II SA/Wa 928/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA - Przemysław Szustakiewicz po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 września 2010 r. o sygn. akt II SA/Wa 928/10 oddalającego skargę Z. K. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty w drodze wyjątku postanawia - przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej - W dniu 1 lutego 2011 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) adw. E. O., ustanowiona pełnomocnikiem z urzędu dla Z. K., wniosła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 września 2010 r. o sygn. akt II SA/Wa 928/10 oddalającego skargę Z. K. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty w drodze wyjątku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazała, że postanowieniem z dnia 3 grudnia 2010 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu pomoc prawną w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. W wyniku powyższego pismem Okręgowej Rady Adwokackiej w W. z dnia 29 grudnia 2010 r., doręczonym w dniu 7 stycznia 2011 r., została poinformowana o wyznaczeniu jej pełnomocnikiem z urzędu we wskazanej sprawie, a następnie bez zbędnej zwłoki zwróciła się dwukrotnie listownie do skarżącego o kontakt w związku z przedmiotową sprawą. Podkreśliła, że w jej ocenie, przy uwzględnieniu okresu, jaki upłynął w oczekiwaniu na kontakt z klientem, odległości pomiędzy siedzibą pełnomocnika z urzędu a miejscem zamieszkania skarżącego oraz biorąc pod uwagę normalne obciążenie pracą zawodową pełnomocnika, możliwość sporządzenia skargi kasacyjnej miała w dniu 31 stycznia 2011 r. powołała się przy tym na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z którym w sytuacji, gdy ustanowiony został pełnomocnik z urzędu należy przyjąć, że dniem w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej, nie później jednak niż dzień, w którym upłynęło 30 dni od dowiedzenia się o fakcie jego ustanowienia. Natomiast rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej adwokat ma dopiero po zapoznaniu się z aktami sprawy, ze stanowiskiem wnioskodawcy co do zakresu kasacji i po sporządzeniu kasacji, przy czym czynności te pełnomocnik winien podjąć bez nieuzasadnionej zwłoki, przy uwzględnieniu jego normalnego obciążenia pracą zawodową. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie zaś z treścią art. 87 § 1 cytowanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 powołanej ustawy). W przedmiotowej sprawie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 września 2010 r. o sygn. akt II SA/Wa 928/10 wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 21 października 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy). Zgodnie z art. 177 § 1 powołanej ustawy trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął zatem z dniem 22 listopada 2010 r. (poniedziałek). Tymczasem skarżący w dniu 3 listopada 2010 r., a więc w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, w związku z ustawowym wymogiem sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika. W wyniku powyższego referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia 3 grudnia 2010 r. ustanowił dla skarżącego adwokata. Zgodnie z treścią art. 244 § 2 cyt. ustawy, ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa. Ustanowiony w niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego o fakcie wyznaczenia go pełnomocnikiem dowiedział się z pisma Okręgowej Rady Adwokackiej w W., doręczonego mu w dniu 7 stycznia 2011 r. Pełnomocnik niezwłocznie podjął czynności umożliwiające mu sporządzenie skargi kasacyjnej, w tym dwukrotnie zapoznał się z aktami sprawy oraz podjął próbę nawiązania kontaktu ze skarżącym. Skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia nadał w dniu 1 lutego 2011 r. Z utrwalonego orzecznictwa sądowoadministracyjnego wynika, że w przypadku ustanowienia adwokata w ramach przyznania prawa pomocy, dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej, nie później jednak niż dzień, w którym upłynęło 30 dni od dowiedzenia się przez stronę o fakcie jego ustanowienia (por. postanowienie NSA z dnia 8 grudnia 2006 r. sygn. akt I FZ 569/06). W ocenie Sądu, we wniosku uprawdopodobnione zostały okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Określony w ustawie przymus adwokacko-radcowski uniemożliwiał skarżącemu, którego sytuacja materialna nie pozwalała na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, wniesienie skargi kasacyjnej w terminie. Fakt wystąpienia przez skarżącego z wnioskiem o ustanowienie adwokata w otwartym terminie do wniesienia skargi kasacyjnej oznacza, że dołożył on należytej staranności w prowadzeniu własnej sprawy. W związku z powyższym nie można zarzucić mu winy w niezachowaniu ustawowego terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 cytowanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.