II SA/Wa 907/09

WyrokWSA w Warszawie2009-11-04

Skład orzekający: Iwona Dąbrowska, Ewa Grochowska-Jung, Joanna Kube

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy funkcjonariusz Straży Granicznej, który darował lokal mieszkalny swojej matce, ale nadal w nim zamieszkuje, utracił prawo do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego?
Ratio decidendi
Funkcjonariusz Straży Granicznej utracił prawo do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, ponieważ pozbawił się prawa do zajmowanego dotychczas lokalu poprzez jego darowanie matce, co stanowi negatywną przesłankę do przyznania tego świadczenia, określoną w § 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Fakt dalszego zamieszkiwania w darowanym lokalu nie zmienia tej oceny prawnej.
Stan faktyczny
Skarżący, funkcjonariusz Straży Granicznej, przeniósł służbę do innej miejscowości, ale nadal zamieszkuje w S. w lokalu, który aktem notarialnym darował swojej matce. Organ administracji uznał, że funkcjonariusz utracił prawo do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, ponieważ pozbawił się prawa do zajmowanego dotychczas lokalu. Skarżący kwestionował tę decyzję, twierdząc, że spełnia warunki do pobierania równoważnika i nie jest posiadaczem lokalu w rozumieniu Kodeksu cywilnego.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska Sędziowie WSA Ewa Grochowska-Jung Joanna Kube (spr.) Protokolant Maria Zawada po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2009 r. sprawy ze skargi T.B. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie utraty uprawnień do pobierania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego - oddala skargę - Komendant Główny Straży Granicznej decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej k.p.a. oraz art. 96 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2002 r. Nr 171, poz. 1399 ze zm.) oraz § 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i warunków przyznawania funkcjonariuszom Straży Granicznej równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz szczegółowych warunków jego zwrotu, a także sposobu postępowania w przypadku wystąpienia zbiegu uprawnień do jego otrzymania (Dz. U. Nr 118, poz. 1014 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania, utrzymał w mocy decyzję Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] orzekającą o utracie przez T.B. od dnia [...] stycznia 2009 r. równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Z ustalonego w postępowaniu administracyjnym stanu faktycznego wynika, że T.B. od dnia [...] stycznia 2009 r. pełni służbę w Placówce Straży Granicznej w miejscowości R. w związku z likwidacją placówki w O. Od 1998 r. funkcjonariusz zamieszkuje w S. przy ul. [...], które są miejscowością pobliską do obecnego miejsca pełnienia przez niego służby. Aktem notarialnym z dnia [...] października 2008 r. repertorium [...] nr [...] funkcjonariusz dokonał aktu darowizny dwóch lokali mieszkalnych położonych w S., w tym lokalu nr [...] przy ul. [...] na rzecz swojej matki B.B. Organ stwierdził, że fakt ten jednak nie zmienił stanu posiadania przez funkcjonariusza tego lokalu, gdyż T.B. nadal zamieszkuje z dziećmi w mieszkaniu jako jego wyłączny użytkownik. Lokal ten odpowiada przysługującej mu powierzchni, położony jest w miejscowości pobliskiej miejsca pełnienia służby. W związku z tym nie przysługuje mu uprawnienie do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie T.B. wniósł o uchylenie decyzji Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] kwietnia 2009 r. jako niezgodnej ze stanem faktycznym i prawnym. Uważa, że spełnia warunki do pobierania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Stwierdził, że nie jest posiadaczem lokalu, w którym zamieszkuje z dziećmi w rozumieniu art. 336 Kodeksu cywilnego. Komendant Główny Straży Granicznej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, przywołując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W świetle art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym stosownie do art. 1 § 2 tej ustawy kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów stwierdzić należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 92 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej przyjmuje jako zasadę, że funkcjonariuszowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej. Pochodną prawa do lokalu mieszkalnego jest prawo do równoważnika pieniężnego przysługującego funkcjonariuszowi za brak lokalu. Stosownie bowiem do art. 96 ust. 1 powołanej ustawy o Straży Granicznej, funkcjonariuszowi przysługuje równoważnik pieniężny, jeżeli on sam lub członkowie jego rodziny nie posiadają lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej. Posiadanie przez funkcjonariusza lub członka jego rodziny lokalu mieszkalnego w rozumieniu art. 96 ust. 1 ustawy lub domu jednorodzinnego, o których mowa w § 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i warunków przyznawania funkcjonariuszom Straży Granicznej równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (...), oznacza faktyczną, realną możliwość zaspokojenia przez niego potrzeb mieszkaniowych w powiązaniu z tytułem prawnym umożliwiającym mu niezakłócone dysponowanie. Wbrew twierdzeniom organu, skarżący nie jest obecnie posiadaczem lokalu, w którym zamieszkuje w S. przy ul. [...] w rozumieniu art. 96 ust. 1 ustawy i § 1 powołanego rozporządzenia. Jak wynika z akt sprawy, sytuacja mieszkaniowa skarżącego po dokonaniu aktu darowizny aktem notarialnym z dnia [...] października 2008 r. nie daje podstaw do przyjęcia, że jest on po tej dacie nadal posiadaczem lokalu, w którym zamieszkuje w rozumieniu powołanych wyżej przepisów. Jednakże nawet gdyby w rozpoznawanej sprawie organy nie naruszyły prawa materialnego przez przyjęcie, że skarżący jest posiadaczem lokalu i przyjęły prawidłową podstawę prawną rozstrzygnięcia, to wynik sprawy w zakresie prawa do równoważnika byłby identyczny. Funkcjonariuszowi nie przysługuje równoważnik pieniężny za brak lokalu od dnia [...] stycznia 2009 r., ponieważ zachodzi negatywna przesłanka do jego przyznania określona w § 2 powołanego rozporządzenia, zgodnie z którym równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego przyznaje się funkcjonariuszowi pod warunkiem, że nie utracił lub nie zrzekł się prawa do zajmowanego dotychczas lokalu mieszkalnego lub domu, o których mowa w § 1 pkt 1-5. T.B. bowiem, pozbawił się prawa do zajmowanego dotychczas własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego, odpowiadającego przysługującym mu normom powierzchniowym, położonego w miejscowości pobliskiej do miejsca pełnienia służby, poprzez jego darowanie matce. Zdaniem Sądu fakt, że dokonanie aktu darowizny nastąpiło [...] października 2008 r., a więc przed dniem [...] stycznia 2009 r., tj. datą objęcia służby w miejscowości R. pozostaje bez wpływu na skuteczność zakwalifikowania go jako przesłanki negatywnej do pobierania równoważnika pieniężnego za brak lokalu od dnia [...] stycznia 2009 r. wskazanej w § 2 ust. 1 rozporządzenia. W tych okolicznościach, Sąd nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji, ponieważ wskazane w uzasadnieniu wyroku naruszenie prawa materialnego nie miało wpływu na wynik sprawy, a tylko takie naruszenie prawa materialnego, stosownie do normy zawartej w art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skutkowałoby uchyleniem zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło