II SA/Wa 95/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania, Sędziowie WSA Adam Lipiński (spr.), Iwona Dąbrowska, , Protokolant sekretarz sądowy Agnieszka Wiechowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 sierpnia 2017 r. sprawy ze skargi W. M. na decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o udostępnieniu dokumentów postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu W. M. ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu. Dyrektor Oddziału w [...] Instytutu Pamięci Narodowej Komisji -Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu decyzją z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] udostępnił W. M. do wglądu w formie kopii dotyczące go dokumenty: 1. z akt operacyjnych, teczkę personalną tajnego współpracownika o sygnaturze IPN [...] t.1, karty o numerach: [...]; 2. z akt operacyjnych, teczkę pracy tajnego współpracownika o sygnaturze IPN [...], karty o numerach: [...]. W. M. wniósł odwołanie od powyższej decyzji. Prezes Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu decyzją z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1575): 1. uchylił decyzję Dyrektora Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. o udostępnieniu W. M. kopii dotyczących go dokumentów: - z teczki personalnej tajnego współpracownika o sygnaturze IPN [...] t. 1 kart o numerach: [...]; - z teczki pracy tajnego współpracownika o sygnaturze IPN [...] t. 2 kart o numerach: [...]. 2. przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Na powyższą decyzję W. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Podkreślił, że w decyzji nr [...] Prezes Instytutu nie odniósł się do argumentacji zawartej w odwołaniu, w którym skarżący zakwestionował uznanie go w udostępnionych dokumentach za tajnego współpracownika. Zdaniem skarżącego, zagadnienie współpracy ze Służbą Bezpieczeństwa może być analizowane jedynie w świetle wyjaśnień przekazanych do Oddziału Instytutu. Podkreślił, że jego podpisy na pokwitowaniach są sfałszowane, a o ich autentyczności można orzec jedynie na podstawie analizy grafologicznej. Ponadto skarżący zarzucił organowi, że przywołał w uzasadnieniu decyzji jedynie takie cytaty z dokumentów, które potwierdzają jego zainteresowanie wynagrodzeniem za współpracę. Jednocześnie nie cytował stwierdzeń, które zaprzeczają takiej tezie np.: opinii funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa o tym, że nie wykazuje cech pazerności materialnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (art. 1 § 2 ustawy). W zakresie kognicji sądu administracyjnego znajduje się kontrola działalności administracji publicznej w sprawach rozstrzyganych w drodze indywidualnych decyzji administracyjnych i innych aktów z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.). Przedmiotem niniejszej sprawy jest decyzja Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] rozstrzygająca o uchyleniu decyzji Dyrektora Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej o udostępnieniu stronie dokumentów z akt operacyjnych oraz przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W sprawie zastosowanie znajdują przepis ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1575 ze zm.). Ustawa ta zawiera przepisy regulujące, w sposób odrębny od przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, procedurę postępowania przed tym organem i zgodnie z art. 43 ust. 1 ustawy, przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego mają zastosowanie jedynie w sprawach proceduralnych nieuregulowanych w ustawie o IPN. Między innymi takim przepisem odrębnym jest art. 31 ustawy wskazujący rodzaje rozstrzygnięć podejmowanych przez Prezesa IPN oraz art. 32 ust. 2 tej ustawy. Wspomniany art. 32 ust. 2 ustawy stanowi, iż wnioskodawcy przysługuje skarga do sądu administracyjnego na decyzję, która utrzymuje w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Przepis ten jest lex specialis w stosunku do art. 3 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zatem wyłącza możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji Prezesa IPN z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...]. Wobec powyższego skarga W. M. podlega odrzuceniu bowiem rozstrzygnięcie Prezesa IPN uchylające decyzję organu pierwszej instancji i przekazujące sprawę do ponownego rozpatrzenia zgodnie z art. 32 ust. 2 ustawy o IPN, nie stanowi aktu podlegającego kontroli sądów administracyjnych. Nadmienić również należy, iż sąd administracyjny nie jest władny do oceny kwestii współpracy skarżącego ze Służbą Bezpieczeństwa, czego skarżący żąda w treści skargi. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie stronie skarżącej całego uiszczonego wpisu Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy.