II SA/Wa 93/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego w sprawie ze skargi M.P. na rozkaz personalny Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] września 2007 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby funkcjonariusza Policji postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego - M.P. w skardze z dnia 22 października 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozkaz personalny Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] września 2007 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby funkcjonariusza Policji złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego w całości do dnia rozprawy z uwagi na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wskazała, że zanim jej sprawa zostanie rozpatrzona to bezzasadny stanie się wniosek zawarty w skardze o uchylenie części decyzji w przedmiocie daty zwolnienia z Policji. Ponadto podała, że pozytywne rozpatrzenie powyższego wniosku spowoduje, iż ma ona możliwość otrzymania podwyżki w 2008 r. przez co uzyska wyższe świadczenie emerytalne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył sądowi orzekającemu w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przesłanki orzeczenia zgodnego z roszczeniem wnioskującego, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jest bowiem stanem niepożądanym niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych, a prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Oznacza to, że o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd administracyjny może orzec tylko, gdy stwierdzi, że wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącej lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004). Niewątpliwie decyzja (rozkaz personalny) o zwolnieniu ze służby w Policji wywołuje negatywne konsekwencje dla skarżącej, jednakże by możliwym było wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji, wnioskodawca jest zobowiązany do wskazania niebezpieczeństwa wystąpienia szkody i wykazania, że szkoda, która powstanie na skutek wykonania decyzji będzie znaczna. Oznacza to, że obowiązek wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji leży po stronie skarżącej. Sąd ocenia jedynie czy wskazana przez stronę szkoda ma rzeczywiście znaczny rozmiar. Z uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji musi zatem jednoznacznie wynikać istnienie związku przyczynowego pomiędzy jej wykonaniem a pojawieniem się jednej z okoliczności wymienionej w treści art. 61 § 3 tej ustawy. Podkreślić bowiem należy, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powołana została do tymczasowej ochrony skarżącej przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby wywołać zaskarżona decyzja zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej, stąd poszczególne wnioski muszą być każdorazowo zbadane przez Sąd pod kątem wystąpienia uzasadnionych przesłanek umożliwiających wstrzymanie zaskarżonej decyzji. W przedmiotowej sprawie M.P., żądając wstrzymania wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego, nie podała na czym miałaby polegać ewentualna znaczna szkoda, wiążąca się z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Nie wskazała też, jakie trudne do odwrócenia skutki dla skarżącej spowodować mogłoby jej wykonanie. Uzasadniając przedmiotowe żądanie podniosła wprawdzie, iż wykonanie decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki, bowiem jej wniosek o uchylenie części decyzji co do daty zwolnienia ze służby w Policji przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd stanie się bezzasadny, jednakże w żaden sposób nie wyjaśniła na czym owe skutki miałyby polegać. Możliwość zaś otrzymania przez skarżącą podwyżki w 2008 r., a w konsekwencji wzrost świadczenia emerytalnego, nie mieści się w dyspozycji przepisu art. 61 § 3 powołanej ustawy. Również uzasadnienie skargi, w którym M.P., kwestionując legalność zaskarżonego rozkazu personalnego, uzasadnia postawione zarzuty, nie pozwala na przyjęcie, że uprawdopodobniono okoliczności warunkujące wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego. Należy podkreślić, że zarzuty te Sąd przeanalizuje w trakcie rozpoznawania skargi. Rozpoznając przedmiotowy wniosek Sąd nie stwierdził, aby okoliczności sprawy dawały podstawę do ustalenia, że uzasadnione jest wstrzymanie wykonania rozkazu personalnego Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] września 2007 r. nr [...]. Wobec powyższego mając na uwadze rygorystyczne kryteria, jakie ustawodawca wyznaczył sądowi orzekającemu w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji oraz wszystkie okoliczności, które mogłyby zadecydować o jej wstrzymaniu, należy stwierdzić, iż wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.