II SA/Wa 906/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 4 września 2013 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. L., przedstawiciela ustawowego małoletnich K. L. i M. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi małoletnich K. L. i M. L., reprezentowanych przez przedstawiciela ustawowego – Z. L. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty rodzinnej w drodze wyjątku postanawia: przyznać małoletnim K. L. i M. L. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Przedstawiciel ustawowy małoletnich dzieci – K. L. i M. L. – Z. L. pismem z dnia 30 lipca 2013 r. złożył w niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 czerwca 2011 r. Jednocześnie wystąpił o przyznanie prawa pomocy. Przedmiotowy wniosek uzupełnił, składając w terminie wypełniony formularz PPF, w którym wskazał, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu. Podał, że pozostaje wraz z małoletnimi synami we wspólnym gospodarstwie domowym i znajduje się w trudnej sytuacji materialnej. Podniósł, że rodzina obecnie utrzymuje się z otrzymywanego przez niego zasiłku dla bezrobotnych w wysokości 623,60 zł. Oświadczył, że nie posiada wraz z dziećmi żadnego majątku, ani oszczędności. Do wniosku dołączył kserokopię decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. o uznaniu za osobę bezrobotną od dnia [...] kwietnia 2013 r. oraz decyzji z dnia [...] kwietnia 2013 r. o przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Na wstępie należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie na stronie skarżącej nie ciąży obowiązek poniesienia jakichkolwiek kosztów sądowych. Stosownie do art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., 270 ze zm.), skarżący działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Z uwagi na powyższe, wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych nie podlega ocenie w odniesieniu do przesłanek ustawowych. Natomiast należało zbadać, czy jest zasadny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Zgodnie z art. 262 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Dlatego - stosownie do art. 245 § 1 i 3 wskazanej wyżej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że w chwili obecnej sytuacja materialna w rodzinie małoletnich jest trudna. Dochód gospodarstwa domowego stanowi kwota około 623 zł. Oznacza to, że na jedną osobę w rodzinie wypada średnio po około 200 zł miesięcznie. W związku z powyższym należy uznać, iż w niniejszej sprawie strona skarżąca wykazała, że spełnia przesłanki do przyznania profesjonalnego pełnomocnika z urzędu, gdyż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 oraz w związku z art. 262 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.