II SA/Wa 901/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. K. o wstrzymanie wykonania decyzji Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w sprawie ze skargi L. K. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Straży Granicznej postanawia - odmówić wstrzymania wykonania decyzji. Pismem z dnia 16 kwietnia 2014 r. L. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Straży Granicznej, w treści której zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: ppsa, sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 ww. ustawy). Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji musi zawierać uzasadnienie powodów, dla których Sąd winien postanowić o wstrzymaniu jej wykonania. Oznacza to, że obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z powyższego przepisu spoczywa na wnioskodawcy, a nie na Sądzie. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie podane przez stronę okoliczności wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę, by Sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji trudne do odwrócenia. Wojewódzkie sądy administracyjne nie są zobowiązane na mocy art. 49 § 1 ppsa do wzywania stron o uzupełnienie wniosków, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa, w sytuacji braku ich należytego uzasadnienia przez strony. Należy stwierdzić, iż w postępowaniu wszczętym z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd nie ocenia legalności zaskarżonego orzeczenia. L. K. swój wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadnił tym, że skutkiem wykonania zaskarżonej decyzji będzie pozbawienie skarżącego źródła utrzymania, pozostającego w ścisłym związku z posiadanymi kompetencjami, których nie sposób wykorzystać przy wykonywaniu innej pracy. Skarżący podniósł, że uzyskiwany dochód stanowi główne źródło utrzymania jego rodziny, w tym uczących się dzieci (dwie córki w wieku 15 i 14 lat oraz syn w wieku 8 lat). Utrata źródła utrzymania spowoduje uszczerbek dla koniecznego utrzymania jego rodziny. Skarżący dodał, że jego zwolnienie ze służby przed zakończeniem postępowania "stygmatyzowałoby" skarżącego, zwłaszcza na tle pozostałych funkcjonariuszy, wobec których toczy się postępowanie w tej samej sprawie. Przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona stronie przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków musi być rozważane z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie. Tak więc odwrócenie skutków wywołanych wykonaniem zaskarżonego aktu musi być trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach. Powołane przez skarżącego w niniejszej sprawie okoliczności nie prowadzą do takich konsekwencji. Wprawdzie zwolnienie ze służby w Straży Granicznej wywołuje negatywne konsekwencje dla skarżącego (zwolnienie ze służby wiąże się z utratą świadczeń wynikających ze stosunku służbowego, a ewentualna długotrwała procedura odwoławcza może oznaczać pozbawienie środków egzystencji), niemniej jednak nie uzasadnia to poglądu, że wykonanie zaskarżonej decyzji rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak zauważył bowiem Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 24 stycznia 2007 r. sygn. akt I OZ 22/07: "zwolnienie z pracy i co się z tym łączy - pogorszenie statusu majątkowego rodziny - nie może być oceniane w kontekście wyrządzenia znacznej szkody rodzinie". Podkreślić należy, że skarżący nie wykazał jakie przełożenie na funkcjonowanie rodziny skarżącego będzie miała utrata przez skarżącego świadczeń wynikających ze stosunku służbowego. Ogólne wyjaśnienie skarżącego, że wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje uszczerbek dla koniecznego utrzymania jego rodziny, nie zasługuje na uwzględnienie. Również wskazywana przez skarżącego okoliczność, że jego zwolnienie ze służby przed zakończeniem postępowania "stygmatyzowałoby" skarżącego, zwłaszcza na tle pozostałych funkcjonariuszy, wobec których toczy się postępowanie w tej samej sprawie, nie może być kwalifikowana w kategoriach znacznej szkody, ani też okoliczności, która spowoduje trudne do odwrócenia skutki. W związku z powyższym brak jest podstaw do przyjęcia, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.