II SA/Wa 93/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. na pismo Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie wezwania do uzupełnienia braków formalnych podania i uiszczenia opłaty skarbowej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 27 grudnia 2013 r. R. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na pismo Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie wezwania do uzupełnienia braków formalnych podania i uiszczenia opłaty skarbowej. W skardze w szczególności skarżący kwestionuje zawarte w ww. piśmie pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania. Odpowiadając na skargę Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych wniósł o jej odrzucenie wskazując, że na przedmiotowe pismo z dnia [...] grudnia 2013 r. nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego i nie może być ona przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej. Pismem z dnia 7 lutego 2014 r. Sąd wezwał skarżącego do sprecyzowania skargi, w terminie 7 dni poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności. W odpowiedzi skarżący wskazał, że skarga dotyczy pisma Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- powoływana dalej jako "ppsa"), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1–3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a. W tak wyznaczonym zakresie właściwości sądów administracyjnych nie mieści się skarga na pismo stanowiące wezwanie do uzupełnienia braków formalnych podania i uiszczenia opłaty skarbowej. Kwestionowane bowiem przez skarżącego pismo, nie stanowi rozstrzygnięcia organu ani nie jest aktem przez ten organ podjętym. Tym samym skargę uznać należy za niedopuszczalną. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.