II SA/Wa 957/09

WyrokWSA w Warszawie2009-11-05

Skład orzekający: Bronisław Szydło, Andrzej Kołodziej, Eugeniusz Wasilewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] maja 2009 r. utrzymująca w mocy decyzję o odmowie uchylenia decyzji z dnia [...] marca 1999 r. dotyczącej zwolnienia z zawodowej służby wojskowej, wydana na podstawie art. 155 KPA, jest zgodna z prawem, jeśli decyzja, której uchylenia odmówiono, nie była decyzją ostateczną?
Ratio decidendi
Decyzja Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] marca 1999 r. dotycząca zwolnienia z zawodowej służby wojskowej, która została utrzymana w mocy decyzją z dnia [...] maja 1999 r., nie była decyzją ostateczną. W związku z tym, nie mogła ona podlegać weryfikacji w trybie nadzwyczajnym określonym w art. 155 KPA. Skarga na decyzję odmawiającą uchylenia tej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Stan faktyczny
Skarżący R. J. wniósł o uchylenie decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] marca 1999 r. dotyczącej zwolnienia go z zawodowej służby wojskowej. Minister Obrony Narodowej decyzją z dnia [...] maja 2009 r. utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję o odmowie uchylenia decyzji z 1999 r. Skarżący podtrzymał swoje żądanie, wskazując m.in. na błędne potraktowanie przez organ wniosku o wycofanie wypowiedzenia stosunku służbowego jako odwołania od decyzji zwalniającej ze służby. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bronisław Szydło, Sędziowie WSA Andrzej Kołodziej, Eugeniusz Wasilewski (spr.), Protokolant Eliza Kusy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2009 r. sprawy ze skargi R. J. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] marca 1999 r. dotyczącej zwolnienia z zawodowej służby wojskowej oddala skargę Minister Obrony Narodowej decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2009 r., wydaną na podstawie art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, po ponownym rozpatrzeniu sprawy rozstrzygniętej decyzją Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. o odmowie uchylenia decyzji Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] marca 1999 r. dotyczącej zwolnienia [...] R. J. z zawodowej służby wojskowej i przeniesienia go do rezerwy wskutek upływu terminu wypowiedzenia dokonanego przez żołnierza zawodowego, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ podał, iż [...] R. J. pełnił zawodową służbę wojskową do 1999 r., ostatnio na stanowisku służbowym [...]. Wymieniony oficer pismem z dnia [...] lutego 1999 r. wypowiedział stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej oraz wystąpił o skrócenie okresu wypowiedzenia i zwolnienie go z zawodowej służby wojskowej z dniem [...] maja 1999 r. Minister Obrony Narodowej, uwzględniając tę prośbę, decyzją nr [...] z dnia [...] marca 1999 r., wydaną na podstawie art. 74 ust. 1 i art. 75 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 78 ust. 1 i art. 79 ust. 1 i 6 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 1997 r. Nr 10, poz. 55 z późn. zm.) oraz § 122 pkt 1 i § 132 ust. 4 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 19 grudnia 1996 r. w sprawie służby wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 1997 r. Nr 7, poz. 38) zwolnił [...] R. J. z zawodowej służby wojskowej i przeniósł do rezerwy z dniem [...] maja 1999 r. wskutek upływu terminu wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej dokonanego przez żołnierza. Decyzja ta, w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, została utrzymana w mocy decyzją Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] maja 1999 r. Powyższa decyzja nr [...] stała się przedmiotem skargi R. J. do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 21 września 1999 r. sygn. akt II SA 1268/99 oddalił skargę. W dniu [...] listopada 2008 r. oficer, na podstawie art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego, wystąpił do Ministra Obrony Narodowej z wnioskiem o uchylenie bądź zmianę decyzji nr [...] z dnia [...] marca 1999 r. Minister Obrony Narodowej decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. odmówił uchylenia wymienionej decyzji. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy R. J. wskazał, iż decyzja Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] maja 1999 r. została wydana z naruszeniem prawa, ponieważ jego wniosek o wycofaniu złożonego wypowiedzenia stosunku służbowego, został potraktowany przez organ jako odwołanie od decyzji o zwolnieniu ze służby, natomiast wniosek wycofujący wypowiedzenie nie został rozpatrzony. W wyniku merytorycznego rozpoznania sprawy Minister Obrony Narodowej stwierdził, iż organ administracji publicznej, w myśl art. 155 kpa, może uchylić lub zmienić tylko decyzję ostateczną, na mocy której strona nabyła prawo, zaś decyzja Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] marca 1999 r. nie jest decyzją ostateczną w przedmiotowym postępowaniu, a jest nią dopiero decyzja nr [...] z dnia [...] maja 1999 r. W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie R. J. podtrzymał żądanie uchylenia decyzji Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] marca 1999 r. Wskazał również, iż jego wniosek w przedmiocie wycofania wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej został błędnie uznany przez organ jako odwołanie od decyzji zwalniającej ze służby i w związku z tym nadal pozostaje nierozpoznany. W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe argumenty faktyczne i prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. przepisami prawa obowiązującego w dniu podjęcia zaskarżonego aktu lub czynności. Skarga analizowana w aspekcie tych podstaw nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Wyrażona w art. 16 Kodeksu postępowania administracyjnego zasada trwałości decyzji ostatecznych oznacza, iż nie mogą być one zmieniane lub uchylane przez organy administracji państwowej w sposób dowolny, lecz tylko i wyłącznie w nadzwyczajnych trybach oraz przypadkach określonych wprost w kpa lub w przepisach szczególnych, przy ścisłym zachowaniu wymienionych tam warunków. Stosownie natomiast do art. 155 kpa, decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, lub przez organ wyższego stopnia, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Z treści powyższego przepisu jednoznacznie wynika, iż w tym trybie można domagać się uchylenia lub zmiany wyłącznie decyzji ostatecznej, czyli takiej, od której nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji (art. 16 § 1 kpa). Decyzja Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] marca 1999 r., w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, została utrzymana w mocy decyzją Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] maja 1999 r., zatem nie była ona ostateczna i nie mogła podlegać weryfikacji w postępowaniu nadzwyczajnym określonym w art. 155 kpa. Odnosząc się natomiast do zarzutu skargi dotyczącego błędnego uznania przez organ wniosku skarżącego w przedmiocie wycofania wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej jako odwołania od decyzji zwalniającej ze służby, stwierdzić należy, iż jest to przedmiot oddzielnej, a nie niniejszej sprawy administracyjnej. Zarzuty odnoszące się do tego postępowania wykraczają poza zakres rozpoznawanej sprawy i w związku z tym nie były przedmiotem badania przez Sąd. Wobec powyższego, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło