II SA/Wa 90/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.), Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 1 września 2020 r. sprawy ze skargi T. P. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia [...] października 2019 r., nr [...] w przedmiocie zdolności do służby poza granicami kraju oddala skargę Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w [...] (dalej jako CWKL) orzeczeniem z dnia [...] października 2019 r. nr [...], wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 5 ust. 1, 6 i 7 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (t.j. Dz.U. 2019 r., poz. 330), § 3 i 11 ust. 1 pkt 1 i 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz.U. z 2012 r. poz. 1013), a także § 7 pkt 1 i § 23 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. z 2015 r. poz. 761 ze zm. dalej rozporządzenie), po rozpatrzeniu odwołania T. P. (skarżący) od orzeczenia Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] (dalej jako RWKL) z dnia [...] września 2019 r. nr [...] wydanego w sprawie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa, utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie. Do wydania przedmiotowego rozstrzygnięcia doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu [...] kwietnia 2019 r. Szef Zespołu ds. [...] w Międzynarodowych Strukturach Wojskowych skierował T. P. do RWKL w [...] w celu określenia zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa we wszystkich strefach klimatycznych z rozpoznaniem lekarskim: stan po leczeniu operacyjnym pourazowej przepukliny jądra miażdżystego [...] z rwą kulszową prawostronną. Podstawa skierowania art. 5 ust. 1, ust. 2 pkt 1, ust. 3 pkt 5 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Do skierowania Dowódca dołączył informację o dotychczas wydanym orzeczeniu: CWKL w [...] nr [...] r. z dnia [...].08.2016 r. – załącznik nr 1 grupa III - niezdolny do służby poza granicami państwa; odpis przebiegu służby wojskowej żołnierza zawodowego oraz informację o warunkach i przebiegu służby wojskowej, a także wywiad lekarski dnia [...].04.2019 r. przeprowadzony w ambulatorium Oddziału [...] NATO w [...], zaświadczenie o badaniu psychologicznym Nr [...]z dnia [...].04.2019 r. – brak przeciwwskazań psychologicznych do pełnienia służby poza granicami państwa. Po stawieniu się w RWKL w [...] w dniu [...] kwietnia 2019 r. - z orzekanym przeprowadzono wywiad lekarski, udzielono informacji o ochronie danych osobowych - po czym otrzymał skierowanie do wykonania badań lekarsko-specjalistycznych kandydatów do służby poza granicami państwa, które przeprowadzili lekarze specjaliści z [...] Wojskowego Szpitala Klinicznego z [...] w [...]: internista, laryngolog, neurolog, okulista, dermatolog, stomatolog, psycholog, psychiatra. Dokonano również badań ambulatoryjnych krwi i moczu, RTG klatki piersiowej, audiogram, EKG serca, badanie EKG metodą Holtera. Do całości akt orzeczniczo-lekarskich dołączono również dokumentację orzeczniczo-lekarską związaną z wydawaniem orzeczenia uszczerbkowego przez RWKL w [...] nr [...]z dnia [...].12.2015 r. (w związku z wypadkiem z dnia [...] maja 2015 r. – podczas przenoszenia skrzyni transportowej na ćwiczeniach doznał przepukliny jądra miażdżystego [...] – rwa kulszowa ubytkowa prawostronna – protokół powypadkowy sporządzony przez Szefa Sztabu Generalnego Nr [...]) a także w związku z pogorszeniem stanu zdrowia – orzeczeniem uszczerbkowym RWKL w [...] nr [...] z dnia [...].03. 2019 r. – na skierowanie Szefa WSzW w [...] (pogorszenie wynosi 0%). W oparciu o tak zgromadzoną dokumentację orzeczniczo-lekarską RWKL w [...] wydała w dniu [...] maja 2019 r. orzeczenie nr [...], w którym rozpoznając schorzenie orzekanego: kręgozmyk [...] z dyskopatią zwyrodnieniową [...] leczoną operacyjnie mikrodiscectomią prawostronną [...] i foraminectomią [...] prawostronną z zespołem bólowym lędźwiowo – krzyżowym objawowym w okresie długotrwałej remisji – § 4 pkt 5, orzekła: kategoria N zał. 1 grupa III – niezdolny do służby poza granicami państwa. Orzeczenie to orzekany odebrał 7 czerwca 2019 r. (własnoręczny podpis na zpo) i odwołał się do CWKL. W wyniku wniesionego odwołania CWKL w [...] uchyliła zaskarżone orzeczenie RWKL w [...] nr [...] z dnia 17[...] maja 2019 r. orzeczeniem CWKL nr [...] r. z dnia [...] lipca 2019 r. i poleciła RWKL w [...] przeprowadzenie nowego postępowania orzeczniczego w uzasadnieniu wskazując na zauważone uchybienia w procesie orzeczniczym dotyczące diagnostyki ciśnienia tętniczego oraz wyjaśnienia, czy u badanego występuje niedowład palucha stopy prawej opisany przez lekarza POZ. Orzeczenie to odebrała M. P. (podpis na zpo) w dniu [...] lipca 2019 r. Po ponownym przeanalizowaniu sprawy i przeprowadzeniu dodatkowej konsultacji neurologicznej i kardiologicznej RWKL w [...] wydała w dniu [...] września 2019 r. orzeczenie nr [...], w którym rozpoznała u orzekanego: 1. Kręgozmyk [...] z dyskopatią zwyrodnieniową [...] leczoną operacyjnie mikrodiscectomią prawostronną [...] i foraminectomią [...] prawostronną z zespołem bólowym lędźwiowo-krzyżowym objawowym w okresie długotrwałej remisji z osłabieniem zgięcia grzbietowego palucha stopy prawej oraz osłabieniem odruchu skokowego i podeszwowego po stronie prawej - § 34 pkt 5, § 62 pkt 1, 2. Nadciśnienie tętnicze 1/11° prawidłowo kontrolowane w ABPM- § 39 pkt 1, 3. Lewostronne upośledzenie słuchu wyłącznie w zakresie tonów wysokich - § 21 pkt 1, 4. Tatuaż lewego podudzia - § 2 pkt 8, 5. Bliznę po operacji kręgosłupa [...]- § 3 pkt 1, 6. Braki uzębienia- § 24 pkt. 1, 7. Przebyty uraz kręgosłupa [...]- bez § bez pkt - uznając orzekanego za niezdolnego do służby poza granicami państwa z powodu schorzenia wymienionego w pkt 1 rozpoznań - kategoria N - załącznik 1 grupa III. Organ wskazał, że schorzenie wymienione w pkt 1 powoduje niezdolność do służby poza granicami państwa. Orzeczenie to zostało przesłane na adres domowy orzekanego a jego odbiór orzekany potwierdził w dniu [...] września 2019 r. (podpis na zpo – P.). W dniu [...] września 2019 r. orzekany odwołał się do CWKL w [...] – odwołanie wpłynęło do RWKL w [...] w dniu [...] września 2019 r. za nr wch [...] - w którym to odwołaniu twierdzi, że na żadnym etapie leczenia i rekonwalescencji nie stwierdzono u badanego zespołu bólowego odcinka lędźwiowego kręgosłupa, a tym bardziej zaostrzenia jej objawów przedmiotowych. Według orzekanego schorzenie kręgosłupa nie upośledza jego sprawności o czym świadczy pełnienie obowiązków służbowych w pełnym wymiarze w codziennej służbie, jak również w czasie wielu ćwiczeń, w tym poza granicami kraju w różnych warunkach terenowych i klimatycznych pod pełnym obciążeniem psychicznym i fizycznym. W uzasadnieniu wskazanego na wstępie orzeczenia CWKL wskazała, że Zespół orzeczniczy CWKL przeprowadził analizę dokumentacji orzeczniczo- lekarskiej, z której wynika, że orzekany przebył operację dyskopatii na poziomie [...] (karta informacyjna z leczenia szpitalnego z [...] Wojskowego Szpitala Klinicznego w [...] - Oddział Kliniczny [...] - przebywał od dnia [...].06.2015 r. do [...].07.2015 r.; karta informacyjna z leczenia szpitalnego z [...] Wojskowego Szpitala Klinicznego w [...] - Oddział [...] - przebywał od dnia [...].05.2015 r. do [...].05.2015 r. - zastosowano leczenie operacyjne mikrodiscectomią prawostronna [...] foraminotomia [...] prawostronna) i występują u niego zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego pod postacią dyskopatii wielopoziomowej. Lekarz neurolog badający orzekanego na zlecenie RWKL rozpoznał osłabienie zgięcia grzbietowego palucha stopy prawej oraz osłabienie odruchu skokowego i podeszwowego po stronie prawej. Należało więc stwierdzić, że orzekany przebył operację dyskopatii zaś przed operacją występowały u niego dolegliwości bólowe kręgosłupa, które nie ustępowały po leczeniu farmakologicznym i wymagały leczenia operacyjnego. Ponieważ w dacie orzekania orzekany nie zgłaszał dolegliwości bólowych, więc RWKL w rozpoznaniu wskazała, że zmiany zwyrodnieniowe nie dają objawów podmiotowych, gdyż występuje u badanego długotrwała remisja. Natomiast u badanego występują objawy przedmiotowe pod postacią osłabienia zgięcia grzbietowego palucha stopy prawej oraz osłabienia odruchów skokowych podeszwowych, w związku z powyższym badany wymaga oszczędzającego trybu życia, w tym ograniczenia nadmiernego wysiłku fizycznego oraz eliminacji gwałtownych ruchów a także unikanie zmiennych warunków klimatycznych, jak niskie temperatury czy duża wilgotność otoczenia. Biorąc powyższe pod uwagę – CWKL wydała w dniu [...] października 2019 r. orzeczenie nr [...], którym utrzymała w mocy orzeczenie RWKL w [...] nr [...] z dnia [...] września 2019 r. W dniu [...] stycznia 2020 r. wpłynęła do CWKL skarga orzekanego – reprezentowanego przez adwokata A. M. – skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie W skardze pełnomocnik skarżącego zarzucała, że zaskarżonym orzeczeniem CWKL naruszyła zapis § 23 ust. 2 rozporządzenia MON z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. z 2015 r., poz. 761 z późn. zm) poprzez nieprzeprowadzenie dodatkowych badań przez lekarzy: ortopedę, neurologa i neurochirurga oraz niewykonania rezonansu magnetycznego kręgosłupa, w wyniku czego nie wyjaśniono wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Biorąc powyższe pod uwagę wnosi o uchylenie zaskarżonego orzeczenia CWKL w [...] z dnia [...] października 2019 r. nr [...], oraz poprzedzającego go orzeczenia RWKL w [...] nr [...] z dnia [...] września 2019 r. – w części dot. rozpoznań oraz określenia kategorii zdolności do służby poza granicami państwa. Ponadto wnosi o zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania sądowo administracyjnego w tym kosztów adwokackich. W uzasadnieniu swego stanowiska pełnomocnik skarżącego podniosła, że orzeczeniem nr [...] z dnia [...] lutego 2015 r. RWKL w [...] uznała skarżącego za zdolnego do służby wojskowej poza granicami państwa (wskazując na to, że rezonans magnetyczny kręgosłupa wykonany w dniu [...].10.2013 r. potwierdził występowanie u skarżącego zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa). Polemizuje też ze sformułowaniem zawartym w orzeczeniu CWKL, że "orzekany przebył operację dyskopatii i zapewne przed operacją występowały dolegliwości bólowe kręgosłupa, które nie ustępowały po leczeniu farmakologicznym i wymagały leczenia operacyjnego", twierdząc, że skarżący uległ wypadkowi w dniu [...].05.2015 r. doznając obrażeń: przepukliny jądra miażdżystego [...], rwy kulszowej ubytkowej prawostronnej (protokół powypadkowy sporządzony przez Szefa Sztabu Generalnego w dniu [...].07.2015 r.) i ubiegał się o jednorazowe odszkodowanie w trybie przepisów ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych... (Dz.U. z 2014 r., popz. 213 z późn. zm.). W związku z tym był orzekany przez RWKL w [...] – celem ustalenia trwałego uszczerbku na zdrowiu – orzeczenie uszczerbkowe RWKL w [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. – 0%; orzeczenie uszczerbkowe RWKL w [...] nr [...] z dnia [...] marca 2019 r. – 0%; orzeczenie uszczerbkowe CWKL w [...] nr [...] z dnia [...] października 2019 r. W ocenie pełnomocnika – skoro uszczerbek na zdrowiu wynosi 0% a zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa istniały przed wydaniem orzeczenia z dnia [...] lutego 2015 r. – to dlaczego aktualnie skarżący został uznany za niezdolnego do służby poza granicami państwa. W skardze wskazano również, że CWKL nie przeprowadziła żadnych dodatkowych badań lekarskich przez lekarzy: ortopedę, neurologa i neurochirurga oraz nie wykonała rezonansu magnetycznego kręgosłupa, zatem nie wyjaśniła, dlaczego skarżący pomimo wykonywania przez niego bez przeszkód obowiązków służbowych w kraju oraz ćwiczeń poza granicami kraju – jest niezdolny do służby wojskowej poza granicami państwa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. W uzasadnieniu odniósł się w sposób szczegółowy do poszczególnych zarzutów skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 1066), oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 zm. – dalej jako p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Polega ona na ocenie legalności, tj. zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 k.p.a. (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W ocenie Sądu, skarga analizowana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie zauważyć należy, że wojskowe komisje lekarskie działają jako organy administracji publicznej wydające decyzje w indywidualnych sprawach, w tym również decyzje w sprawach zdolności do służby wojskowej ze względu na stan zdrowia. Z tych względów, w zakresie nienormowanym przepisami szczególnymi, do postępowania w sprawach tego rodzaju mają zastosowanie - określone w Kodeksie postępowania administracyjnego - ogólne zasady postępowania administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 10 lutego 1999 r. sygn. akt I SA 2114/97, publik. Lex nr 47973). Rozstrzyganie o zdolności do służby wojskowej odbywa się zatem w postępowaniu administracyjnym z gwarancjami dwuinstancyjnego toku orzecznictwa o charakterze sformalizowanym. W myśl art. 5 ust. 1 zdanie 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych orzeczenia wydawane przez komisje lekarskie są decyzjami administracyjnymi. Warunkiem wydania prawidłowej decyzji (w niniejszej sprawie orzeczenia) jest podjęcie przez organ wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy poprzez wyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego (art. 7 k.p.a.), a następnie prawidłowe uzasadnienie podjętego rozstrzygnięcia (art. 107 § 1 k.p.a.). Zgodnie z art. 5 ust. 6 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, ustala się następujące kategorie zdolności fizycznej i psychicznej do zawodowej służby wojskowej: 1) kategoria Z - zdolny do zawodowej służby wojskowej, co oznacza zdolność do pełnienia zawodowej służby wojskowej oraz służby w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego, 2) (1a) kategoria Z/O - zdolny do zawodowej służby wojskowej z ograniczeniami, co oznacza ograniczoną zdolność do dalszego pełnienia zawodowej służby wojskowej w poszczególnych rodzajach Sił Zbrojnych i rodzajach wojsk oraz na określonych stanowiskach służbowych, 3) (2) kategoria N - trwale lub czasowo niezdolny do zawodowej służby wojskowej oraz niezdolny do służby w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego. Kwestie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach reguluje szczegółowo powołane wcześniej rozporządzenie z dnia 3 czerwca 2015 r., wydane przez Ministra Obrony Narodowej na podstawie delegacji ustawowej – art. 5 ust. 8 powołanej wojskowej ustawy pragmatycznej. Rozporządzenie to w załączniku nr 1 określa wykaz chorób lub ułomności uwzględnianych przy orzekaniu o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz do służby poza granicami państwa, a także o ograniczonej zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej w poszczególnych rodzajach sił zbrojnych i rodzajach wojsk oraz na określonych stanowiskach służbowych, a w załączniku nr 7 określa wzór orzeczenia w sprawie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa. Do załącznika nr 7 do ww. rozporządzenia odsyła przepis § 24 ust. 2 rozporządzenia. Wojskowe komisje lekarskie orzekają na podstawie dokumentów, o których mowa w § 17 i po przeprowadzeniu niezbędnych badań lekarskich (§ 18 rozporządzenia). Od orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej wydanego w pierwszej instancji służy stronie odwołanie do CWKL (§ 22 ust. 1). CWKL rozpatrując odwołanie orzeka na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, w razie potrzeby, może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne oraz skierować żołnierza na obserwację szpitalną, a także przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dokumentów (§ 23 ust. 2). W tym miejscu Sąd wskazuje, że w orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, że kontrola sądowoadministracyjna orzeczeń wojskowych komisji lekarskich ma charakter ograniczony i sprowadza się w zasadzie do badania prawidłowości postępowania orzeczniczego pod względem formalnym. Sąd administracyjny nie jest bowiem uprawniony do kontroli dokonanego przez komisję rozpoznania w zakresie stwierdzonych schorzeń ani oceny fachowości przeprowadzonych badań lekarskich. W zakresie swoich uprawnień sąd administracyjny kontroluje natomiast, czy organy prawidłowo przeprowadziły postępowanie, czy orzekały na podstawie kompletnego materiału dowodowego, jak również czy ustalony przez nie stan faktyczny znalazł odzwierciedlenie w orzeczeniu właściwej komisji lekarskiej. Reasumując Sąd nie jest natomiast uprawniony do kwestionowania dokonanego przez komisję rozpoznania oraz stwierdzonych schorzeń prowadzących do ustalenia kategorii zdolności do zawodowej służby wojskowej. Skarżący został skierowany do wojskowej komisji lekarskiej przez Szefa Zespołu do Spraw [...] w Międzynarodowych Strukturach Wojskowych w celu ustalenia aktualnej zdolności do zawodowej służby wojskowej poza granicami kraju. CWKL orzekająca w składzie trzech lekarzy, działała zgodnie ze swoją właściwością w myśl § 23 ust. 1 ww. rozporządzenia. Orzeczenie zostało wydane w następstwie wnikliwej analizy zgromadzonej dokumentacji orzeczniczo-lekarskiej. Podjęte w sprawie rozstrzygnięcie zostało należycie uzasadnione. U skarżącego stwierdzono kręgozmyk [...] z dyskopatią zwyrodnieniową [...] leczoną operacyjnie mikrodiscectomią prawostronną [...]i foraminectomią L5[...] prawostronną z zespołem bólowym lędźwiowo-krzyżowym objawowym w okresie długotrwałej remisji z osłabieniem zgięcia grzbietowego palucha stopy prawej oraz osłabieniem odruchu skokowego i podeszwowego po stronie prawej - § 34 pkt 5, § 62 pkt 1 rozporzadzenia. Schorzenie powyższe zdaniem Komisji obu instancji powoduje niemożność uznania skarżącego za zdolnego do służby poza granicami kraju. Jak zauważyła CWKL w dacie orzekania orzekany nie zgłaszał dolegliwości bólowych, więc w rozpoznaniu wskazała, że zmiany zwyrodnieniowe nie dają objawów podmiotowych, gdyż występuje u badanego długotrwała remisja. Natomiast u badanego występują objawy przedmiotowe pod postacią osłabienia zgięcia grzbietowego palucha stopy prawej oraz osłabienia odruchów skokowych podeszwowych, w związku z powyższym badany wymaga oszczędzającego trybu życia, w tym ograniczenia nadmiernego wysiłku fizycznego oraz eliminacji gwałtownych ruchów a także unikanie zmiennych warunków klimatycznych, jak niskie temperatury czy duża wilgotność otoczenia. Z uwagi na fakt, że badany został przewidziany do służby poza granicami państwa we wszystkich strefach klimatycznych, zdaniem CWKL brak jest możliwości, aby były zachowane powyższe wskazania. Komisja II instancji podkreśliła, iż orzeczenie w przedmiocie zdolności skarżącego do zawodowej służby wojskowej zostało poprzedzone badaniami i ich szczegółową analizą. Wobec zarzutów sformowanych w skardze należy wskazać, że Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez CWKL § 23 ust. 2 – rozporządzenia MON z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach poprzez nieprzeprowadzenie dodatkowych badań przez lekarzy: ortopedę, neurologa i neurochirurga oraz niewykonania rezonansu magnetycznego kręgosłupa, w wyniku czego nie wyjaśniono wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Zgodnie bowiem z § 23 ust. 2 ww. rozporządzenia MON z dnia 3 czerwca 2015 r. Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w [...], rozpatrując odwołanie, orzeka na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy i tylko w razie potrzeby Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w [...] może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne oraz skierować żołnierza na obserwację szpitalną, a także przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dokumentów. W sprawie, zdaniem Sądu, została zgromadzona obszerna dokumentacja medyczna, która, zdaniem Sądu, była wystarczająca do podjęcia rozstrzygnięcia. Zgodnie z zaleceniami wydanymi w sprawie przez CWKL w orzeczeniu z dnia [...] lipca 2019 r. zostały przeprowadzone w sprawie konsultacja neurologiczna i kardiologiczna, które pozwoliły ustalić rozpoznanie schorzeń opisanych w pkt 1 i 2 i ich stopień nasilenia. Tak więc zarzut naruszenia § 23 ust. 2 – rozporządzenia MON z dnia 3 czerwca 2015 r. jest bezzasadny. Uwzględniając powyższe, Sąd uznał, że zaliczenie skarżącego do kategorii N - niezdolny do zawodowej służby wojskowej poza granicami kraju, znalazło potwierdzenie w okolicznościach faktycznych sprawy, które zostały w dostatecznie zrozumiały sposób omówione w zaskarżonym orzeczeniu. Sąd nie ma podstaw kwestionować tych ustaleń skoro zostały one dokonane w oparciu o badania specjalistyczne, a których interpretacja przesądziła o stanie niezdolności fizycznej skarżącego do pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami kraju. Podkreślenia przy tym wymaga, iż skarżący był badany pod kątem rygorystycznych wymogów pełnienia służby poza krajem. W takim przypadku prawodawca stawia większe wymagania zdrowotne, niż żołnierzom pełniącym służbę w kraju, gdzie resortowa służba zdrowia zapewnia odpowiednią pomoc medyczną żołnierzowi. Odmiennie rzecz się ma w przypadku pełnienia służby na misjach pokojowych. Warunki pełnienia zawodowej służby wojskowej w krajach zniszczonych działaniami wojennymi, w tym w realiach bojowych są bardzo trudnie, szczególnie w aspekcie znacznych obciążeń fizycznych, czynników pogodowych (chłód, upał). Te zaś nie sprzyjają, czy wręcz uniemożliwiają prowadzenie rehabilitacji choćby nieznacznych schorzeń kręgosłupa, czy też kończyn. Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że zaskarżone orzeczenie CWKL, kwalifikujące skarżącego jako niezdolnego do zawodowej służby wojskowej poza granicami kraju, nie narusza prawa. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.