II SA/Wa 940/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA -Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J. R. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 maja 2003 r., sygn. akt II SA 381/02 postanawia -odrzucić skargę- W piśmie z dnia 11 maja 2005 r. J. R. złożył skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 maja 2003 r., sygn. akt II SA 381/02. Przedmiotowym wyrokiem Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę J. R. na decyzję Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] stycznia 2002 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o przeniesieniu na inne stanowisko służbowe. W skardze J. R. podniósł m. in., iż powyższe orzeczenie jest sprzecznie z prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 lutego 2005 r., sygn. akt II SA 2974/03 oraz z postanowieniem [...] Komendanta [...] Państwowej Straży Pożarnej w K. Ponadto, wskazał, że po uprawomocnieniu się zaskarżonego wyroku wystąpiły nowe okoliczności faktyczne, mogące mieć wpływ na wynik sprawy, podając szereg decyzji administracyjnych i orzeczeń Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że stosownie do art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) w sprawach o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanym przed dniem 1 stycznia 2004 r. orzeka właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy w art. 2 ustawy tj. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Stosownie do art. 279 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać - oprócz oznaczenia zaskarżonego orzeczenia - także podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Podstawę wznowienia określają przepisy art. 271, 272 i 273 ww. ustawy. Zgodnie z tymi przepisami można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności, jeżeli: 1) w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia, 2) strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania. Ponadto, można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, jak również na tej podstawie, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym lub orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Ustawa wskazuje także, że podstawą wznowienia postępowania jest późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2). Zgodnie z art. 280 ustawy-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, natomiast w braku jednego z tych wymagań sąd zobowiązany jest wniosek odrzucić. Dokonując kontroli skargi pod tym kątem, należy stwierdzić, że wskazanie podstawy prawnej powinno zawierać wyraźne określenie, które z przepisów art. 271-273 ww. ustawy uzasadniają wznowienie postępowania w danej sprawie. Powołanie podstawy (albo podstaw) wznowienia ma istotne znaczenie w tym postępowaniu. Samo wskazanie przez skarżącego art. 273, który to przepis określa kilka przyczyn wznowienia nie jest realizacją powyższej zasady. To skarżący musi konkretnie sprecyzować podstawę (podstawy) prawne wznowienia, brak takiego konkretnego wskazania podstawy prawnej rzutuje już na samą dopuszczalność skargi. Nadto, sformułowanie jedynie podstawy prawnej wznowienia nie oznacza oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia. W skardze z dnia 11 maja 2005 r. J. R. powołał się ogólnie na art. 273 jako na podstawę wznowienia postępowania, nie precyzując, które konkretnie przesłanki wznowieniowe, zawarte w trzech paragrafach tego przepisu, w jego ocenie, powinny mieć tu zastosowanie. Przede wszystkim podstawą taką nie mogą być wyroki wydane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w innych sprawach sądowoadministracyjnych, jak również inne akty administracyjne, w tym decyzje, które nie pozostają w związku ze sprawą zakończoną wyrokiem. Należy uznać, że J. R. nie wykazał, iż wskazane orzeczenia i fakty mogły mieć wpływ na wynik sprawy zakończonej wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 maja 2003 r., sygn. akt II SA 381/02. Nie wykazał także, że okoliczności, które powołuje istniały już w momencie wydawania wzmiankowanego wyroku a nie mógł z nich skorzystać. Wśród tych okoliczności J. R. wymienia m. in. fakt wydania z rażącym naruszeniem prawa przez Komendanta [...] Państwowej Straży Pożarnej w G. w dniu [...] października 1993 r. decyzji nr [...] w przedmiocie przeniesienia na inne stanowisko służbowe oraz fakt wydania z rażącym naruszeniem prawa przez Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej decyzji z dnia [...] stycznia 2002 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Komendanta [...] Państwowej Straży Pożarnej w G. Podaje także prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia z dnia 23 lutego 2005 r., sygn. akt II SA 2974/03 stwierdzający nieważność postanowienia Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej w W. z dnia [...] lipca 2003 r. nr [...]. Skarżący nie wskazał jednakże związku między wspomnianymi decyzjami administracyjnymi, a sprawą, w której żąda wznowienia postępowania, natomiast wspomniany wyrok jest orzeczeniem wydanym w innej sprawie, co -jak wskazano wyżej- w świetle art. 273 § 3 ww. ustawy powoduje, że nie może zostać uznany za podstawę wznowienia postępowania. W konsekwencji Sąd uznał, że skarga J. R. nie opiera się na ustawowych podstawach wznowienia postępowania. W tym stanie rzeczy wniosek należało odrzucić i z tych powodów Sąd, na podstawie art. 280 § 1 ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 103 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.