II SA/Wa 94/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Marcinkowska po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie wydania pozwolenia na broń palną myśliwską postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić A. S. wpis od skargi w wysokości 100 zł (sto złotych). Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Stosownie do treści art. 46 § 1 cytowanej ustawy każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Skarga A. S. wniesiona w niniejszej sprawie zawierała brak formalny w postaci braku podpisu strony. Z uwagi na powyższe Sąd pismem z dnia 6 lutego 2014 r. wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie. Skarżący został pouczony jednocześnie, że niewykonanie wezwania Sądu w terminie 7 dni skutkować będzie odrzuceniem skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 12 lutego 2014 r. Skarżący w wyznaczonym terminie nie wykonał wezwania Sądu i nie uzupełnił braku formalnego skargi. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 oraz § 2 powołanej ustawy.