II SA/Wa 923/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 22 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. R. na decyzję Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie przyznania grupy uposażenia postanawia: umorzyć postępowanie Dowódca Wojsk Lądowych rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] listopada 2010 r., wydanym na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 1, art. 31 ust. 1 i ust. 2, art. 32 ust.1, art. 35 ust. 1 i art. 44 ust. 1 pkt 2 oraz art. 37 ust. 1, ust. 2 i ust. 5 w zw. z art. 45 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593 ze zm.) oraz § 14 ust. 1 i § 17 ust.1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 15 grudnia 2009 r. w sprawie trybu wyznaczania żołnierzy zawodowych na stanowiska służbowe i zwalniania z tych stanowisk (Dz. U. z 2009 r. Nr 218, poz. 1699), wyznaczył K. R. na stanowisko służbowe: [...] ([...]) – [...] 1 [...] etat [...] stopień etatowy: [...],[...], na okres kadencji od dnia [...] grudnia 2010 r. do dnia [...] marca 2013 r. Po rozpatrzeniu odwołania od wymienionego rozkazu personalnego, Szef Sztabu Generalnego WP działając na podstawie art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymał w mocy zaskarżony rozkaz personalny nr [...] Dowódcy Wojsk Lądowych z dnia [...] listopada 2010 r., w części dotyczącej przyznanej grupy uposażenia [...]. Pismem z dnia 14 marca 2011 r. K. R. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na przedmiotową decyzję Szefa Sztabu Generalnego WP, wnosząc o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającego go rozkazu personalnego w części dotyczącej przyznanej grupy uposażenia [...], ewentualnie o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i poprzedzającego ją rozkazu personalnego w części dotyczącej ustalenia grupy uposażenia [...]. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Szefa Sztabu Generalnego WP wskazał, że na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej: ppsa, organ uwzględni skargę K. R. w całości oraz, że w ciągu 30 dni od dnia złożenia odpowiedzi na skargę, w ramach autokontroli, dokona uchylenia wadliwych decyzji personalnych i wyda rozstrzygnięcie niewadliwe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 ppsa, organ, którego działanie, bezczynność, lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 cyt. ustawy, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Natomiast w myśl art. 161 § 2 powołanej ustawy, postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego po zapoznaniu się z wniesioną przez K. R. skargą, na podstawie art. 54 § 3 ppsa, decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] orzekł o uwzględnieniu skargi z dnia 14 marca 2011 r. w całości oraz uchylił zaskarżony: 1) rozkaz personalny Dowódcy Wojsk Lądowych nr [...] z dnia [...] listopada 2010 r. oraz decyzję Szefa SG WP nr [...] z dnia [...] lutego 2011 r. – w części dotyczącej przyznanej tymi aktami grupy uposażenia [...], oraz 2) przyznał stronie na czas zajmowania stanowiska służbowego [...] uposażenie zasadnicze w stawce przewidzianej dla grupy uposażenia [...], 3) na poczet ustalonego powyższą decyzją uposażenia orzekł o zachowaniu dotychczas pobranego uposażenia z grupy [...]. Wymienioną decyzję skarżący odebrał osobiście w dniu 30 sierpnia 2011 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach administracyjnych). Wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji, która miała podlegać kontroli Sądu powoduje, iż postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe, a sprawa podlega umorzeniu. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 54 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.