II SA/Wa 930/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2018 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia: przyznać M. K. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 lutego 2018 r. oddalił skargę M. K. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku. Skarżąca po wydaniu wyroku złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, w celu sporządzenia skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie orzeczenia. Podniosła, że nie stać jej również na opłacenie ewentualnych kosztów sądowych. We wniosku podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z matką - K. K., obecnie nie pracuje, nie uzyskuje żadnych dochodów, choruje przewlekle. Oświadczyła, że nie posiada majątku ani oszczędności. Wskazała, że na dochód gospodarstwa domowego składa się jedynie emerytura jej matki w wysokości 1.667,47 zł miesięcznie. Do stałych kosztów utrzymania zaliczyła koszty wynajęcia mieszkania w kwocie 1.000 zł, czynsz - 230 zł, wyżywienie i środki czystości dla dwóch osób - 430 zł. Podniosła, że na leki wydaje 100 zł miesięcznie, które otrzymuje w ramach pomocy od brata. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżąca, stosownie do treści art. 239 § 1 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Natomiast zgodnie z art. 262 powołanej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika ze złożonego wniosku oraz akt sprawy, skarżąca jest osobą schorowaną, obecnie pozostaje bez pracy oraz jakichkolwiek dochodów, nie posiada majątku ani oszczędności. Jedynym źródłem utrzymania jest emerytura jej matki, z która pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym, w wysokości 1.667 zł. Oznacza to, że średnio miesięcznie na osobę wypada po 833 zł. W tej sytuacji należy uznać, że wnioskodawczyni wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, w zakresie ustanowienia adwokata, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i swojej matki. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.