II SA/Wa 960/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Grochowska – Jung po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lutego 2009 r. o sygn. akt II SA/Wa 1502/08 postanawia: - odrzucić skargę o wznowienie postępowania – Prawomocnym postanowieniem z dnia 25 lutego 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1502/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. D. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lutego 2000 r. nr [...] w przedmiocie odmowy skorygowania zaświadczenia o wysokości uposażenia. Pismem z dnia 3 maja 2014 r. J. D. złożył skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego powyżej wymienionym prawomocnym postanowieniem wnosząc o zmianę lub uchylenie. W uzasadnieniu wskazał, że postępowanie poprzedzające jego wydanie jest dotknięte nieważnością, gdyż naruszono zasady obowiązujące w postępowaniu administracyjnym, a także, że zostało uzyskane za pomocą przestępstwa oczywistego poświadczenia nieprawdy. Pismem z dnia 2 czerwca 2014 r. wezwano J. D. do nadesłania – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania – odpisu skargi z dnia 3 maja 2014 r. poświadczonego za zgodność z oryginałem o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lutego 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1502/08. W piśmie tym pouczono skarżącego, że w przypadku niewykonania wezwania Sądu w wyznaczonym terminie powyższa skarga zostanie odrzucona. Odpis niniejszego wezwania skarżący odebrał w dniu 16 czerwca 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się w aktach sprawy). Do dnia dzisiejszego skarżący nie wykonał wezwania Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Skarga o wznowienie postępowania powinna odpowiadać warunkom formalnym określonym w art. 46 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Stosownie do treści art. 279 cytowanej ustawy, skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Zgodnie z art. 280 § 1 cytowanej ustawy, Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W przypadku braku jednego z tych wymagań Sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. W myśl zaś art. 278 cytowanej ustawy, po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana. Podkreśla się, że termin przewidziany w wyżej wymienionym przepisie jest terminem materialnym i nie podlega przywróceniu. W rozpatrywanej sprawie J. D. nie uzupełnił braku formalnego skargi o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lutego 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1502/08, bowiem pomimo prawidłowo doręczonego w dniu 16 czerwca 2014 r. wezwania Sądu z dnia 2 czerwca 2014 r., do chwili obecnej nie nadesłał jej odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem. Ponadto powyższa skarga została wniesiona z uchybieniem pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 278 cytowanej ustawy. Kwestionowane przez skarżącego postanowienie stało się prawomocne od dnia 17 kwietnia 2009 r., a zatem liczony od tego dnia pięcioletni termin na wniesienie skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego upłynął z dniem 17 kwietnia 2014 r. Tymczasem skarga J. D. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego powyżej wskazanym prawomocnym postanowieniem została złożona osobiście w Sądzie dopiero w dniu 7 maja 2014 r. Sam zaś skarżący nie podniósł, aby w toku prowadzonego postępowania pozbawiony był możliwości działania, czy też był nienależycie reprezentowany, co pozwoliłoby na wyłączenie zastosowania ograniczenia terminu określonego w art. 278 cytowanej ustawy. W konsekwencji, wobec nieuzupełnienia braku formalnego skargi o wznowienie postępowania oraz wniesienia jej z naruszeniem pięcioletniego terminu, należało przedmiotową skargę uznać za niedopuszczalną i odrzucić, bez konieczności rozpatrywania merytorycznej zasadności wskazanych w niej podstaw. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 280 i art. 278 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.