II SA/Wa 960/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska (spr.), Sędziowie WSA Adam Lipiński, Ewa Marcinkowska, Protokolant Sekretarz sądowy Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2012 r. sprawy ze skargi A. T. na postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości, 3. zasądza od organu [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji na rzecz skarżącego A. T. kwotę 44 zł (słownie: czterdzieści cztery), tytułem zwrotu kosztów postępowania. Komendant Powiatowy w L. decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r., na podstawie art. 104 i 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm. – powoływanej dalej jako K.p.a.), art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2011 r. nr 287, poz. 1687 ze zm.) oraz § 11 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 października 2011 r. w sprawie rozkładu czasu służby policjantów (Dz. U. z 2001 r. nr 131, poz. 1471), po rozpatrzeniu wniosku A. T. z dnia [...] kwietnia 2010 r. o wypłatę wynagrodzenia za nadgodziny, odmówił wypłaty rekompensaty za przepracowane godziny ponadnormatywne. Decyzja zawierała pouczenie, że stronie przysługuje prawo wniesienia odwołania za pośrednictwem Komendanta Powiatowego Policji w L. do [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. W piśmie z dnia [...] lutego 2012 r. A. T. złożył odwołanie od decyzji i jednocześnie w drugim piśmie z tej daty złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wniosku podał, że po otrzymaniu decyzji zachorował, co potwierdza załączone zaświadczenie lekarskie. Cierpi na [...] oraz inne dolegliwości. Te schorzenia spowodowały, że nie mógł sporządzić odwołania i złożyć do organu. Miał gorączkę, był osłabiony, co przy [...] daje niebezpieczne objawy. Z powodu choroby nie zrozumiał treści decyzji, nie było przy nim domowników, dlatego też nie mógł tego zlecić innej osobie. Podkreślił, że swój wniosek opiera o treść art. 58 § 1 K.p.a. i twierdzi, że do uchybienia terminu nie doszło z jego winy. [...] Komendant Wojewódzki Policji postanowieniem nr [...] z dnia [...] marca 2012 r., na podstawie art. 59 w zw. z art. 58 K.p.a., po rozpatrzeniu wniosku A. T. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r. wydanej przez Komendanta Powiatowego Policji w L. w przedmiocie odmowy wypłaty rekompensaty za przepracowane godziny ponadnormatywne, postanowił odmówić A. T. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu postanowienia organ podał, że w dniu [...] lutego 2012 r. została wydana przez Komendanta Powiatowego Policji w L. decyzja w przedmiocie odmowy wypłaty ww. rekompensaty. Przedmiotową decyzję stronie doręczono za pośrednictwem poczty w dniu 9 lutego 2012 r. W dniu 1 marca 2012 r. A. T., za pośrednictwem Komendanta Powiatowego w L. wniósł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wraz z odwołaniem. Wniosek o przywrócenie terminu uzasadnił chorobą. Twierdził, że z powodu choroby nie był w stanie zrozumieć treści decyzji, obliczyć terminu do wniesienia odwołania, a także sporządzić odwołania. Nie mógł tych czynności zlecić innym osobom, gdyż w trakcie choroby nie było przy nim domowników ani innych osób. Ponadto podkreślił, że decyzja została wydana z naruszeniem art. 10 K.p.a. – strona nie miała możliwości brać czynnego udziału w postępowaniu. Dalej organ podał, że warunkiem przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności jest stosownie do art. 58 K.p.a. spełnienie łącznie trzech warunków: - wniesienie przez zainteresowanego prośby o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiała mu dochowanie terminu, - dokonanie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, - uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego. Organ wskazał, że należało zbadać istnienie ostatniej przesłanki, tj. uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy uczestnika postępowania. Osoba zainteresowana obowiązana jest uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność w zakresie prowadzenia własnych spraw oraz fakt, że przeszkoda która zaistniała była od niej niezależna, nagła i w szczególności nie do przewidzenia, oraz że istniała przez cały czas biegu terminu do dokonania czynności procesowej. A. T. dołączył do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania zaświadczenie lekarskie z dnia [...] lutego 2012 r. z którego wynika, że jest przewlekle chory, a od 14 lutego 2012 r. nastąpiło zaostrzenie zespołu bólowego [...]. W zaświadczeniu stwierdzono, że chory nie może chodzić. Leczenie zespołu bólowego miało trwać od 14.02 – 01.03.2012 r. Dołączył ponadto zaświadczenie z [...] kwietnia 2011 r. Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej MSWiA w [...] o całkowitej niezdolności do służby. W ocenie organu, choroba strony nie miała charakteru nagłego, a zaostrzenie zespołu bólowego trwało od 14 lutego 2012 r., a więc nie przez cały okres biegu terminu do wniesienia odwołania. Decyzję ww. otrzymał w dniu 9 lutego 2012 r., nie przebywał w szpitalu, nie korzystał z pomocy domowników, a więc czynności domowe dokonywał sam, więc i mógł sporządzić odwołanie. Organ podkreślił, że kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu jest niedopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Powyższe postanowienie stało się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu skargi zarzuca, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 58 § 1 K.p.a. Podkreślił, że choroba nastąpiła w trakcie biegu terminu do wniesienia odwołania, a z zaświadczenia lekarskiego wynika, że nie mógł chodzić, a więc nie miał możliwości dotrzeć na pocztę. Podkreślił, że jest w konflikcie z domownikami i wobec tego nie ma możliwości skorzystać z ich pomocy. Ponieważ postępowanie toczyło się z naruszeniem art. 10 K.p.a., a więc bez jego udziału, nie był przygotowany, że zostanie przeciwko niemu wydana decyzja. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powołując argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. –Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia i to z przepisami prawa obowiązującymi w dacie jego wydania. Dokonując kontroli zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia stwierdzić należy, że narusza ono prawo. W sprawie niniejszej bezsporne jest, że decyzja z dnia [...] lutego 2012 r. Komendanta Powiatowego Policji w L. odmawiająca wypłaty A. T. rekompensaty za przepracowane godziny ponadnormatywne, została mu doręczona za pomocą poczty 9 lutego 2012 r. Odwołanie zaś skarżący wniósł w dniu 1 marca 2012 r. i nie ulega wątpliwości, że składając odwołanie skarżący nie zachował 14-dniowego terminu do jego wniesienia. W ocenie Sądu, w sprawie niniejszej organ nie dokonał prawidłowo oceny, że ww. nie uprawdopodobnił, iż mimo zachowania należytej staranności, nie mógł dokonać czynności w terminie z powodu istnienia przeszkody od niego niezależnej, trudnej w danych warunkach do przezwyciężenia, której usunięcie narażałoby na dodatek zdrowie lub życie tej osoby na niebezpieczeństwo. Organy Policji przedstawiły okoliczności sprawy, ale nie dokonały starannego ich wyjaśnienia i dokonały nieprawidłowej oceny przytoczonych faktów. Przesłanki przywrócenia terminu zostały zawarte w art. 58 K.p.a. Są to cztery przesłanki, które muszą wystąpić łącznie: 1. zainteresowany musi uprawdopodobnić brak swojej winy, 2. musi wnieść wniosek o przywrócenie terminu, 3. dochować – nieprzywracalnego – terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, 4. dopełnić wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony termin. W ocenie organu, w przedmiotowej sprawie nie została spełniona przesłanka opisana w pkt 1, czyli skarżący nie uprawdopodobnił braku swojej winy przy niezachowaniu terminu do wniesienia odwołania. W ocenie Sądu, nie można się zgodzić ze stanowiskiem organu. W uzasadnieniu postanowienia organ w sposób nieuprawniony dokonuje oceny stanu zdrowia skarżącego, kwestionując, że pogorszenie stanu zdrowia uniemożliwiło mu złożenie odwołania. Również nie zostało przekonująco wyjaśnione, że okoliczność, iż skarżący nie był hospitalizowany i przy czynnościach życiowych nie korzystał z pomocy innej osoby np. członków rodziny, wskazuje, że był w stanie samodzielnie napisać odwołanie i następnie zanieść je do Urzędu Pocztowego. Ponadto podkreślić należy, że Sąd stoi na stanowisku, że to fakt uprawdopodobnienia braku winy, a nie fakt choroby winien podlegać czynnościom dowodowym i ocenie organu. Okoliczności te nie zostały wyjaśnione, co uniemożliwia dokonanie oceny trafności stanowiska organów, a tym samym wskazuje na naruszenie art. 7 i 107 § 3 K.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu, organ dokonał też błędnej interpretacji art. 57 K.p.a., z którego jednoznacznie wynika, iż każdy z 14 dni zakreślonych dla dokonania czynności należy traktować tak samo, co oznacza, że na skarżącym nie spoczywał obowiązek wskazania dlaczego nie przystąpił do dokonania czynności przed dniem 14 lutego 2012 r., a więc przed uzyskaniem zwolnienia lekarskiego. Przepis prawa nie nakłada na stronę obowiązku działania w 1, 2 czy 5 dniu wyznaczonego terminu. Termin dla dokonania czynności jest zachowany również w przypadku, gdy czynności dokonano w ostatnim dniu wyznaczonego terminu. Jeżeli zatem strona nie mogła wykonać czynności np. w ostatnim dniu terminu i uchybiła w ten sposób terminowi, to nie pozbawia jej to możliwości wystosowania prośby o przywrócenie terminu, jeżeli przesłanki do takiego przywrócenia, określone w art. 58 K.p.a., zostaną spełnione. Podkreślić jeszcze raz należy, że skarżący miał jedynie obowiązek uprawdopodobnić fakt braku winy, a nie dokonać jego udowodnienia. Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, iż w rozpoznawanej sprawie zachodzi konieczność ponownego rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, które winno wyjaśnić okoliczności mogące mieć wpływ na ocenę, czy uchybienie terminu do dokonania czynności było niezawinione przez skarżącego, czy też przy dołożeniu należytej staranności mógł dochować terminu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w pkt. 1 sentencji wyroku. W oparciu o art. 152 ww. ustawy, Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonego postanowienia w całości. O kosztach (pkt 3 sentencji wyroku) Sąd orzekł na podstawie art. 200 cyt. ustawy.