II SA/Wa 908/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. B. o wstrzymanie wykonania decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w sprawie ze skargi Z. B. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności rozkazu personalnego ustalającego procentową wysokość wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat postanawia - odmówić wstrzymania wykonania decyzji. Pismem z dnia 29 kwietnia 2014 r. Z. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...], którą stwierdzono nieważność rozkazu personalnego Komendanta [...] Policji nr [...] z [...] maja 2004 r. w przedmiocie ustalenia ww. procentowej wysokości wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat na dzień [...] marca 2001 r. na poziomie 7%. W treści przedmiotowej skargi skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując powyższe tym, iż wykonanie zaskarżonej decyzji przed wydaniem orzeczenia przez Sąd może spowodować trudne do odwrócenia skutki i generować dla skarżącego znaczne straty finansowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: ppsa, sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 ww. ustawy). Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji musi zawierać uzasadnienie powodów, dla których Sąd winien postanowić o wstrzymaniu jej wykonania. Oznacza to, że obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z powyższego przepisu spoczywa na wnioskodawcy, a nie na Sądzie. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie podane przez stronę okoliczności wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę, by Sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji trudne do odwrócenia. Wojewódzkie sądy administracyjne nie są zobowiązane na mocy art. 49 § 1 ppsa do wzywania stron o uzupełnienie wniosków, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa, w sytuacji braku ich należytego uzasadnienia przez strony. Należy stwierdzić, iż w postępowaniu wszczętym z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd nie ocenia legalności zaskarżonego orzeczenia. Z. B. swój wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadnił tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed wydaniem orzeczenia przez Sąd może spowodować trudne do odwrócenia skutki i generować dla skarżącego znaczne straty finansowe. Przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona stronie przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków musi być rozważane z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie. Tak więc odwrócenie skutków wywołanych wykonaniem zaskarżonego aktu musi być trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach. Powołane przez skarżącego w niniejszej sprawie okoliczności nie prowadzą do takich konsekwencji. Wprawdzie stwierdzenie nieważności rozkazu personalnego ustalającego procentową wysokość wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat wywołuje negatywne konsekwencje dla skarżącego (zmniejszenie otrzymywanej przez skarżącego kwoty uposażenia zasadniczego), niemniej jednak nie uzasadnia to poglądu, że wykonanie zaskarżonej decyzji rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zmniejszenie otrzymywanej kwoty uposażenia i co się z tym łączy - pogorszenie statusu majątkowego skarżącego, nie może być oceniane w kontekście wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić jednocześnie należy, że skarżący nie wykazał jakie przełożenie na funkcjonowanie skarżącego będzie miało zmniejszenie otrzymywanej przez skarżącego kwoty uposażenia zasadniczego spowodowane stwierdzeniem nieważności rozkazu personalnego ustalającego procentową wysokość wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat. Ogólne wyjaśnienie skarżącego, że wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki i generować będzie dla skarżącego znaczne straty finansowe nie zasługuje na uwzględnienie. W związku z powyższym brak jest podstaw do przyjęcia, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.