II SA/Wa 912/16
PostanowienieWSA w Warszawie2016-08-31
Skład orzekający: Iwona Maciejuk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji o utracie statusu osoby bezrobotnej w postępowaniu sądowoadministracyjnym?Ratio decidendi
Sąd odmawia wstrzymania wykonania decyzji, jeśli skarżący nie wykazał przesłanek określonych w art. 61 § 3 PPSA, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar wykazania tych przesłanek spoczywa na skarżącym.Stan faktyczny
J. T. złożył skargę na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta o utracie statusu osoby bezrobotnej z powodu niestawiennictwa w urzędzie pracy. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. T. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. T. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Pismem z dnia 6 maja 2016 r. J. T. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta m. W. z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] orzekającej o tracie statusu osoby bezrobotnej z dniem 4 stycznia 2016 r. z powodu niestawiennictwa w urzędzie pracy w wyznaczonym terminie. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (t. j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. zwana dalej "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie. Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.
Skarżący nie wykazał jakiego rodzaju niebezpieczeństwo, czy też trudne do odwrócenia skutki, mogą nastąpić, w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji. Z akt sprawy nie wynika, aby zaskarżona decyzja powodowała niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Wobec braku wykazania okoliczności, które uzasadniałyby zastosowanie środka ochrony tymczasowej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło