II SA/Wa 951/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.Z. w przedmiocie świadczenia w drodze wyjątku postanawia - odrzucić skargę - Na wstępie należy zauważyć, iż stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności. Jednocześnie, zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg między innymi na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach. Ponadto skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego musi spełniać wymogi przewidziane w treści art. 57 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to znaczy powinna zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności oraz oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy a także określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Sąd odrzuca postanowieniem skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 powołanej ustawy). W piśmie z dnia 7 kwietnia 2006 r., zatytułowanym "pozew", J.Z. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z prośbą o przyznanie świadczenia rentowego w drodze wyjątku. W związku z nieprecyzyjnym wskazaniem przedmiotu sprawy, pismem z dnia 12 kwietnia 2006 r., skarżący został wezwany do udzielenia informacji w jakim celu nadesłał wskazane wyżej pismo oraz pouczony wymogach formalnych, które musi spełniać skarga wnoszona do sądu administracyjnego. W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący wyjaśnił, iż pismo z 7 kwietnia 2006 r. jest skargą na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, którą to decyzję skarżący otrzymał w dniu 31 marca 2006 r. a jej oryginał dołączył do pisma z 7 kwietnia 2006 r. Z uwagi na to, że powyższe pismo nie stanowiło prawidłowego wykonania wezwania Sądu, bowiem nadal nie wynikało z niego jednoznacznie, który akt Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych J.Z. uczynił przedmiotem skargi (do pisma z 7 kwietnia 2006 r. skarżący dołączył dwa pisma od organu), Sąd ponownie wezwał skarżącego do sprecyzowania pisma z 7 kwietnia 2006 r. poprzez wskazanie daty i numeru zaskarżonego aktu pouczając skutkach niewykonania wezwania Sądu oraz informując o tym, że skarga na pismo informacyjne jest niedopuszczalna (pismo Sądu z dnia 9 maja 2006 r.). W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący wyjaśnił, że nie wnosi żadnej skargi, czuje jedynie żal do Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych za odmowę przyznania świadczenia. Jednocześnie J.Z. zwrócił się do Sądu z prośbą o przyznanie świadczenia w drodze wyjątku. Zgodnie z treścią przytoczonego na wstępie art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na określone akty i czynności organów administracji publicznej. Sądowa kontrola działalności administracji publicznej została ograniczona do kontroli legalności działalności tej administracji, a więc do badania przestrzegania prawa przez organy wykonujące administrację publiczną. W żadnym razie sądy administracyjne nie mają uprawnień do wydawania orzeczeń określających w sposób autorytatywny czyjeś prawa i obowiązki, biorą jedynie pod uwagę i zestawiają regulacje materialnoprawne leżące u podstaw stosunku prawnego z podłożem faktycznym, na jakim oparte są jego elementy (por. T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, LexiNexis 2005 r., str. 25). Wobec powyższego Sąd stwierdza, że skarga J.Z., zawierająca żądanie przyznania świadczenia w drodze wyjątku przez Sąd, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i pkt. 6 oraz § 3 w zw. z art. 57 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.