II SA/Wa 906/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Olga Żurawska – Matusiak po rozpoznaniu w dniu 23 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej i odmowy przyznania zasiłku postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 29 kwietnia 2014 r. M. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie odmówienia prawa do zasiłku dla bezrobotnych. W odpowiedzi na powyższą skargę organ stwierdził, że dotyczy ona decyzji Wojewody [...] z [...] marca 2014 r., nr [...]. Jednocześnie zauważył, że powyższa decyzja nie orzeka o odmowie przyznania skarżącej prawa do zasiłku dla bezrobotnych. W związku z niejednoznacznym określeniem zakresu zaskarżenia, Sąd zarządzeniem z 30 lipca 2014 r. wezwał M. S. do sprecyzowania powyższej skargi – w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia – poprzez jednoznaczne wskazanie numeru i daty zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz organu, który je wydał. Przesyłka, zawierająca odpis powyższego zarządzenia skierowana do M. S. była dwukrotnie awizowana (8 sierpnia 2014 r. i 18 sierpnia 2014 r.) i z datą 27 sierpnia 2014 r., z uwagi na niepodjęcie przesyłki w terminie, nastąpił jej zwrot do nadawcy. Zarządzeniem z 19 września 2014 r. ponownie wezwano skarżącą do sprecyzowania skargi – w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia – poprzez jednoznaczne wskazanie numeru i daty zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz organu, który je wydał. Przesyłka, zawierająca odpis powyższego zarządzenia skierowana do M. S. była dwukrotnie awizowana (26 września 2014 r. i 6 października 2014 r.) i z datą 14 października 2014 r., z uwagi na niepodjęcie przesyłki w terminie, nastąpił jej zwrot do nadawcy. Mając na uwadze tryb doręczeń przewidziany w art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej powoływana jako P.p.s.a.) wezwanie należało uznać za doręczone 10 października 2014 r., zatem M. S. termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął 17 października 2014 r. Skarżąca w zakreślonym terminie nie uzupełniła braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Stosownie natomiast do treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Skarga M. S. wniesiona w niniejszej sprawie nie spełniała wymogów określonych w art. 57 § 1 P.p.s.a. Nieprecyzyjne określenie zakresu zaskarżenia powodowało, że skarga obarczona była brakiem formalnym uniemożliwiającym jej rozpoznanie. Dlatego też M. S. wezwana została do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej sprecyzowanie. Skarżącą zobowiązano do wykonania wezwania w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi. M. S. pomimo prawidłowego doręczenia wezwania i upływu wyznaczonego terminu nie uczyniła zadość temu wezwaniu i nie sprecyzowała skargi. Skardze niespełniającej wymogów formalnych, tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, nie można nadać dalszego, prawidłowego biegu. Przedmiot skargi ma bowiem podstawowe znaczenie dla zbadania jej dopuszczalności, tak pod względem oceny, czy dany akt lub czynność ewentualnie bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania podlegają kontroli sądu administracyjnego, jak i oceny zachowania, w przypadku aktów i czynności, terminu do wniesienia skargi. Skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi w sposób umożliwiający nadanie jej dalszego biegu, co powoduje, że nie można ocenić dopuszczalności skargi, do czego Sąd obowiązany jest na wstępnym etapie badania skargi. Z tego względu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 57 § 1 powołanej ustawy orzekł, jak w sentencji.