II SA/Wa 950/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Werpachowska, Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska (spr.), Andrzej Góraj, Protokolant starszy specjalista Bogumiła Kobierska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi M. A. na orzeczenie Komendanta [...] Policji z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary dyscyplinarnej nagany oddala skargę. Komendant [...] Policji orzeczeniem nr [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. wydanym na podstawie art. 135n ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 19990 r. o Policji (Dz.U. z 2016 r., poz. 1782 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania M. A. od orzeczenia nr [...] Komendanta Rejonowego Policji [...] z dnia [...] marca 2017 r. o stwierdzeniu winy i wymierzeniu kary dyscyplinarnej ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby na zajmowanym stanowisku, obwinionemu o to, że: I. będąc funkcjonariuszem Ogniwa Patrolowo-interwencyjnego [...] Wydziału [...] Komisariatu Policji [...] KRP [...] i będąc zobowiązanym do prowadzenia notatnika służbowego w ramach pełnionej przez siebie służby patrolowej, w dniu [...] stycznia 2016 roku (w godzinach: 06.00 - 18.00) obowiązku tego nie dopełnił w ten sposób, że w swoim notatniku służbowym zarejestrowanym pod nr [...] nie udokumentował stosownymi wpisami niezbędnych informacji dotyczących przebiegu tejże służby pełnionej wspólnie z [...] M. M. w zakresie sposobu wykonywanych czynności służbowych podjętych pomiędzy godziną 11.05 a godziną 14.05 polegających na przeprowadzeniu czterech interwencji - (tj. trzech interwencji własnych, podczas których przeprowadzono czynności legitymowania osób: W. K., M. K. i W. K. i czynności związanych z ujawnionymi przez te osoby wykroczeniami oraz jednej interwencji zleconej pod adresem: ul. [...], podjętej w czasie: 12.40 - 12.55) - które powinny być przez niego naniesione w notatniku służbowym w trakcie lub bezpośrednio po zakończeniu danej czynności służbowej - czym naruszył dyscyplinę służbową wynikającą z treści art. 132 ust. 3 pkt. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 roku o Policji w zw. z § 3 pkt 1 i § 4 pkt 2 wytycznych nr 2 Komendanta Głównego Policji z dnia 26 czerwca 2007 r. w sprawie zasad ewidencjonowania, wypełniania oraz przechowywania notatników służbowych - z późniejszymi zmianami w zw. z § 42 decyzji nr [...] Komendanta [...] Policji z dnia [...] marca 2015 r. w sprawie wprowadzenia do użytkowania "Ramowej instrukcji organizacji służby patrolowej na terenie podległym Komendantowi [...] Policji" w zw. z pkt. 7 zakresu obowiązków wyszczególnionego w karcie opisu stanowiska pracy z dnia [...] grudnia 2015 r., II. w dniu [...] stycznia 2016 r. w trakcie pełnionej wspólnie z [...] M. M., na terenie podległym KP [...] służby patrolowej w godzinach: 06.00 - 18.00, będąc dowódcą patrolu zmotoryzowanego o krypt. [...] i tym samym będąc zobowiązanym do poinformowania dyżurnego jednostki KP [...] lub innej osoby uprawnionej o zakończeniu przerwy w służbie (co nastąpiło o godzinie 13.45), obowiązku tego nie dopełnił i o powyższym fakcie zakończenia przerwy w służbie, która mała miejsce w czasie 13.00 - 13.45, nie poinformował ani dyżurnego jednostki, ani innej uprawnionej osoby - czym naruszył dyscyplinę służbową wynikającą z treści art. 132 ust. 3 pkt. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji w zw. z § 34 ust. 1 zarządzenia nr 768 Komendanta Głównego Policji z dnia 14 sierpnia 2007 roku w sprawie form i metod wykonywania zadań przez policjantów pełniących służbę patrolową oraz koordynacji działań o charakterze prewencyjnym, III. w dniu [...] stycznia 2016 r. w trakcie pełnionej wspólnie z [...] M. M., na terenie podległym KP [...] służby patrolowej, bez zgody dyżurnego jednostki KP [...] lub innej osoby uprawnionej - w przedziale czasowym od godziny 13.55 do godziny 14.05 - przebywał poza wyznaczonym rejonem służbowym, tj. na terenie podległym terytorialnie KP [...] - czym naruszył dyscyplinę służbową wynikającą z treści art. 132 ust. 3 pkt. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 roku o Policji w zw. z g 29 pkt 2 Zarządzenia nr 768 Komendanta Głównego Policji z dnia 14 sierpnia 2007 roku w sprawie form i metod wykonywania zadań przez policjantów pełniących służbę patrolową oraz koordynacji działań o charakterze prewencyjnym w zw. z § 8 ust. 1 decyzji nr [...] Komendanta [...] Policji z dnia [...] marca 2015 r. w sprawie wprowadzenia do użytkowania "Ramowej instrukcji organizacji służby patrolowej na terenie podległym Komendantowi [...] Policji". IV. w dniu [...] stycznia 2016 r. w czasie, w miejscu i w okolicznościach jak w punkcie trzecim, wbrew wymogowi wykorzystywania pojazdu służbowego wyłącznie do przemieszczania się pomiędzy rejonami zagrożenia oraz miejscami zagrożonymi, przebywał w stojącym w miejscu przy dukcie leśnym radiowozie oznakowanym marki [...] o nr rej. [...], w którym to pojeździe siedząc na rozłożonym fotelu kierowcy nie realizował podstawowego zadania spoczywającego na policjantach pełniących służbę patrolową, polegającego na przeciwdziałaniu popełnianiu przestępstw lub wykroczeń - czym naruszył dyscyplinę służbową wynikającą z treści art. 132 ust. 3 pkt. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji w zw. z § 32 pkt 1 i g 4 ust. 1 zarządzenia nr 768 Komendanta Głównego Policji z dnia 14 sierpnia 2007 r. w sprawie form i metod wykonywania zadań przez policjantów pełniących służbę patrolową oraz koordynacji działań o charakterze prewencyjnym, V. w dniu [...] stycznia 2016 r. w trakcie pełnionej wspólnie z [...] M. M. służby patrolowej {w godzinach: 06.00 - 18.00) w ramach patrolu zmotoryzowanego, podczas obsługi zleconej im interwencji przy ulicy [...], mającej miejsce w czasie od godziny 08.15 do godziny 08.35, odstąpił od dokonania sprawdzenia legitymowanej osoby B. B. w Bazie KSIP, co było czynnością niezbędną do prawidłowego wykonania czynności służbowych związanych z właściwym przeprowadzeniem niniejszej interwencji - czym naruszył dyscyplinę służbową wynikającą z treści art. 132 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 roku o Policji w zw. z § 58 ust.l pkt 5 decyzji nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2013 r. w sprawie funkcjonowania Krajowego Systemu informacyjnego Policji w zw. z § 11 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 29 września 2015 r. w sprawie przetwarzania informacji przez Policję, VI. w dniu [...] stycznia 2016 r. w trakcie pełnionej wspólnie z [...] M. M. służby patrolowej (w godzinach: 06.00 - 18.00) w ramach patrolu zmotoryzowanego, podczas obsługi interwencji przy skrzyżowaniu ulic [...] i [...], mającej miejsce w czasie od godziny 11.05 do godziny 11.25, podjętej w związku z ujawnionym wykroczeniem popełnionym przez W. K., odstąpił od dokonania sprawdzenia w Bazie KSIP wskazanej osoby, w stosunku do której podjęto ową interwencję, co było czynnością niezbędną do prawidłowego wykonania czynności służbowych związanych z właściwym przeprowadzeniem niniejszej interwencji - czym naruszył dyscyplinę służbową wynikającą z treści art. 132 ust. 3 pkt. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji w zw. z § 58 ust. 1 pkt 5 decyzji nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2013 roku w sprawie funkcjonowania Krajowego Systemu informacyjnego Policji w zw. z § 11 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 29 września 2015 r. w sprawie przetwarzania informacji przez Policję. VII. w dniu [...] stycznia 2016 r. w trakcie pełnionej wspólnie z [...] M. M. służby patrolowej (w godzinach: 06.00 - 18.00) w ramach patrolu zmotoryzowanego, podczas obsługi interwencji przy ulicy [...], mającej miejsce w czasie od godziny 11.25 do godziny 11.40, podjętej w związku z ujawnionym wykroczeniem popełnionym przez M. K., odstąpił od dokonania sprawdzenia w Bazie KSIP wskazanej osoby, w stosunku do której podjęto ową interwencję, co było czynnością niezbędną do prawidłowego wykonania czynności służbowych związanych z właściwym przeprowadzeniem niniejszej interwencji - czym naruszył dyscyplinę służbową wynikającą z treści art. 132 ust. 3 pkt. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji w zw. z § 58 ust.l pkt 5 decyzji nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2013 roku w sprawie funkcjonowania Krajowego Systemu informacyjnego Policji w zw. z § 11 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 29 września 2015 r. w sprawie przetwarzania informacji przez Policję. VIII. w dniu [...] stycznia 2016 r. w trakcie pełnionej wspólnie z [...] M. M. służby patrolowej (w godzinach: 06.00 - 18.00) w ramach patrolu zmotoryzowanego, podczas obsługi interwencji przy ulicy [...], mającej miejsce w czasie od godziny 11.40 do godziny 11.55, podjętej w związku z ujawnionym wykroczeniem popełnionym przez W. K., odstąpił od dokonania sprawdzenia w Bazie KSIP wskazanej osoby, w stosunku do której podjęto ową interwencję, co było czynnością niezbędną do prawidłowego wykonania czynności służbowych związanych z właściwym przeprowadzeniem niniejszej interwencji - czym naruszył dyscyplinę służbową wynikającą z treści art. 132 ust. 3 pkt. 2 ustawy z dnia kwietnia 1990 r. o Policji w zw. z § 58 ust. 1 pkt 5 decyzji nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2013 r. w sprawie funkcjonowania Krajowego Systemu informacyjnego Policji w zw. z § 11 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 29 września 2015 r. w sprawie przetwarzania informacji przez Policję orzekł o: 1. uchyleniu zaskarżonego orzeczenia w całości: 2. uznaniu obwinionego winnym popełnienia czynów opisanych w punktach I, II, III, IV i wymierzeniu karę dyscyplinarną nagany, 3. uniewinnieniu obwinionego od popełnienia czynów opisanych w punktach V, VI, VII, VIII. W uzasadnieniu orzeczenia organ wskazał, że w dniu [...] stycznia 2016 r. w godzinach 6.00 - 18.00 [...] M. A. i [...] M. M. pełnili służbę patrolowo - interwencyjną w rejonie służbowym obejmującym sektory: [...],[...]. Obwiniony został wyznaczony na dowódcę patrolu. Od godz. 13.00 policjanci przebywali na przerwie, która miała trwać 45 minut. Około godziny 14.00 [...] K. B. - naczelnik Wydziału [...] Komisariatu Policji [...] Komendy Rejonowej Policji [...] oraz [...] A. T. - kierownik Ogniwa Patrolowo - Interwencyjnego [...] Komisariatu Policji [...] Komendy Rejonowej Policji [...] udali się na kontrolę pełnienia służby. Przemieszczając się ul. [...], na drodze prowadzącej w głąb lasu, zauważyli na śniegu ślady kół. Jadąc tą drogą w głąb lasu przełożeni ujawnili stojący na poboczu radiowóz oznakowany marki [...] o numerze bocznym [...]. Radiowóz znajdował się poza zasięgiem terytorialnym Komisariatu Policji [...]. Policjanci obserwowali radiowóz kilka minut. W tym czasie nie widzieli żadnego ruchu ciał wewnątrz pojazdu. W związku z powyższym [...] K. B. wykonała zdjęcia radiowozu za pomocą telefonu komórkowego. Po pewnym czasie kontrolujący zauważyli jak jedna z osób siedzących na fotelu pasażera podniosła głowę. Po chwili z radiowozu wyszli [...] M. A. oraz [...] M. M. [...] K. B. rozpoczęła kontrolę, a następnie dokonała w notatnikach służbowych policjantów wpisów dokumentujących stwierdzone nieprawidłowości. W dniu [...] kwietnia 2016 r. Komendant Rejonowy Policji [...] wszczął przeciwko [...] M. A. postępowanie dyscyplinarne zarzucając funkcjonariuszowi nieudokumentowanie w notatniku służbowym przebiegu służby w godzinach 11.05 – 14.05, niepoinformowanie dyżurnego lub innej uprawnionej osoby o zakończeniu przerwy w służbie, przebywanie bez zgody dyżurnego poza wyznaczonym rejonem służbowym, nierealizowaniw zdań służbowych oraz odstąpienie od dokonania sprawdzeń osób legitymowanych w bazie KSIP. Przesłuchani w charakterze świadków [...] K. B. i [...] A. T., w złożonych zeznaniach potwierdzili, że policjanci znajdowali się poza wyznaczonym rejonem służbowym. Według świadków funkcjonariusze od kilku lat pełnią służbę patrolową i dobrze znają granice poszczególnych rejonów. Poza tym posiadali przy sobie ceduły, w których uwzględnione są wszystkie sektory. Organ uznał, że nie było możliwe, aby patrol zagubił się w lesie. Nadto z zeznań wynika, że policjanci byli ułożeni w pojeździe w taki sposób, że nie było ich widać z zewnątrz. Potwierdza to dokumentacja fotograficzna wykonana przez [...] K. B. W trakcie kontroli [...] K. B. ujawniła brak wpisów w notatniku służbowym obwinionego od godziny 11.05 oraz sprawdzeń osób legitymowanych w bazie KSIP. Przeprowadzone oględziny miejsca postoju radiowozu - wskazanego przez kontrolującą - potwierdziły, że pojazd zaparkowany był poza granicami rejonu służbowego przydzielonego policjantom. Teren powyższy należy do Komisariatu Policji [...]. Dokumentacja przekazana przez Wydział [...] w postaci map poglądowych z widocznymi pozycjami patrolu z dnia [...] stycznia 2016 r. w godzinach 13.53 - 14.05, wygenerowanych na podstawie danych lokalizacyjnych uzyskanych za pomocą raportu analitycznego Systemu Wspomagania Dowodzenia dla terminala mobilnego nr [...] wyposażonego w nadajnik GPS również potwierdza, że pojazd znajdował się na terenie dzielnicy [...], poza właściwością miejscową Komisariatu Policji [...]. Przesłuchani w charakterze świadków policjanci służby dyżurnej: [...] J. F., [...] A. K. oraz [...] A. G. zeznali, że w dniu [...] stycznia 2016 r. nie odbierali korespondencji radiowej ani telefonicznej od [...] M. A. i [...] M. M. w sprawie zgody na opuszczenie rejonu służbowego. Nadto policjanci nie zgłaszali im rozpoczęcia i zakończenia przerwy w służbie. Nie zwracali się również z prośbą o sprawdzenie osób w bazie KSIP, jak również nie informowali o problemach związanych ze sprawdzeniami. Z odczytu korespondencji radiowej z dnia [...] stycznia 2016 roku w godzinach 12.45 - 14,04 pomiędzy operatorem [...] Stanowiska Kierowania Komendy [...] Policji, a patrolem wynika, że o godzinie 13.02 jeden z funkcjonariuszy zgłosił przerwę w służbie. Następnie organ podał, że analiza notatnika służbowego [...] M. A. potwierdziła, że w godzinach 11.05 - 14.05 nie dokumentował on przebiegu służby. Natomiast [...] M. M. w notatniku służbowym posiada wpisy dotyczące wykonywanych czynności: godz. 11.05/11.25 - ul. [...] - legitymowanie W. K.; godz. 11.25/11.40 ul. [...] - legitymowanie M. K.; godz. 11.40/11.55 ul. [...] - legitymowanie W. K.; godz. 11.55/12.15 - patrol [...] ul. [...]; godz. 12.15/12.40 patrol ul. [...],[...],[...], godz. 12,40/12.45/12.55 - interwencja zlecona ul. [...]; godz. 12.55 - przejazd; godz. 13.00/13.45 - przerwa w służbie. Organ podał, że przesłuchany w charakterze obwinionego [...] M. A. odmówił złożenia wyjaśnień w zakresie zarzucanych mu czynów oświadczając, że złoży je w obecności ustanowionego obrońcy. Następnie organ zacytował przepis art.. 132 ust. 1 ustawy o Policji, zgodnie z którym policjant odpowiada dyscyplinarnie za popełnienie przewinienia dyscyplinarnego polegającego na naruszeniu dyscypliny służbowej lub nieprzestrzeganiu zasad etyki zawodowej. Naruszenie dyscypliny służbowej stanowi czyn policjanta polegający na zawinionym przekroczeniu uprawnień lub niewykonaniu obowiązków wynikających z przepisów prawa lub rozkazów i poleceń wydawanych przez przełożonych uprawnionych na podstawie tych przepisów. Naruszeniem dyscypliny służbowej jest w szczególności, m.in.: niedopełnienie obowiązków służbowych albo przekroczenie uprawnień określonych w przepisach prawa oraz zaniechanie czynności służbowej albo wykonanie jej w sposób nieprawidłowy. Odnosząc się do materiału dowodowego zgromadzonego przez organ orzekający w I instancji w zakresie zarzutów opisanych w punktach: I, II, III, IV organ stwierdził, że potwierdza on w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, że obwiniony dopuścił się naruszenia dyscypliny służbowej. Organ wskazał też, że stosownie do treści § 4 wytycznych nr 2 Komendanta Głównego Policji z dnia 26 czerwca 2007 r. w sprawie zasad ewidencjonowania, wypełniania oraz przechowywania notatników służbowych policjant w notatniku służbowym dokumentuje czynności służbowe zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz inne, niezbędne informacje, dotyczące przebiegu służby. W patrolach dwu - lub wieloosobowych dopuszcza się prowadzenie szczegółowego zapisu przebiegu podejmowanych czynności przez policjanta, który wykonywał czynność. Pozostali policjanci dokonują zapisu w sposób skrócony, wskazując jedynie miejsce, czas i rodzaj czynności (§ 4 ust. 6). Organ wskazał, że zostało dowiedzione, że [...] M. A. w godzinach 11.05 - 14.05 nie dokonywał w notatniku wpisów dokumentujących przebieg służby, mimo iż miał on możliwość uzupełnienia zapisów, choćby w trakcie przerwy lub bezpośrednio po jej zakończeniu, czego jednak nic uczynił. Za potwierdzony organ uznał zarzut niedopełnienia przez obwinionego obowiązku służbowego w zakresie poinformowania dyżurnego jednostki lub innej uprawnionej osoby o zakończeniu przerwy w służbie. Zgodnie z § 34 ust. 1 zarządzenia nr 768 Komendanta Głównego Policji z dnia 14 sierpnia 2007 r. w sprawie form i metod wykonywania zadań przez policjantów pełniących służbę patrolową oraz koordynacji działań o charakterze prewencyjnym dowódca patrolu zwraca się do dyżurnego jednostki Policji lub innej uprawnionej osoby o wyrażenie zgody na przerwę w służbie oraz informuje o rozpoczęciu i zakończeniu przerwy. Organ podał też, że zgromadzony materiał dowodowy w postaci zeznań funkcjonariuszy służby dyżurnej: [...] J. F., [...] A. K. oraz [...] A. G. oraz zapisu korespondencji radiowej pomiędzy patrolem, a dyspozytorem [...] Stanowiska Kierowania Komendy [...] Policji i służbą dyżurną potwierdza, że [...] M. A., będąc dowódcą patrolu, nie poinformował o zakończeniu przerwy w służbie. Prezentowane zaś przez obwinionego w odwołaniu argumenty nie uznał organ na zasługujące na uwzględnienie, gdyż ani obwiniony, ani [...] M. M. w trakcie służby nie zgłaszali uszkodzenia terminala lub problemów z komunikacją. Ponadto brak zasięgu nie może być usprawiedliwieniem zaniechania powiadomienia o zakończeniu przerwy w służbie. W takim przypadku funkcjonariusz winien przede wszystkim przemieścić się w miejsce, w którym jest zasięg i dopełnić obowiązku służbowego. Stosownie do treści § 29 pkt 2 zarządzenia nr 768 Komendanta Głównego Policji z dnia 14 sierpnia 2007 r. w sprawie form i metod wykonywania zadań przez policjantów pełniących służbę patrolową oraz koordynacji działań o charakterze prewencyjnym, opuszczenie rejonu pełnienia służby patrolowej może nastąpić wyłącznie na polecenie lub za uprzednią zgodą dyżurnego jednostki Policji lub innej uprawnionej osoby. Z kolei stosownie do dyspozycji § 4 ust. 1 powyższego zarządzenia podstawowym zadaniem policjantów pełniących służbę patrolową jest przeciwdziałanie popełnianiu przestępstw lub wykroczeń. Za udowodnione należy uznać również zarzuty dotyczące przebywania, bez zgody dyżurnego jednostki KP [...] lub innej osoby uprawnionej, poza wyznaczonym rejonem służbowym oraz nierealizowania podstawowego zadania policjantów służby patrolowej polegającego na przeciwdziałaniu popełnianiu przestępstw lub wykroczeń. Zgromadzony w powyższym zakresie materiał dowodowy w postaci zeznań [...] K. B., [...] A. T., policjantów służby dyżurnej, a także dokumentacji w postaci oględzin miejsca ujawnienia radiowozu i map poglądowych, wygenerowanych na podstawie danych lokalizacyjnych dla urządzenia mobilnego wyposażonego w nadajnik GPS wskazuje jednoznacznie, że podczas kontroli policjanci znajdowali się poza wyznaczonym rejonem i żaden z nich nie występował o zgodę na jego opuszczenie. Nadto okoliczności, w jakich kontrolujący zastali funkcjonariuszy świadczą o tym, że nie pełnili oni służby w sposób prawidłowy. Policjanci byli ułożeni w radiowozie w sposób, który uniemożliwiał im prowadzenie obserwacji. Wobec powyższego należy przyjąć, że obwiniony nie realizował podstawowych obowiązków służbowych. Z uwagi na fakt, że materiał dowodowy nie opiera się jedynie na ustaleniach GPS, lecz również na zeznaniach świadków oraz dokumentacji w postaci oględzin miejsca ujawnienia radiowozu, organ nie podzielił twierdzenia obwinionego w zakresie istniejącego marginesu błędu w lokalizacji GPS. Następnie organ powołując się na art. 132 a ustawy o Policji uznał, że, Komendant Rejonowy Policji [...] słusznie ocenił postępowanie policjanta w powyższym zakresie jako zawinione, bowiem zarzucane przewinienia polegały na nie stosowaniu się do przepisów, które były obwinionemu znane. Organ odniósł się również do podnoszonego w odwołaniu zarzutu dotyczącego naruszenia praw obwinionego i wskazał, że jak wynika z akt sprawy [...] M. A. nie składał wniosków dowodowych w zakresie ustalenia dokładnej pozycji radiowozu, a także ustalenia dokładnej godziny jaka została ujawniona przez funkcjonariusza kontrolującego służbę. Nadto policjant miał możliwość złożenia wyjaśnień w obecności ustanowionego obrońcy, jednakże z przysługującego prawa nic skorzystał. Ponadto organ stwierdził, że w jego ocenie zgromadzony w odniesieniu do zarzutów opisanych w punktach V, VI, VII, VIII materiał dowodowy nie potwierdził jednoznacznie, że doszło do naruszenia dyscypliny służbowej. Policjantowi zarzucono odstąpienie od dokonania sprawdzenia w bazie KSIP czterech osób, wobec których prowadzone były czynności służbowe. Z zapisu w notatniku służbowym obwinionego wynika, że w godzinach 8.00 - 8.35 oczekuje - IZ (interwencja zlecona) ul. [...] - szczegóły notatnik [...] M. M. Od godziny 11.05 przebieg służby nie został przez policjanta udokumentowany. Przeprowadzone czynności udokumentował natomiast [...] M. M. wskazując na legitymowanie osób. Trudno, zatem w tym zakresie przypisać policjantowi winę, gdyż sprawdzeń w bazie KSIP dokonać winien funkcjonariusz wykonujący czynności. Nadto nie bez znaczenia pozostaje fakt, że obwiniony nie posiadał uprawnień do pełnego korzystania z urządzenia mobilnego. Zatem nie sposób zgodzić się z przełożonym dyscyplinarnym, że w powyższym zakresie [...] M. A. dopuścił się popełnienia przewinień dyscyplinarnych opisanych w zarzutach V, VI, VII, VIII. Z tych też względów obwinionego od popełnienia powyższych czynów należy uniewinnić. Następnie organ powołując się na art. 134h i art. 134g ust. 1 i 2 i uwzględniając charakter pozostałych czynów popełnionych przez [...] M. A. uznał, że kara ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby na zajmowanym stanowisku jest zbyt surowa. Dlatego w ocenie wyższego przełożonego dyscyplinarnego wymierzenie kary nagany, jako najniższej w katalogu kar, jest adekwatne i współmierne do popełnionych przewinień dyscyplinarnych. Kara ta, zgodnie z treścią art. 134a cytowanej ustawy o Policji, oznacza wytknięcie policjantowi niewłaściwego postępowania, a postępowanie [...] M. A. z pewnością właściwe nie było. Niewątpliwie służba w Policji wiąże się z obowiązkiem podporządkowania się szczególnej dyscyplinie służbowej, a obwiniony swoim zachowaniem dyscyplinę tę naruszył. Końcowo organ wskazał, że policjant przebywając w radiowozie w terenie leśnym, nie realizował jednego z podstawowych obowiązków służbowych, polegającego na przeciwdziałaniu popełnianiu przestępstw i wykroczeń. Nadto, nie uzyskawszy zgody dyżurnego lub innej uprawnionej osoby, przebywał poza rejonem służbowym. Nie dopełnił również obowiązków służbowych w zakresie dokumentowania przebiegu służby i zgłoszenia zakończenia przerwy w służbie. Ponadto widok funkcjonariusza Policji, znajdującego się w radiowozie w pozycji półleżącej, nie wpływa pozytywnie na wizerunek Policji jako formacji powołanej do służby społeczeństwu i przeznaczonej do ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego. Społeczne zaufanie do Policji, jak i wymagane prawem efektywne prowadzenie działań zmierzających do przeciwdziałania popełnianiu przestępstw i wykroczeń wymagają najwyższej staranności w realizacji obowiązków. Dlatego też stwierdził, że [...] M. A. swoją postawą wykazał lekceważący stosunek do wykonywanych czynności służbowych. Organ podał, że na korzyść obwinionego świadczy jego dotychczasowa niekaralność dyscyplinarna i pozytywna opinia. Orzeczenie dyscyplinarne Komendanta [...] Policji z dnia [...] kwietnia 2017 r. stało się przedmiotem skargi M. A. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący wnosząc o uchylenie zaskarżonego orzeczenia zarzucił: 1. obrazę art. 6 k.p.a. w zw. z art. 8 k.p.a., w zw. z art. 9 k.p.a. w zw. z art. 75 k.p.a. i art. 77 k.p.a. przez ich błędne zastosowanie w sytuacji, gdy dowody przeprowadzone w sprawie wskazują w ocenie obwinionego bezspornie, że nie miał możliwości poinformować dyżurnego jednostki KP [...] o zakończeniu przerwy jak też sprawdzić B. B., W. K., M. K., jak też W. K. w Bazie KSIP wobec braku zasiągu urządzenia do komunikacji z bazą, za co obwiniony nie może ponosić odpowiedzialności, zaś jego działaniu nie sposób przypisać waloru bezprawności skoro sprawdzenie osób w bazie wymagało połączenia telefonicznego, którego zabrakło w sposób niezawiniony, a nadto zignorowanie wątpliwości dotyczących prawidłowości działania urządzenia lokalizacyjnego oraz błędu co do dokładności wskazania rzędu kliku metrów co wyklucza uznanie, jakoby obwiniony M. M. przebywał poza rejonem patrolowym, zaś samo urządzenie nawigacyjne jako pozbawione certyfikatu nie może być podstawą do jakiegokolwiek wiarygodnego ustalania miejsca przebywania obwinionego zwłaszcza, że obwinionemu zarzuca się przekroczenie granicy rejonu o kilka metrów, tj. o granicę błędu wskazania urządzenia, 2. niewzięcie pod uwagę całokształtu okoliczności ujawnionych w trakcie postępowania, w tym wniosków dowodowych składanych przez obwinionego bezzasadnie pominiętych w trakcie postępowania w sprawie, w tym w szczególności w zakresie sprawdzenia dokładnej pozycji radiowozu w systemie pozycjonowania, a także ustalenia dokładnej godziny jaka została ujawniona przez funkcjonariusza sprawdzającego służbę obwinionego w oparciu o wiarygodne źródła, a nadto pominięcie słusznych wniosków dowodowych składanych w trakcie postępowania przez obwinionego, czym zostało naruszone jego prawo do obrony, a nadto przypisywanie braku dodatkowego informowania dyżurnego o zakończeniu przerwy w sytuacji, kiedy, jak podał skarżący, informacja o zakończeniu służby następuje automatycznie a System Wspomagania Dowodzenia po 45 minutach informuje o zakończeniu służby, co funkcjonuje od lat, 3. błędne ustalenia faktyczne przez uznanie, że obwiniony w dniu stycznia 2016 r. ok. godz. 13:55 przebywał na terenie poza rejonem służbowym, tj. na terenie podległym terytorialnie KP [...] w sytuacji, kiedy obwiniony został zastany w radiowozie na ul. [...], która to ulica w całości jest terytorialnie położona na terenie dzielnicy [...], zaś według posiadanych informacji był to teren zagrożony przestępstwami. W uzasadnieniu skargi M. A. wskazał, że odmówiono mu możliwości składania wyjaśnień w sprawie w obecności ustanowionego obrońcy. Podniósł, że w ramach przesłuchania nie przyznał się do zarzutów, jednocześnie wbrew orzeczeniom przypisujących obwinionemu oświadczenie o odmowie składania wyjaśnień - złożył wniosek o przesłuchanie go w charakterze obwinionego w obecności ustanowionego w sprawie obrońcy. Przesłuchujący nie dość, że nie dopuścił do przesłuchania skarżącego w obecności obrońcy, to w treści orzeczenia uznał, że obwiniony odmówił składania wyjaśnień w ogóle. Skarżący wskazał, że prowadzący postępowanie zupełnie zignorował uprawnienia dane obwinionemu w postępowaniu dyscyplinarnym łamiąc prawo do obrony. Skarżący podniósł, że zarzut dotyczący braku zarejestrowania w notatniku służbowych interwencji z udziałem B. B., W. K., M. K., jak też W. K. jako sprzeczny z wytycznymi nr 2 KGP z dnia 26 czerwca 2007r. jest zupełnie nieadekwatny do okoliczności zdarzenia. Wskazał, że obowiązek odnotowania zdarzeń służbowych funkcjonariusz powinien spełnić niezwłocznie po wykonaniu czynności, co nie powinno kolidować z aktualnie wykonywanymi czynnościami. Zarzut dotyczący przebywania poza rejonem służbowym jest nie dość, że sformułowany bez wskazania dokładnych danych pozycjonowania GPS, to został o postawiony z rażącym naruszeniem art. 5 § 2 k.p.k. Podniósł, że nie zostało ustalone miejsce jego faktycznego przebywania w dniu [...] stycznia 2016 r. w godzinach 13:55-14:05. Komendant [...] Policji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że materiał dowodowy nie opiera się jedynie na ustaleniach GPS, lecz również zeznaniach świadków, dokumentacji fotograficznej oraz oględzinach miejsca ujawnienia radiowozu. Nie można podzielić twierdzenia obwinionego w zakresie braku możliwości precyzyjnego ustalenia miejsca postoju radiowozu. Nie są słuszne podnoszone w skardze zarzuty, dotyczące naruszenia praw obwinionego. Organ podał, że z akt sprawy nie wynika, ażeby skarżący składał wnioski dowodowe w zakresie ustalenia dokładnej pozycji radiowozu oraz dokładnej godziny jaka została ujawniona przez funkcjonariusza kontrolującego służbę. Ponadto organ stwierdził, że nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia prawa skarżącego do obrony. Skarżący bowiem miał możliwość złożenia wyjaśnień w obecności obrońcy w dniu [...] maja 2017 r. a następnie [...] maja 2017 r., z którego to uprawnienia nie skorzystał (karta 166). Dodatkowo w dniach [...] stycznia 2017 r., [...] lutego 2017 r. zaplanowane zostały czynności zapoznania z aktami postępowania dyscyplinarnego oraz uzupełnionymi aktami postępowania dyscyplinarnego, na które skarżący oraz ustanowiony obrońca nie stawili się. Organ wskazał, że ustawa o Policji nie odsyła w zakresie w niej nieuregulowanym do przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. W tej sytuacji zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów k.p.a. należy uznać za chybione, bowiem nie miały one zastosowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie podlegała uwzględnieniu, albowiem zaskarżone orzeczenie dyscyplinarne, jak również orzeczenie dyscyplinarne organu I instancji odpowiadają prawu. W ocenie Sądu zarzuty skargi nie są zasadne. Organy prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego, jak również nie naruszyły przepisów postępowania dyscyplinarnego w stopniu, który miałby wpływ na wynik sprawy. Stosownie do art. 132 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1782 ze zm.), policjant odpowiada dyscyplinarnie za popełnienie przewinienia dyscyplinarnego polegającego na naruszeniu dyscypliny służbowej lub nieprzestrzeganiu zasad etyki zawodowej. Naruszenie dyscypliny służbowej stanowi czyn policjanta polegający na zawinionym przekroczeniu uprawnień lub niewykonaniu obowiązków wynikających z przepisów prawa lub rozkazów i poleceń wydanych przez przełożonych uprawnionych na podstawie tych przepisów (art. 132 ust. 2 ustawy o Policji). Komendant Rejonowy Policji [...] prawidłowo zastosował w tej sprawie art. 132 ust. 3 pkt 3 oraz art. 132 ust. 3 pkt 2 ustawy o Policji w powiązaniu z odpowiednio § 29 pkt 2 zarządzenia nr 768 KGP z dnia 14 sierpnia 2007 r. w sprawie form i metod wykonywania zadań przez policjantów pełniących służbę patrolową oraz koordynacji działań o charakterze prewencyjnym w zw. z § 8 ust. 1 decyzji nr [...] [...] z dnia [...] marca 2015 r. w sprawie wprowadzenia do użytkowania "Ramowej instrukcji organizacji służby patrolowej na terenie podległym Komendantowi [...] Policji", oraz z § 32 pkt 1 i § 4 ust. 1 zarządzenia nr 768 KGP z dnia 14 sierpnia 2007 r. w sprawie form i metod wykonywania zadań przez policjantów pełniących służbę patrolową oraz koordynacji działań o charakterze prewencyjnym, a także z § 58 ust. 1 pkt 5 decyzji nr 125 KGP z dnia 5 kwietnia2013 r. w sprawie funkcjonowania KSIP w zw. z § 11 ust. 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 29 września 2015 r. w sprawie przetwarzania informacji przez Policję. Organ przedstawił w orzeczeniu dyscyplinarnym pełny, niebudzący wątpliwości opis przewinień dyscyplinarnych wraz z właściwą kwalifikacją prawną, stwierdził winę skarżącego, a wymierzając najniższą karę (nagany), uwzględnił dyrektywy określone w art. 134 h ustawy o Policji. W ocenie Sądu zgromadzony materiał dowodowy nie pozostawia wątpliwości co do popełnienia przez skarżącego zarzuconych przewinień dyscyplinarnych. Odnosząc się do postawionego w skardze zarzutu naruszenia przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego Sąd wskazuje, że jest on nietrafny. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym jednolicie przyjmuje się, że sprawa odpowiedzialności dyscyplinarnej policjanta nie jest sprawą indywidualną rozstrzyganą w formie decyzji administracyjnej na gruncie k.p.a. Zarówno z uwagi na przedmiot postępowania dyscyplinarnego, jak i regulację szczególną w ustawie o Policji, przepisów k.p.a. nie stosuje się do postępowania dyscyplinarnego policjantów. Nie budzi zaś wątpliwości na gruncie zgromadzonego materiału dowodowego, że skarżący przebywał poza wyznaczonym rejonem służbowym (poza zasięgiem terytorialnym Komisariatu Policji [...]), czym naruszył dyscyplinę służbową. Niezależnie od wątpliwości skarżącego dotyczących prawidłowości działania urządzenia lokalizacyjnego (certyfikatu), podnoszonego błędu co do dokładności, podkreślenia wymaga, że to, gdzie znajdował się skarżący zostało wykazane w materiale dowodowym w sposób nie budzący wątpliwości. Ustalenie to opiera się na bogatym materiale dowodowym, w tym na zeznaniach świadków (policjantów), dokumentacji fotograficznej, mapkach poglądowych uzyskanych z Wydziału [...] i oględzinach miejsca ujawnienia radiowozu, w którym znajdował się skarżący, w czasie wskazanym w opisie zarzutu ujętego w punkcie I i II. Kwestia wątpliwości skarżącego co do prawidłowości działania urządzenia lokalizacyjnego nie zmienia niczego w zakresie ustalenia faktycznego miejsca, w którym skarżący (pozostając w radiowozie) przebywał. Materiał dowodowy potwierdza również, że skarżący nie realizował, w czasie, miejscu i okolicznościach, jak określone w zarzucie I, podstawowego zadania spoczywającego na policjantach pełniących służbę patrolową polegającego na przeciwdziałaniu popełnianiu przestępstw i wykroczeń (zarzut II), co trafnie uznane zostało za przewinienie dyscyplinarne. Powyższe w sposób jednoznaczny wynika z materiału dowodowego. Zeznania świadków (policjantów) nie pozostawiają wątpliwości co do tego, że skarżący siedział w samochodzie na rozłożonym siedzeniu pasażera. Sąd nie ma podstaw, aby podważyć stwierdzenie Komendanta Rejonowego Policji [...] i Komendanta [...] Policji, że półleżąca pozycja policjanta (na tylnym siedzeniu radiowozu, z odchyloną głową) nie stanowi o realizowaniu podstawowego zadania spoczywającego na funkcjonariuszu pełniącym służbę patrolową. W sytuacji braku możliwości zakwalifikowania takiej półleżącej pozycji funkcjonariusza (na tylnym siedzeniu samochodu) z odchyloną głową jako pozycji obserwacyjnej, nie ma podstaw, aby podważyć prawidłowość ustaleń organów, co do tego, że skarżący popełnił przewinienie dyscyplinarne. Pamiętać trzeba, że ustalenia te poczyniono na podstawie zeznań świadków (policjantów) i znajdują one wyraz w materiale dowodowym. Za nietrafne tym samym Sąd uznał zarzuty dotyczące błędnych ustaleń faktycznych. W sprawie tej nie stanowi naruszenia prawa, które miałoby wpływ na wynik sprawy, odmowa uwzględnienia wniosków dowodowych. Postanowienia Rzecznika Dyscyplinarnego poddawane były przez skarżącego ocenie Komendanta Rejonowego Policji [...]. Każde z postanowień zawiera jasne wskazanie braku podstaw uwzględnienia tych wniosków. Nadto, zgromadzony materiał dowodowy nie pozostawiał wątpliwości, co do faktów (zdarzeń) zakwalifikowanych jako przewinienia dyscyplinarne. Za niezasadny Sąd uznał również zarzut dotyczący naruszenia prawa do obrony. Dokument pełnomocnictwa z dnia [...] maja 2016 r. udzielonego przez skarżącego adwokatowi M. K. złożony został dopiero w dniu [...] maja 2016 r. Z akt postępowania dyscyplinarnego nie wynika, aby obrońca skarżącego wnosił o przesłuchanie obwinionego w jego obecności. Rzecznik dyscyplinarny – w sytuacji, gdy obwiniony nie ustanowił obrońcy do [...] kwietnia 2016 r. pismem dnia [...] kwietnia 2016 r. – wezwał obwinionego na dzień [...] maja 2016 r. (po pierwszym przesłuchaniu, które miało miejsce [...] maja 2016 r.) w celu złożenia wyjaśnień. Skarżący, choć jak wynika z dokumentu pełnomocnictwa ustanowił obrońcę w dniu [...] maja 2016 r. – stawił się na wezwanie i oświadczył, że nie będzie składał żadnych wyjaśnień w przedmiotowej sprawie. Wskazał, że złoży wyjaśnienia w obecności pełnomocnika. Kolejnym wezwaniem z dnia [...] maja 2017 r. Rzecznik Dyscyplinarny wezwała skarżącego i jego pełnomocnika na dzień [...] maja 2017 r. celem złożenia wyjaśnień. Jak wynika z akt sprawy w dniu [...] maja 2017 r. skarżący stawił się, jednakże oświadczył, że z uwagi na nieobecność swojego obrońcy nie złoży wyjaśnień w toczącym się postępowaniu dyscyplinarnym. Wyjaśniał, że jego pełnomocnik nie otrzymał stosownego powiadomienia zarówno telefonicznego, jaki i drogą korespondencyjną. Z notatki służbowej akt sprawy (karta 166) wynika, że został nawiązany kontakt telefoniczny z pełnomocnikiem skarżącego i ustalono nowy termin przesłuchania na dzień [...] maja 2017 r. Jednakże w wyznaczonym na dzień [...] maja 2017 r. terminie zarówno skarżący jaki i jego pełnomocnik nie stawili się oraz nie poinformowali o niemożności przybycia w uprzednio wyznaczonym terminie, który to termin został przez skarżącego i jego pełnomocnika zaaprobowany w dniu [...] maja 2017 r. Rzecznik dyscyplinarny nie miał w tej sytuacji obowiązku ponawiania wezwania. Sam zaś skarżący i jego obrońca po dniu [...] maja 2016 r. także nie wnosili o kolejne przesłuchanie obwinionego. Zarzut naruszenia prawa do obrony poprzez uniemożliwienie składania wyjaśnień w obecności obrońcy jest więc niezasadny. Z kolei odmowa zapoznania się z aktami postępowania (niezapoznanie się z nimi mimo wyznaczonego terminu) nie wstrzymuje toku postępowania (art. 135 i ust. 4 ustawy o Policji). W sprawie tej rzecznik dyscyplinarny wyznaczał terminy zapoznania się z aktami postępowania. Z uprawnienia tego nie korzystał ani skarżący ani obrońca. Z akt postępowania dyscyplinarnego wynika, że wszystkie czynności w postępowaniu od dnia złożenia pełnomocnictwa opatrzonego datą [...] maja 2016 r. kierowane były tak do obwinionego jak i do obrońcy i były prawidłowo doręczane. Brak jest naruszeń przepisów postępowania dyscyplinarnego, które miałby wpływ na wynik sprawy. Trafnie organ dyscyplinarny stwierdził, że wymierzona skarżącemu kara jest współmierna do stopnia zawinienia popełnionych przez niego przewinień dyscyplinarnych. Podkreślić przy tym należy, że skarżącemu wymierzono najłagodniejszą z kar dyscyplinarnych. Na podstawie całości akt postępowania dyscyplinarnego należy stwierdzić, że zasadnie Komendant [...] Policji utrzymał w mocy orzeczenie dyscyplinarne Komendanta Rejonowego Policji [...]. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) orzekł, jak w wyroku.