II SA/Wa 94/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska, Sędziowie WSA Iwona Maciejuk (spr.), Przemysław Szustakiewicz, , Protokolant specjalista Aleksandra Weiher, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lipca 2018 r. sprawy ze skargi L. S. na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia rozprawy doktorskiej - oddala skargę - Rada Wydziału [...] Uniwersytetu [...] uchwałą nr [...] z dnia [...] października 2016 r., na podstawie art. 54 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zmianie ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 r., poz. 1198), art. 14 ust.1 pkt.1 i ust. 2 pkt. 3 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. Nr 65, poz. 595, z późn. zm.) oraz § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 22 września 2011 r. w sprawie szczegółowego trybu i warunków przeprowadzania czynności w przewodach doktorskich, w postępowaniu habilitacyjnym oraz w postępowaniu o nadanie tytułu profesora (Dz. U. Nr 204, poz. 1200), po zapoznaniu się z rozprawą doktorską, opinią promotora oraz recenzjami, postanowiła nie przyjąć rozprawy doktorskiej [...] L. S. zatytułowanej "[...]". W uzasadnieniu wskazano, że po przedstawieniu członkom Rady Wydziału tematu pracy, wybranych recenzentów rozprawy doktorskiej, przewodniczący Komisji ds. przewodów doktorskich w dyscyplinie [...] [...] A. O., poinformował, że recenzja [...] J. B. [...] jest recenzją negatywną. Przewodniczący odczytał w całości recenzję negatywną, następnie została odczytana przez recenzenta [...] A. K., [...] recenzja pozytywna. Recenzja [...] J. B. [...], kończy się stwierdzeniem, że rozprawa doktorska nie spełnia wymagań ustawy z dnia 11.03.2011 r. i nie powinna być dopuszczona do publicznej obrony. Zdaniem recenzenta autor pracy nie wykazał umiejętności formułowania i rozwiązywania problemów naukowych. [...] A. K., [...] w recenzji stwierdza, że rozprawa doktorska spełnia wymagania wymienione w "Ustawie o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki" z dnia 14.03.2013 r. i wnosi o dopuszczenie pracy do publicznej obrony. Zdaniem recenzenta wyniki rozprawy są przydatne dla nauk technicznych. Przewodniczący Komisji ds. przewodów doktorskich w dyscyplinie [...] poinformował członków, że autor rozprawy doktorskiej miał możliwość osobiście i pisemnie ustosunkowania się do uwag recenzenta. Na posiedzeniu Rady Wydziału została przedstawiona również opinia członków Komisji ds. przewodów doktorskich w dyscyplinie [...]. Po dyskusji, w której brali udział promotor pracy [...] A. B. oraz recenzent [...] A. K., [...], Rada Wydziału podjęła uchwałę za brakiem przyjęcia rozprawy doktorskiej, która nie uzyskała poparcia bezwzględnej większości głosów (głosów "za" - 5; głosów "przeciw" - 14 ; głosów "wstrzymujących się" – 5). W odwołaniu L. S. zarzucił m.in., że dokonano wadliwych ustaleń faktycznych poprzez przyjęcie informacji przewodniczącego komisji ds. przewodów doktorskich, że "autor rozprawy doktorskiej miał możliwość osobiście i pisemnie ustosunkowania się do uwag recenzenta", w sytuacji gdy kandydat na tym etapie procedowania nie bierze udziału w sprawie. Zarzucił, że rada jednostki nie przekazała promotorowi i kandydatowi wniosków dotyczących uzupełnienia i poprawy rozprawy doktorskiej, zawartych w recenzjach. Podniósł, że przyjęto recenzję [...] J. B. [...] Politechniki [...], która sporządzona została bez wskazania podstawy prawnej (w końcowej części recenzji jej autor odwołał się do przepisów bliżej niesprecyzowanej ustawy z dnia 11.03.2011 r., bez podania nazwy ustawy, daty i miejsca jej publikacji). Zarzucił, że recenzja odwołuje się do pozaustawowych kryteriów, poprzez stwierdzenie, że: wyniki działalności inżynierskiej doktoranta nie znalazły odzwierciedlenia w postaci poważniejszej publikacji lub patentu. Podniósł też m.in., że bezkrytycznie przyjęto recenzję [...] J. B., jako podstawę podjęcia uchwały o nieprzyjęciu rozprawy doktorskiej mimo iż zaproponowana teza rozprawy doktorskiej została zaakceptowana w procesie otwarcia przewodu doktorskiego i nie była podważana aż do momentu podejmowania uchwały przez Radę jednostki o nieprzyjęciu rozprawy doktorskiej, zaproponowane cele rozprawy doktorskiej zostały prawidłowo sformułowane, zaakceptowane w procesie otwarcia przewodu doktorskiego i nie były wcześniej podważane, a ich realizacja spełnia wymogi art. 13 ust. 1 ustawy o stopniach i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki. W trakcie przewodu doktorskiego doktorant wspólnie z promotorem uznali za celowe przeredagowanie treści tezy, bez zmiany jej istoty i sensu, uzyskania pozytywnej opinii promotora [...] B. oraz uzyskanie pozytywnej recenzji drugiego recenzenta - [...] A. K. Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów decyzją z dnia [...] października 2017 r. nr [...], na podstawie art. 21 ust. 2 w zw. z art. 14 ust 2 pkt 3 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. z 2016 r., poz. 882), po rozpatrzeniu odwołania [...] L. S. utrzymała w mocy uchwałę Rady Wydziału [...] Uniwersytetu [...] z dnia [...] października 2016 r. nr [...] odmawiającej przyjęcia rozprawy doktorskiej L. S. W uzasadnieniu Centralna Komisja wskazała, że Sekcja [...] w dniu [...] października 2017 r., po zapoznaniu się z odwołaniem [...] L. S. od uchwały Rady Wydziału [...] Uniwersytetu [...] odmawiającej przyjęcia rozprawy doktorskiej, po wysłuchaniu 2 negatywnych opinii recenzentów Centralnej Komisji w głosowaniu tajnym wypowiedziała się następująco: (wynik głosowania: za uchyleniem uchwały - 1 głos, przeciw - 29 głosów, wstrzymujących się - 0 głosów). Prezydium Centralnej Komisji w dniu [...] października 2017 r., po zapoznaniu się ze stanowiskiem Sekcji w rozpatrywanej sprawie, postanowiło w głosowaniu tajnym utrzymać w mocy zaskarżoną uchwałę (wynik głosowania: za uchyleniem uchwały - 0 głosów, przeciw - 10 głosów, wstrzymujących się - 0 głosów).  Organ wskazał, że Sekcja [...] rozpatrując zasadność zarzutów zawartych w odwołaniu uznała, że odwołujący miał możliwość osobistego jak i pisemnego wyjaśnienia wątpliwości merytorycznych jednego z recenzentów, który wykazując dobrą wolę zwrócił się do niego z taką propozycją, z której jednak odwołujący nie skorzystał, stąd też zarzut sformułowany przez odwołującego odnośnie propozycji recenzenta nie może być traktowany jako argument mający związek z zaskarżaną decyzją Rady. Podniosła, że bez wniosków zawartych w recenzjach Rada Wydziału mogła, ale nie była zobligowana do zwrócenia się do odwołującego o poprawienie lub uzupełnienie rozprawy, co obala zarzut o bezprawnym zaniechaniu przez Radę tej czynności. Sformułowany w odwołaniu zarzut braku pełnych informacji o podstawie prawnej, którą kierował się recenzent (brak daty i miejsca publikacji przepisów, brak pełnej nazwy ustawy) jest nieistotnym uchybieniem formalnym, niemającym żadnego wpływu na istotę opinii, jaką jest ocena merytoryczna osiągnięć naukowych zawartych w rozprawie. Organ wskazał, że Rada Wydziału uznała, że przedłożona praca nie spełnia wymagań stawianych rozprawom doktorskim i podjęła uchwałę odmawiającą przyjęcia rozprawy doktorskiej zgodnie z przepisami, a stanowisko Wydziałowej Komisji ds. Przewodów Doktorskich miało tylko charakter opiniujący. To mając na uwadze, Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów nie przychyliła się do wniosku odwołującego się i postanowiła uchwałę Rady Wydziału [...] Uniwersytetu [...] odmawiającą przyjęcia rozprawy doktorskiej utrzymać w mocy. Decyzja Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] października 2017 r. nr [...] stała się przedmiotem skargi L. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zarzucił, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem : - art. 77 § 1 k.p.a. polegającym na zaniechaniu zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, m.in. poprzez pominięcie informacji zawartych w recenzji negatywnej [...] J. B. potwierdzających, że odbyło się spotkanie tego recenzenta z doktorantem, co oznacza, że skarżący skorzystał z nieformalnej możliwości do osobistego wyjaśnienia wątpliwości merytorycznych tego recenzenta; - art. 77 § 1 k.p.a. w związku z art. 80 k.p.a., polegającym na braku analizy i rzetelnej oceny całokształtu materiału dowodowego oraz niewskazaniu tych dowodów, na których organ odwoławczy się oparł oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, wydając zaskarżoną decyzję - art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 k.p.a., poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego i niewskazanie podstaw jego ustalenia oraz zaniechanie uzasadnienia prawnego; - art. 107 § 1 pkt 9 k.p.a., poprzez zaniechanie pouczenia strony o wysokości wpisu od skargi, który ma charakter stały. - podstawowych zasad postępowania organów państwowych zawartych w art. 6,7 i 8 k.p.a. W uzasadnieniu skarżący wskazał m.in., że Centralna Komisja pominęła informacje zawarte w punkcie 1.3 recenzji negatywnej [...] J. B. : " Na podstawie (...) rozmowy z autorem" oraz w konkluzji - pkt III :" Na podstawie (...) dyskusji z autorem", iż odbyło się spotkanie skarżącego z tym recenzentem. Ustalenie faktyczne, iż skarżący nie skorzystał z możliwości osobistego wyjaśnienia wątpliwości merytorycznych jednego z recenzentów jest nieprawdziwe. Takie ustalenie faktyczne mogło zasugerować członkom CK, że doktorant bądź nie interesuje się swoim doktoratem po zamknięciu przewodu doktorskiego, bądź zgadza się z konkluzjami negatywnej recenzji, co mogło mieć istotny wpływ na wynik głosowania członków CK w tej sprawie. Skarżący podniósł, że brał udział w seminarium w Katedrze [...] Politechniki [...], poświęconym w całości rozprawie doktorskiej skarżącego, w tym również wyjaśnianiu wątpliwości merytorycznych recenzenta [...] J. B., które odbyło się w dniu [...].06.2016 r. Według skarżącego, recenzent zaakceptował wszystkie wyjaśnienia. Skarżący podniósł, że ustalono wówczas, iż zostanie sporządzona dodatkowa rozprawka zawierająca głównie uszczegółowiony opis zaprojektowanych algorytmów dotyczących pracy doktorskiej. Nie ustalono ostatecznego terminu wykonania, terminy oddania dodatkowej rozprawki proponował skarżący. Skarżący podniósł, że szacował pracochłonność rozprawki na ok. 120 godzin, planując oddanie pracy na początku roku akademickiego 2016/2017. Przed ukończeniem rozprawki, [...] B. sporządził w dniu [...] sierpnia 2016 r. i złożył recenzję negatywną. Skarżący wskazał też, że żadna z recenzji do dnia złożenia skargi, nie została opublikowana w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Centralnej Komisji. Podniósł, że z uzasadnienia decyzji CK nie sposób ustalić, jakie były źródła informacji zawartej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że doktorant nie skorzystał z możliwości ustosunkowania się do wątpliwości merytorycznych recenzenta. Skarżący wskazał też, że Centralna Komisja nie podała również źródła i podstaw prawnych stwierdzenia zawartego w uzasadnieniu decyzji, że "Rada Wydziału mogła, ale nie była zobligowana do zwrócenia się do odwołującego o poprawienie lub uzupełnienie rozprawy". Podniósł, że każda z recenzji zawierała zastrzeżenia i wnioski o różnej doniosłości, wskazując błędy edytorskie, oczywiste omyłki w numeracji, itp. jak również zastrzeżenia merytoryczne, wymagające doprecyzowania lub uzupełnienia niektórych zagadnień w treści rozprawy doktorskiej. Zarzucił, że Rada Wydziału, mimo obowiązku nie przekazała tych uwag doktorantowi i promotorowi, uniemożliwiając w ten sposób ich wdrożenie. Wnioski recenzentów zawarte są m.in. w punktach 5.6, 5.7, 5.8, 5.9, 5.10 i 5.11 oraz w uwagach szczegółowych recenzji [...] A. K. Skarżący podniósł, że w uchwale nr [...] Rady Wydziału zabrakło informacji, czy decyzja Wydziałowej Komisji ds. przewodów doktorskich była pozytywna, czy negatywna, co uniemożliwia kontrolę prawidłowości podjętej przez Radę Wydziału uchwały. Obowiązkiem Centralnej Komisji było zbadanie pod kątem prawidłowości i zgodności z prawem całego postępowania poprzedzającego wydanie zaskarżonej uchwały, czego Komisja zaniechała. Ponadto nie zbadano zgodności recenzji z wymogami określonymi w § 6 pkt. 4 rozporządzenia oraz prawidłowości wyboru recenzentów, co do wymogu określonego w § 6 pkt. 2 rozporządzenia. Nie zbadano również, czy rozprawa doktorska spełnia wymogi wynikające z art. 13 ust. 3 ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki. W odpowiedzi na skargę Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów wniosła o jej oddalenie. Wskazała m.in., że zarzuty dotyczące naruszenia przepisów art. 107 k.p.a. nie mają uzasadnienia, gdyż zgodnie z art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935), do postępowań administracyjnych wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia niniejszej ustawy ostateczną decyzją lub postanowieniem stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym. Z dokumentacji zebranej w sprawie wynika bezsprzecznie, iż postępowanie zostało wszczęte przed 1 czerwca 2017 r. i do tego czasu nie było zakończone. Komisja podała, że zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, decyzje Centralnej Komisji to decyzje organu kolegialnego, które stanowią podsumowanie postępowania mającego charakter niejawny i zapadają w głosowaniu tajnym (art. 20 ust. 1 ustawy oraz § 7 ust. 2 statutu). Dlatego też brak przedstawienia szczegółowych motywów podjęcia takiej decyzji, z uwagi na specyfikę tego rodzaju rozstrzygnięcia, nie może być uznany za naruszenie prawa dające podstawę do uwzględnienia skargi. Organ wskazał, że wnikliwie i wszechstronnie rozpatrzył stan faktyczny sprawy oraz wyjaśnił motywy, jakimi się kierował przy rozstrzyganiu sprawy. Uzasadnił przekonująco swoje stanowisko - nie naruszając przy tym granic swobodnej oceny dowodów - a wydana decyzja zawiera niezbędne elementy, o jakich mowa w art. 107 § 1 k.p.a. - z uwzględnieniem specyfiki postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie podlegała uwzględnieniu, albowiem zaskarżona decyzja i uchwała organu I instancji nie naruszają prawa. Zarzuty skargi Sąd uznał za nieuzasadnione. W sprawie jest bezsporne, że Rada Wydziału [...] Uniwersytetu [...] w głosowaniu w dniu [...] października 2016 r. nie przyjęła rozprawy doktorskiej L. S. Wynika to wprost z uchwały z dnia [...] października 2016 r., jak i z protokołu nr [...] z posiedzenia Rady Wydziału [...]. Za przyjęciem rozprawy doktorskiej L. S. zatytułowanej "[...]" głosowało 5 osób, przeciw jej przyjęciu głosowało 14 osób, a 5 wstrzymało się od głosu. Z protokołu posiedzenia Rady Wydziału wynika, że odbyła się dyskusja. Przedstawiono okoliczności, w jakich doktorant proszony był o odniesienie się do pytań [...] J. B. zgłoszonych na etapie przed sporządzeniem recenzji. Okoliczności dotyczące zaproszenia doktoranta na seminarium do Zakładu [...] B. i udziału w nim doktoranta, jak i dalsze kwestie dotyczące tego spotkania były zatem znane zarówno Radzie Wydziału przed podjęciem uchwały, jak i Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów. Protokół z posiedzenia Rady Wydziału z dnia [...] października 2016 r. stanowi akta sprawy, na podstawie których organ wydał zaskarżoną decyzję. W sprawie nie doszło do naruszenia art. 6, art. 7, art. 8, jak również art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.), zwanej dalej k.p.a. Także ocena zgromadzonego materiału dowodowego nie była dowolna (art. 80 k.p.a.). Organ dokonał pełnej i wszechstronnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego i choć uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie jest obszerne, to zawiera ono najistotniejsze ustalenia, które pozwalają na kontrolę zaskarżonej decyzji. Skarżący w skardze wskazał, że przygotowywał dodatkową rozprawkę, którą planował oddać na początku roku akademickiego 2016/2017, tymczasem [...] J. B. sporządził w dniu [...] sierpnia 2016 r. i złożył negatywną recenzję. Z akt nie wynika, aby skarżący do dnia sporządzenia recenzji przez [...] J. B. przedstawił na piśmie informacje, które przygotowywał. Wskazania w tym miejscu wymaga, że § 6 ust. 3 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 22 września 2011 r. w sprawie szczegółowego trybu i warunków przeprowadzania czynności w przewodach doktorskich, w postępowaniu habilitacyjnym oraz w postępowaniu o nadanie tytułu profesora (Dz. U. Nr 204, poz. 1200), wyznacza recenzentowi termin do dwóch miesięcy na sporządzenie recenzji od dnia otrzymania wniosku o jej sporządzenie. Nie było zatem uzasadnione oczekiwanie doktoranta, że recenzja nie zostanie sporządzona do chwili, w której doktorant będzie gotów przedstawić "dodatkową rozprawkę". Zgodnie z § 6 ust. 6 zdanie pierwsze powołanego rozporządzenia, recenzja może zawierać wnioski dotyczące uzupełnienia lub poprawienia rozprawy doktorskiej, które kandydatowi i promotorowi przekazuje rada jednostki organizacyjnej. Prawidłowo Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów wskazała, że sporządzone przez dwóch recenzentów recenzje nie zawierały wniosków o uzupełnienie, czy poprawienie rozprawy doktorskiej. Wniosków takich nie zawierała ani pozytywna recenzja, ani recenzja negatywna, która była jednoznaczna w swej ocenie, co do tego, że praca doktorska nie spełnia wymagań ustawy o stopniach naukowych (...).[...] J. B. wprost wskazał w recenzji, że doktorant "nie wykazał (...) umiejętności formułowania i rozwiązywania problemów naukowych", a "praca ma formę raportu z wykonanej serii eksperymentów o charakterze inżynierskim", autor "nie wykazał umiejętności formułowania zadań naukowych i ich przekonującego dowodzenia". Stwierdzenie, że praca nie spełnia wymagań ustawy nie jest równoznaczne z wnioskiem o jej uzupełnienie albo poprawienie. Choć zatem recenzent nie przytoczył w recenzji prawidłowo podstawy prawnej, nie budzi wątpliwości, że recenzję oparł na przepisach ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki, która określa w art. 13 wymogi rozprawy doktorskiej. Prawidłowo Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów wskazała w zaskarżonej decyzji, że bez wniosków zawartych w recenzjach, Rada Wydziału nie była zobligowana do zwrócenia się do kandydata o poprawienie lub uzupełnienie na piśmie rozprawy doktorskiej. Zaskarżona decyzja nie jest obszerna, jednakże powyższe nie narusza prawa, tj. art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu, który miałby wpływ na wynik sprawy. Decyzja Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów jest decyzją organu kolegialnego i zapada w głosowaniu tajnym. Ograniczenie uzasadnienia decyzji Centralnej Komisji wynikające z odpowiedniego stosowania, na mocy art. 29 ustawy o stopniach (...)), art. 107 § 3 k.p.a. nie stanowi naruszenia prawa (v. wyrok NSA z dnia 30 maja 2008 r. sygn. akt I OSK 212/08, wyrok NSA z dnia 27 kwietnia 2010 r. sygn. Akt I OSK 1226/09, orzeczenia.nsa.gov.pl). Ustalenie, że nie jest to decyzja dowolna Sąd oparł na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy. Zgodzić należy się przy tym z organem, że zastosowanie w sprawie znajdowały przepisy k.p.a. w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935). Odnosząc się do treści skargi wskazania wymaga również, że Rada Wydziału nie jest związana opinią Komisji do spraw przewodów doktorskich. Z akt sprawy wynika, że Komisja na posiedzeniu [...] października 2016 r. w głosowaniu tajnym, także po dyskusji, negatywnie zaopiniowała wniosek o przyjęcie rozprawy doktorskiej skarżącego. W Komisji za jej przyjęciem oddano 2 głosy, przeciw przyjęciu 4 głosy, 1 osoba wstrzymała się od głosu. Informacja o wyniku głosowania w Komisji przedstawiana była na posiedzeniu Rady Wydziału z dnia [...] października 2016 r. Okoliczność, że uchwała Rady Wydziału z dnia [...] października 2016 r. o odmowie przyjęcia rozprawy doktorskiej nie zawiera informacji w tym zakresie nie wpływa na wynik sprawy. W sprawie tej Sąd nie stwierdził uchybień także w wyborze recenzentów. Postępowanie przeprowadzone zostało w niniejszej sprawie w sposób należyty. Organy nie naruszyły także art. 8 k.p.a., tj. zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do władzy publicznej. Odmienna ocena skarżącego od oceny organów tak co do sposobu prowadzenia postępowania, jak i wyniku tego postępowania, nie stanowi podstawy do uwzględnienia skargi. Zasadnie organ odwoławczy wskazując, że Rada Wydziału uznała, iż przedłożona praca nie spełnia wymagań stawianych rozprawom doktorskim, utrzymał w mocy uchwałę odmawiającą przyjęcia pracy doktorskiej. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) orzekł, jak w wyroku. ----------------------- 9