II SA/Wa 946/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska, Sędziowie WSA Danuta Kania (spraw.), Janusz Walawski, Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Duszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 września 2013 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Komendanta [...] Policji z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego – oddala skargę – Komendant [...] Policji decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2013 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 20 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej: "K.p.a.", art. 88, art. 94 ust. 1 w zw. z art. 95 ust. 1 pkt 2 i art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2011 r. Nr 287, poz. 277 ze zm.), § 3a rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów (Dz. U. Nr 131, poz. 1468 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję Komendanta Rejonowego Policji W. [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. o odmowie przyznania J. S. pomocy finansowej na uzyskany lokal mieszkalny nr [...] przy ul. [...] w W. W uzasadnieniu zaskarzonej decyzji organ odwoławczy przedstawił dotychczasowy tok postępowania wskazując, co następuje: J. S. pełnił służbę w Policji od dnia [...] maja 2001 r., obecnie jest funkcjonariuszem Komendy Rejonowej Policji W. [...]. W służbie stałej zainteresowany został mianowany z dniem [...] maja 2004 r. W dniu [...] grudnia 2012 r. (data wpływu) J. S. zwrócił się z wnioskiem do Komendanta Rejonowego Policji W. [...] o przyznanie pomocy finansowej na uzyskany lokal mieszkalny spółdzielczy własnościowy położony w W. przy ulicy [...] o powierzchni użytkowej 60,00 m2 (powierzchni mieszkalnej 38,30 m2). Do wniosku załączył m.in. akt notarialny Rep. A nr [...] z dnia [...] lutego 2010 r., z którego wynika, że J. S. i K. O. (wówczas osoba obca w rozumieniu art. 89 ustawy o Policji) przedmiotowy lokal mieszkalny spółdzielczy własnościowy zakupili w udziałach wynoszących po ½ części dla każdego z nich. W dniu [...] września 2012 r. J. S. zawarł związek małżeński z K. O. Zainteresowany na dzień złożenia wniosku w sprawie pomocy finansowej legitymował się uprawnieniami do 2 norm zaludnienia (zainteresowany oraz jego żona K.). W wyniku rozpatrzenia wniosku, decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. Komendant Rejonowy Policji W. [...] odmówił przyznania J. S. pomocy finansowej na uzyskany lokal mieszkalny nr [...] przy ulicy [...] w W. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji stwierdził, że prawo do pomocy finansowej posiada jedynie policjant, który posiada prawo do lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej, o którym mowa w art. 88 ustawy o Policji. -Zainteresowany natomiast nie posiada takiego uprawnienia, bowiem w dniu złożenia wniosku o przyznanie pomocy finansowej jego prawo do lokalu było zrealizowane. Od powyższej decyzji J. S. złożył odwołanie do Komendanta [...] Policji, wnosząc o uchylenie decyzji organu I instancji i przyznanie mu pomocy finansowej na przedmiotowy lokal mieszkalny, bądź pomocy finansowej na spłatę zobowiązań finansowych zaciągniętych na zakup przedmiotowego lokalu mieszkalnego (umowa kredytu hipotecznego z dnia [...] lutego 2010 r. na zakup ww. lokalu mieszkalnego). W uzasadnieniu decyzji nr [...] z dnia [...] marca 2013 r., utrzymującej w mocy zaskarżoną decyzję, Komendant [...] Policji wskazał, iż resortowe formy zaspokajania potrzeb mieszkaniowych funkcjonariuszy Policji określa ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji. Zgodnie z art. 88 ust. 1 ustawy policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Z tak określonym prawem do lokalu wiążą się przewidziane ustawą resortowe formy zaspokajania potrzeb mieszkaniowych policjantów m. in. przydział lokalu mieszkalnego (art. 90), prawo do pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość (art. 94 ust. 1). Biorąc pod uwagę treść przepisów ustawy o Policji należy stwierdzić, że prawo policjanta do lokalu mieszkalnego jest ściśle związane z faktem niezaspokojenia potrzeb mieszkaniowych uprawnionego funkcjonariusza. Z treści art. 94 ust. 1 ustawy o Policji wynika, że jedynie w sytuacji, gdy policjant nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej, może ubiegać się o przyznanie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu stanowiącego odrębną nieruchomość. Oznacza to, że pomoc finansowa, o której mowa w art. 94 ust. 1 ustawy, stanowi konsekwencję niezrealizowania uprawnienia policjanta do uzyskania lokalu mieszkalnego wymienionego w art. 90. Cytowany wyżej przepis wyraźnie wskazuje jakim formom prawnym powinno odpowiadać nabycie lokalu mieszkalnego lub domu, aby uzasadniało udzielenie pomocy finansowej. Uprawnienia policjanta do lokalu mieszkalnego lub pomocy finansowej na cele mieszkaniowe nie mogą być interpretowane w oderwaniu od treści art. 95 ust. 1 ustawy o Policji. Przepis art. 95 ust. 1 pkt 2 ustawy stanowi, że policjant nie może uzyskać przydziału lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej (w tym także pomocy finansowej) w przypadku, gdy posiada w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej lokal mieszkalny odpowiadający, co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej albo dom jednorodzinny lub dom mieszkalno-pensjonatowy oraz gdy jego małżonek posiada lokal mieszkalny lub dom opisany wyżej. Przy czym, jak stwierdzono powyżej, obok przydziału rzeczowego, ustawa przewiduje (jako formę zastępczą) realizację tego prawa w drodze udzielenia pomocy finansowej z przeznaczeniem na cele mieszkaniowe. Istotne jest również, iż w świetle postanowień art. 94 ust. 1 oraz art. 95 ust. 1 ustawy o Policji otrzymanie jednego z ww. świadczeń skutkuje utratą uprawnień do drugiego. Uznać zatem należy, iż w przypadku posiadania przez policjanta w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej, lokalu mieszkalnego odpowiadającego co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej, policjantowi będącemu w służbie stałej nie może być przydzielony lokal mieszkalny, a tym samym i pomoc finansowa. Podstawową przesłanką udzielenia pomocy finansowej jest zatem niezaspokojenie potrzeb mieszkaniowych wnioskodawcy przez przydział odpowiedniego lokalu mieszkalnego. Oznacza to, że sam fakt posiadania lokalu mieszkalnego w miejscowości, o której mowa w powołanym przepisie prawa, wyłącza policjanta z kręgu podmiotów uprawnionych do przydziału lokalu mieszkalnego w formie decyzji administracyjnej. Omawianego świadczenia nie można rozumieć szeroko, włączając w nią możliwość spłaty zobowiązań zaciągniętych w związku z nabyciem lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego. Pomoc ta przysługuje wyłącznie funkcjonariuszom Policji, którzy są uprawnieni do otrzymania lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej, gdyż ich potrzeby mieszkaniowe nie zostały zaspokojone w sposób określony w art. 95 ust. 1 pkt 1 - 4 ustawy o Policji. Prawo policjanta w służbie stałej do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej, nie może być rozumiane jako prawo całkowicie oderwane od praw i obowiązków wynikających z istoty stosunku służbowego policjanta. Celem tego przepisu jest niewątpliwie to, żeby policjant w służbie stałej mieszkał w miejscowości, w której pełni służbę, albo w miejscowości pobliskiej. Z tym celem, a nie przywilejem, związane jest prawo, o którym mowa w art. 88 ustawy o Policji. Następnie organ odwoławczy wskazał, iż w rozpoznawanej sprawie zainteresowany zwrócił się w istocie o przyznanie pomocy finansowej na spłatę kredytu zaciągniętego na zakup lokalu mieszkalnego nr [...] przy ulicy [...] w W., który nabył wraz z K. O. aktem notarialnym z dnia [...] lutego 2010 r. i w którym zamieszkuje. Przedmiotowy lokal mieszkalny spółdzielczy własnościowy, posiada powierzchnię użytkową 60,00 m2 (w tym powierzchnię mieszkalną 38,30 m2), znajduje się w miejscowości pełnienia służby i zapewnia przysługujące 2 normy zaludnienia zgodnie jest z przepisami § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania kwater tymczasowych przeznaczonych dla policjantów, tj. dla policjanta posiadającego rodzinę - po jednej normie zaludnienia dla policjanta i każdego członka jego rodziny. Na każdą normę zaludnienia, do której zainteresowany jest uprawniony, przypada od 7 do 10 m2 powierzchni mieszkalnej, którą stanowi powierzchnia pokoi znajdujących się w lokalu mieszkalnym zgodnie z § 3 ww. rozporządzenia. Zainteresowany na dzień złożenia wniosku, tj. [...] grudnia 2012 r., legitymuje się uprawnieniami do 2 norm zaludnienia (wnioskodawca i jego małżonka). Organ odwoławczy zaznaczył, iż w dniu złożenia wniosku o przyznanie pomocy finansowej J. S. posiadał wraz z małżonką lokal mieszkalny zgodny z normami zaludnienia w miejscowości pobliskiej miejsca pełnienia służby (art. 95 ust. 1 pkt 2 ustawy o Policji). Skoro policjant ma odpowiednie mieszkanie, to cel omawianych przepisów został osiągnięty, tym samym nie może otrzymać pomocy finansowej, która jest zastępczą formą realizacji prawa do lokalu na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale. Zdaniem organu, analiza powyższych przepisów prowadzi do wniosku, że o przyznanie pomocy finansowej może ubiegać się jedynie policjant posiadający ustawowe prawo do lokalu (art. 88 ust. 1 ustawy o Policji) przy równoczesnym braku przesłanek negatywnych do jego otrzymania, wymienionych w art. 95 ustawy. Pomoc finansowa nie jest uprawnieniem obligatoryjnym i samoistnym, lecz powstaje w ścisłym związku ze spełnieniem niezbędnych kryteriów ustawowych. Z przepisów ustawy pragmatycznej nie wynika bowiem, aby przedmiotowe świadczenie pieniężne traktować jako swoistą rekompensatę za nieotrzymanie w drodze decyzji administracyjnej przydziału lokalu mieszkalnego oraz utożsamiać je z bezzwrotnym świadczeniem udzielanym przez Państwo na spłatę wydatków związanych z nabyciem lokalu mieszkalnego lub domu. Podstawową przesłanką przy rozpatrywaniu tego typu spraw jest ocena stanu formalno-prawnego i zbadanie, czy w dacie złożenia wniosku funkcjonariusz miał zaspokojone potrzeby mieszkaniowe. Okoliczności niniejszej sprawy świadczą o tym, że w dacie złożenia wniosku o pomoc finansową J. S. posiadał lokal mieszkalny w rozumieniu art. 88 ustawy o Policji, co skutkuje brakiem podstaw prawnych do przyznania wnioskowanego świadczenia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Komendanta [...] Policji z dnia [...] marca 2013 r. J. S. wniósł o jej uchylenie oraz o uchylenie utrzymanej nią w mocy decyzji Komendanta Rejonowego Policji W. [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. zarzucając naruszenie: 1) art. 94 ust. 1 ustawy o Policji poprzez nie przyznanie pomocy finansowej za zakup lokalu mieszkalnego, 2) art. 95 ust. 1 pkt 2 ustawy o Policji poprzez jego błędną interpretację, 3) art. 7, art. 8 i art. 9 K.p.a. poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego i nie odniesienie się przez Komendanta [...] Policji do wszystkich argumentów zawartych w odwołaniu od decyzji organu I instancji, w tym do interpretacji przepisów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów, w szczególności § 3 ust. 2, na podstawie którego ubiegający się o udzielenie pomocy finansowej na zakup mieszkania musi do wniosku załączyć m.in. umowę kupna-sprzedaży lokalu sporządzoną w formie aktu notarialnego. W motywach skargi skarżący wskazał, iż nieuprawnioną jest odmowa przyznania pomocy finansowej na lokal mieszkalny ze względu na posiadanie przez niego mieszkania (co zostało stwierdzone na podstawie złożonego do wniosku aktu notarialnego) w sytuacji, gdy przepisy ww. rozporządzenia jasno precyzują konieczność wykazania takiego stanu rzeczy właśnie poprzez załączenie aktu notarialnego - umowy kupna mieszkania. Policjantowi, który ubiegając się o przyznanie pomocy finansowej, o której mowa w art. 94 ust. 1 ustawy o Policji, składa umowę kupna lokalu mieszkalnego sporządzoną w formie aktu notarialnego, nie można czynić zarzutu, że posiada już lokal mieszkalny, jeśli umowa ta dotyczy lokalu objętego wnioskiem o przyznanie tejże pomocy. Powołując orzecznictwo sądów administracyjnych skarżący podniósł, iż Komendant [...] Policji błędnie ocenił kwestię spełnienia przez niego przesłanek do otrzymania pomocy finansowej na dzień złożenia wniosku. Przy rozpatrywaniu uprawnień policjantów, którzy uzyskali lokal mieszkalny przed złożeniem wniosku o przyznanie pomocy finansowej, dokonuje się oceny spełnienia przesłanek do przyznania przedmiotowego świadczenia na dzień nabycia (uzyskania) lokalu, z którym wiąże się dochodzona pomoc finansowa, tj. stwierdzenia, czy w tej dacie policjant posiadał prawo do pomocy finansowej i prawo do przydziału lokalu na podstawie decyzji administracyjnej. Zdaniem skarżącego, przepisy ustawy o Policji nie przewidują wygaśnięcia prawa do ubiegania się o pomoc finansową na uzyskanie lokalu na skutek upływu czasu, czy też zrealizowania celu, na jaki pomoc jest przeznaczona, przed wystąpieniem z wnioskiem o jej przyznanie. Przepis art. 94 ust. 1 ustawy o Policji, stanowi wprawdzie, że pomoc finansowa przysługuje, na "uzyskanie lokalu mieszkalnego", lecz wyrazy te określają jedynie cel, na jaki pomoc jest przyznawana, w żadnym zaś razie nie limitują czasu, w jakim pomoc ma być przyznana i nie świadczą o tym, że może to nastąpić tylko przed uzyskaniem lokalu mieszkalnego, a nie po jego uzyskaniu. Prawo skarżącego do pomocy finansowej powinno być ocenione na dzień [...] lutego 2010 r., tj. na datę nabycia lokalu mieszkalnego, a nie na dzień złożenia wniosku. Złożenie wniosku pozostaje bez wpływu na uprawnienie skarżącego do uzyskania tejże pomocy. Końcowo skarżący zauważył, iż określenie "pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego" odnosi się także do przypadków udzielania pomocy na spłatę zobowiązań finansowych, zaciągniętych w związku z nabyciem lokalu mieszkalnego przez policjanta, co ma miejsce w niniejszej sprawie. W odpowiedzi na skargę Komendant [...] Policji wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako: "P.p.s.a.", sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W ocenie Sądu, skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie. Kwestią sporną w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy pozostaje interpretacja przepisów rozdziału 8 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2011 r. Nr 287, poz. 277 ze zm.), regulującego problematykę mieszkań funkcjonariuszy Policji. Zgodnie z art. 88 ust. 1 ustawy o Policji policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Celem tej regulacji jest ułatwienie funkcjonariuszowi w służbie stałej możliwości zamieszkania w miejscowości, w której pełni służbę lub miejscowości pobliskiej. Jest to uzasadnione charakterem zadań funkcjonariuszy, które wymagają z ich strony daleko idącej dyspozycyjności. Lokal, o którym mowa w cytowanym przepisie może być przydzielony z zasobów lokalowych będących w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub podległych mu organów (art. 90 ustawy). Alternatywną, w stosunku do przydziału lokalu mieszkalnego, formą pomocy mieszkaniowej na rzecz funkcjonariuszy jest pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego. Zgodnie z art. 94 ust. 1 ustawy o Policji policjantowi, który nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale, przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość. Treść art. 88 oraz art. 94 ust. 1 ustawy wskazuje, że obydwa wymienione tam uprawnienia pozostają ze sobą w ścisłym funkcjonalnym związku, co nakazuje odczytywanie tych regulacji przy uwzględnieniu wykładni systemowej. Mając powyższe na uwadze, w dalszej kolejności należy wskazać na treść art. 95 ust. 1 ustawy o Policji, który wymienia enumeratywnie negatywne przesłanki, których zaistnienie skutkuje odmową przydzielenia lokalu mieszkalnego policjantowi. Co istotne dla przedmiotowej sprawy, jedną z przesłanek negatywnych jest posiadanie przez policjanta w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej lokalu mieszkalnego odpowiadającego co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej albo domu jednorodzinnego lub domu mieszkalno-pensjonatowego (art. 95 ust. 1 pkt 2 ustawy). Analogiczna sytuacja zachodzi w przypadku, gdy taki dom lub lokal posiada małżonek policjanta (pkt 3). Wskazany powyżej, ścisły związek uprawnień do otrzymania lokalu mieszkalnego i pomocy finansowej na jego uzyskanie prowadzą do konkluzji, iż jakkolwiek art. 95 ust. 1 ustawy o Policji expressis verbis odnosi się do przydziału lokalu mieszkalnego, to względy wykładni systemowej i celowościowej nakazują przyjęcie, że wymienione w tym przepisie przesłanki negatywne mają zastosowanie również w odniesieniu do uprawnienia do pomocy finansowej w uzyskaniu lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 94 ustawy. W konsekwencji należy przyjąć, że policjantowi w służbie stałej mającemu zaspokojone potrzeby mieszkaniowe w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej, w sposób określony w art. 95 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy o Policji, nie przysługują ani prawo do przydziału lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej, ani pomoc finansowa na uzyskanie lokalu, o której mowa w art. 94 ust. 1 ustawy. Powyższy pogląd należy uznać za utrwalony w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, o czym świadczą m.in.: uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 marca 1999 r., sygn. akt OPS 1/99; publ.: ONSA 1999/3/77; wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 15 czerwca 1999 r., sygn. akt I SA 1488/98; publ.: LEX nr 48587; z dnia 9 stycznia 2002 r., sygn. akt I SA 612/01, publ.: LEX nr 141222; z dnia 13 września 2006 r., sygn. akt I OSK 1203/05, LEX nr 321175, z dnia 3 grudnia 2008 r., sygn. akt I OSK 1881/7, publ.: https:// orzeczenia.nsa.gov.pl. Przedstawione wyżej wnioski wzmacnia także wzgląd na wykładnię celowościową przepisów dotyczących zaspokajania potrzeb mieszkaniowych funkcjonariuszy policji. Z orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanego na bazie omawianych przepisów, wynika, że przewidziana w ustawie o Policji pomoc finansowa nie może być traktowana jako prawo podmiotowe przysługujące z samego tylko tytułu pełnienia służby w Policji. Pomoc ta nie może być uznawana za dodatkowy przywilej tej grupy zawodowej, gdyż musiałoby to budzić uzasadnione wątpliwości z punktu widzenia zasady równego traktowania obywateli (por. przytaczana wyżej uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 marca 1999 r., sygn. akt OPS 1/99 oraz wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 14 maja 2001 r., sygn. akt SK 1/00, pyl.: OTK 2001/4/84). W obecnych warunkach społeczno-gospodarczych nie ma należytego uzasadnienia dla przyjęcia tezy, iż funkcjonariuszom policji (lub innych służb mundurowych) należą się jakieś szczególne formy pomocy państwa w zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych. Byłoby to niezgodne z wymogami sprawiedliwości i równości w stosunku do innych grup zawodowych. Pomoc finansowa na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych ma ścisły związek z interesem służby i pozostaje aktualna tylko w takim zakresie, w jakim potrzeby mieszkaniowe policjanta nie są należycie zaspokojone. Na poparcie tej tezy można przytoczyć fragmenty uzasadnienia uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 kwietnia 2009 r. (sygn. akt I OPS 7/08; publ.: ONSAiWSA 2009/4/66). Uchwała ta zapadła wprawdzie na tle przepisów dotyczących funkcjonariuszy Służby Więziennej, jednak analogiczność rozwiązań prawnych sprawia, że poglądy wyrażone w uchwale mogą być w pełni wykorzystane przy ocenie przedmiotowej sprawy, dotyczącej świadczeń funkcjonariuszy Policji. W powołanej uchwale Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził m.in., iż "ocena, czy funkcjonariusz spełnia przesłanki uzyskania pomocy finansowej, powinna uwzględniać stan na dzień wszczęcia postępowania, mimo że co do zasady rozpatrzenie sprawy administracyjnej następuje według stanu ustalonego w dniu wydania decyzji. (...) Realizacja omawianego uprawnienia zależy przede wszystkim od tego, czy funkcjonariusz występujący o pomoc finansową ma zaspokojone potrzeby mieszkaniowe w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej, natomiast drugorzędne znaczenie ma data rozpatrzenia żądania, która oczywiście zależy od liczby wniosków złożonych przez inne osoby oraz od wysokości posiadanych przez organ środków finansowych. (...) Fakt nabycia domu (lokalu) mieszkalnego w miejscowości pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej, nawet gdy przed tym nabyciem funkcjonariusz spełniał przesłanki otrzymania przydziału lokalu mieszkalnego, może być powodem wygaśnięcia uprawnień funkcjonariusza do omawianej pomocy finansowej, jeżeli w następstwie nabycia domu (lokalu) funkcjonariusz posiada już dom (lokal) o odpowiedniej powierzchni w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej". W ww. uchwale Naczelny Sąd Administracyjny wskazał również, iż "wyjaśnianego zagadnienia prawnego nie można wiązać wyłącznie z datą nabycia przez funkcjonariusza domu (lokalu) mieszkalnego, ani też wyłącznie z datą złożenia wniosku o pomoc finansową, albowiem istotne jest przede wszystkim to, czy funkcjonariusz ma zaspokojone prawo do mieszkania w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej. (...) Decydujące znaczenie ma bowiem sytuacja mieszkaniowa funkcjonariusza składającego wniosek o przyznanie przedmiotowego świadczenia, a zatem pomoc finansowa przysługuje funkcjonariuszowi tylko wówczas, gdy zgłaszając roszczenie nie miał on zaspokojonych potrzeb mieszkaniowych w miejscowości pełnienia służby lub pobliskiej". Przenosząc powyższe uwagi na stan niniejszej sprawy należy stwierdzić, że istota argumentacji organu orzekającego sprowadzała się do twierdzenia, że skarżący w dniu złożenia wniosku w sprawie przyznania pomocy finansowej, tj. w dniu [...] grudnia 2012 r. miał zabezpieczone potrzeby mieszkaniowe, gdyż posiadał lokal mieszkalny w spółdzielni mieszkaniowej położony w W. przy ul. [...], tj. w miejscowości, w której pełni służbę. Z akt sprawy wynika, że ww. lokal mieszkalny posiada powierzchnię użytkową 60,00 m2 (w tym powierzchnię mieszkalną 38,30 m2) i zapewnia, zgodnie z § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania kwater tymczasowych przeznaczonych dla policjantów (Dz. U. Nr 105, poz. 884 ze zm.) przysługujące 2 normy zaludnienia dla policjanta posiadającego rodzinę - po jednej normie zaludnienia dla policjanta i każdego członka jego rodziny (tj. skarżącego i jego małżonki). Na każdą normę zaludnienia, do której skarżący jest uprawniony, przypada od 7 do 10 m2 powierzchni mieszkalnej, którą stanowi powierzchnia pokoi znajdujących się w lokalu mieszkalnym zgodnie z § 3 ww. rozporządzenia. W związku z powyższym zgodzić należy się z organem orzekającym, że skarżący nie spełniał pozytywnej przesłanki do uzyskania lokalu mieszkalnego z zasobów Policji na podstawie decyzji administracyjnej, a tym samym do zastępczej formy realizacji tego prawa, tj. do pomocy finansowej. Skarżący, zarzucając organowi naruszenie art. 94 ust. 1 oraz art. 95 ust. 1 pkt 2 ustawy o Policji argumentował, iż spełnienie warunków zawartych w ww. przepisach oceniać należy na dzień uzyskania lokalu mieszkalnego przez funkcjonariusza ([...] lutego 2010 r.). Z tego względu złożenie przez skarżącego wniosku o pomoc finansową w dniu [...] grudnia 2012 r. pozostaje bez wpływu na jego uprawnienie do uzyskania tejże pomocy. Zauważył, że pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego odnosi się również do przypadków udzielania pomocy na spłatę zobowiązań finansowych zaciągniętych w związku z nabyciem przez funkcjonariusza lokalu mieszkalnego, co ma zastosowanie w przypadku skarżącego. Oceniając stanowiska obydwu stron sporu w świetle obowiązujących przepisów rację należy przyznać organowi. W dniu składania wniosku o pomoc finansową na uzyskanie lokalu mieszkalnego, tj. [...] grudnia 2012 r., skarżący miał zaspokojone potrzeby mieszkaniowe, gdyż posiadał, w miejscowości, w której pełnił służbę, lokal mieszkalny odpowiadający o najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej. Jak wskazano powyżej - prawo do pomocy finansowej na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych funkcjonariusza Policji aktualizuje się tylko w sytuacji istnienia niezaspokojonych potrzeb w tym zakresie. Z chwilą, kiedy te potrzeby zostają zaspokojone, uprawnienie do uzyskania pomocy finansowej traci rację bytu. Biorąc pod uwagę sytuację innych grup zawodowych, pomoc finansowa na uzyskanie lokalu nie może być traktowana jako przywilej policjantów, lecz jako instytucja podyktowana interesem służby - sprawnego wykonywania obowiązków przez funkcjonariusza. Z przepisów ustawy o Policji nie wynika również, aby omawiane świadczenie można było traktować jako swoistą rekompensatę za nieotrzymanie w drodze decyzji administracyjnej przydziału lokalu mieszkalnego. Pomocy finansowej nie można utożsamiać z bezzwrotnym co do zasady świadczeniem udzielanym przez Państwo na spłatę wszystkich wydatków związanych z nabyciem lokalu (domu) mieszkalnego. Ocena zaskarżonej decyzji nie daje również podstaw do uznania, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a tylko takie naruszenie, w myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a., stanowi postawę do uchylenia decyzji. Organ orzekający poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne, dokonał prawidłowej subsumpcji ustalonego stanu faktycznego pod ww. przepisy ustawy o Policji oraz dokonał ich prawidłowej wykładni, co czyni zarzuty skargi nieuprawnionymi. Odnośnie orzeczeń sądów administracyjnych, na które powołuje się skarżący, wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach, w określonym stanach faktycznych i nie mogą stanowić podstawy do uwzględnienia skargi na decyzję podjętą przez organ Policji w okolicznościach faktycznych i prawnych niniejszej sprawy. W tym stanie rzeczy, wobec braku przesłanek do uwzględnienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.