym bowiem momencie strona miała świadomość tego, jaki jest skład Sądu rozpoznającego tę sprawę. Skarżący był przecież obecny na rozprawie zakończonej wydaniem kwestionowanego rozstrzygnięcia. W tym więc już momencie strona mogła skonstatować ewentualne nieprawidłowości w składzie orzekającym. Również w tej dacie strona wiedziała już o tym, że Przewodniczący składu odebrał jej głos, z którego to faktu wywodziła zarzut pozbawienia możliwości działania. Także o zarzucanym w skardze o wznowienie postępowania oparciu wyroku WSA z 7 grudnia 2009 r. na fałszywych danych, strona najpóźniej mogła się dowiedzieć w dniu wydania tego wyroku. Wtedy bowiem dowiedziała się o wyniku analizy prawnej i faktycznej skarżonego rozstrzygnięcia, dokonanej przez Sąd w sprawie II SA/Wa 884/09. Strona nie wykazała zaś tego, aby dopiero w okresie późniejszym wykryła fakty świadczące o zasadności podnoszonych zarzutów. Powyższe okoliczności świadczą więc o tym, że za początek biegu terminu oznaczonego w art. 277 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należy uznać dzień wydania wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 884/09. To zaś prowadzi do konkluzji, iż skarga o wznowienie postępowania z [...] maja 2013 r. została wniesiona przez stronę z uchybieniem 3-miesięcznego terminu, o jakim mowa w art. 277 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Strona nie wykazał zaś, aby o podstawach wznowienia dowiedziała się w okresie późniejszym. Zauważyć też należy, iż nawet w piśmie procesowym z 31 lipca 2013 r., odnosząc się do materii zachowania omawianego terminu, strona powołała się na fakt, iż w dniu wniesienia skargi o wznowienie postępowania, tj. [...] maja 2013 r. "stwierdziła", że niezbędne jest wznowienie postępowania, utożsamiając niejako tą kwestię z kwestią dowiedzenia się o podstawie do wznowienia. Na marginesie, niezależnie od podstaw do wydania postanowienia o odrzuceniu wniosku o wznowienie postępowania, wartym podkreślenia jest fakt, że Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną od kwestionowanego wyroku z 7 grudnia 2009 r., skargę tę oddalił. Dokonując analizy rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji uznał je za prawidłowe. Mało tego, Sąd odwoławczy podkreślił, że skład Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie II SA/Wa 884/09 był prawidłowy. Nadto, skoro skarga kasacyjna została oddalona, to jest to jednoznaczne z tym, że Sąd drugiej instancji potwierdził właściwość Sądów administracyjnych w sprawie będącej przedmiotem postępowania. Co zaś się tyczy żądania skarżącego, zgłoszonego przed rozprawą w dniu [...] maja 2014 r. – o jej zawieszenie – to tutejszy Sąd nie dopatrzył się występowania przesłanek dla uwzględnienia tego wniosku. Brak było bowiem okoliczności uzasadniających zawieszenie niniejszego postępowania z urzędu czy na wniosek. W szczególności takim powodem nie mógł być zamiar wznowienia przez stronę postępowań w sprawach wymienionych we wniosku. Rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie nie zależało bowiem od wyniku ewentualnych postępowań wznowieniowych. Wznawianie przez skarżącego postępowań w innych sprawach nie zmieniłoby bowiem tego, że wniosek o wznowienie postępowania, będący przedmiotem badania w niniejszej sprawie, został złożony po terminie. W tym stanie sprawy, działając w oparciu o dyspozycję art. 281 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.