II SA/Wa 933/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia w sprawie ze skargi G. K. na orzeczenie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie popełnienia przewinienia dyscyplinarnego i wymierzenia kary dyscyplinarnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia. G. K. w dniu 31 maja 2017 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na orzeczenie Komendanta Głównego Policji z dnia z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie popełnienia przewinienia dyscyplinarnego i wymierzenia kary dyscyplinarnej. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia przez organ - na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 P.p.s.a., a w razie nieuwzględnienia tego wniosku przez organ i przekazania skargi Sądowi, przez Sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., z uwagi na fakt zachodzącego niebezpieczeństwa spowodowania ciężkich do odwrócenia skutków oraz fakt, że jedyną przyczyną wszczęcia postępowań dyscyplinarnych w stosunku do skarżącego i ukarania go, było ujawnienie przez Zespół Prawny KWP w K. (w tym przez skarżącego, jako radcę prawnego zespołu) nieprawidłowości przy próbie wydatkowania przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. środków publicznych. Skarżący wskazał, że ukaranie go karą nagany stanowi niedopuszczalny odwet w związku z rzetelnym i prawidłowym wykonywaniem obowiązków. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o nieuwzględnienie wniosku skarżącego, bowiem wniosek nie opiera się na żadnej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 2 pkt 1 i § 3 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej "P.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostaną wykonane. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Skarżący nie wykazał, aby zachodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub miały powstać trudne do odwrócenia skutki. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia stanowi w istocie kwestionowanie prawidłowości podjętego przez organ rozstrzygnięcia. Postępowanie wpadkowe w sprawie wstrzymania wykonania nie jest jednakże postępowaniem, w ramach którego Sąd dokonuje oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu. Na tym etapie postępowania nie jest to dopuszczalne. Wobec braku przesłanek do zastosowania ochrony tymczasowej, wniosek nie mógł być uwzględniony. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.