II SA/Wa 964/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras Sędziowie WSA Ewa Pisula-Dąbrowska (spraw.) WSA Przemysław Szustakiewicz Protokolant Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2009 r. sprawy ze skargi A. S. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 2175/07 przez Prezydenta Miasta W. oddala skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 18 czerwca 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 2175/07, prawomocnym od dnia 19 sierpnia 2008 r., po rozpoznaniu skargi A. S. uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2007 r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta W. z dnia [...] września 2007 r. nr [...]. Powołaną wyżej decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję Prezydenta W. z dnia [...] września 2007 r. i na podstawie art. 7 ust. 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 z późn. zm.) w związku z art. 110 i 156 § 1 pkt 3 k.p.a. odmówiło przyznania A. S. dodatku mieszkaniowego od dnia 1 września 2007 r. do 29 lutego 2008 r. Pismem z dnia [...] maja 2009 r. A. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, po uprzednim pisemnym wezwaniu organu do wykonania przedmiotowego orzeczenia, skargę na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku Sądu z dnia 18 czerwca 2008 r., żądając wymierzenia organowi grzywny. W uzasadnieniu skargi stwierdziła, że Sąd uchylając decyzje zobowiązał organ do merytorycznej oceny jej wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego za miesiące od października 2007 r. do lutego 2008 r., czego organ nie uczynił. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że przedmiotowy wyrok otrzymał w dniu 11 września 2008 r. i że zgodnie z wytycznymi Sądu zawartymi w uzasadnieniu wyroku z dnia 18 czerwca 2008 r. był zobowiązany do oddalenia wniosku A. S. o przyznanie dodatku mieszkaniowego za wrzesień 2007 r., oraz do merytorycznego rozpoznania wniosku za okres od października 2007 r. Wywodził, że stosownie do postanowień art. 7 ust. 1 zd. 2 cyt. ustawy o dodatkach mieszkaniowych, do wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego dołącza się deklarację o dochodach gospodarstwa domowego za okres 3 miesięcy kalendarzowych poprzedzających dzień złożenia wniosku oraz inne niezbędne dokumenty. Skoro wniosek skarżącej złożony został [...] sierpnia 2007 r., to winny być do tego załączone deklaracje o dochodach za maj, czerwiec oraz lipiec 2007 r., a nie jak zrobiła to skarżąca za czerwiec, lipiec oraz sierpień 2007 r. Wyjaśnił, że w związku z brakami wniosku, organ w trybie art. 64 § 2 k.p.a. wezwał A. S. do ich uzupełnienia. Wobec nieuzupełnienia przez skarżącą braków wniosku, niewykonania wezwania, organ na podstawie art. 64 § 1 k.p.a. pozostawił jej wniosek bez rozpoznania, o czym powiadomił ją pismem z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Zdaniem Sądu, w rozpoznawanej sprawie organ nie pozostawał w bezczynności po otrzymaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 2175/07, a tylko taka sytuacja uzasadnia wymierzenie organowi grzywny. Z akt sprawy wynika, że po wyroku Sądu (uchylającym zaskarżone decyzje) organ podjął czynności zmierzające do merytorycznego zakończenia sprawy w przedmiocie przyznania skarżącej dodatku mieszkaniowego za okres od października 2007 do lutego 2008 r. Zakończył je pozostawiając pismo skarżącej bez rozpoznania (vide: pismo organu z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...], k – [...] akt administracyjnych). Skoro postępowanie w sprawie zostało w tej formie zakończone nie można mówić, że organ pozostawał w bezczynności. Wskazać trzeba, że zgodnie z art. 7 ust. 1 zd. 2 cyt. ustawy o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 z późn. zm.), do wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego dołącza się deklarację o dochodach gospodarstwa domowego za okres 3 miesięcy kalendarzowych poprzedzających dzień złożenia wniosku oraz inne niezbędne dokumenty. Warunkiem dopuszczalności merytorycznego rozpoznania powyższego wniosku jest więc jego prawidłowe wypełnienie, dołączenie wymaganej przepisami art. 7 ust. 1 cyt. ustawy deklaracji oraz innych niezbędnych dokumentów, oraz złożenie wskazanych wyżej załączników wraz z wnioskiem do właściwego organu. Odmowa przyznania dodatku mieszkaniowego następuje w sytuacji, gdy organ po przeanalizowaniu przedstawionych przez wnioskodawcę prawidłowo złożonych dokumentów oraz ewentualnie po przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego, mającego na celu weryfikację deklaracji wnioskodawcy uzna, że nie zostały spełnione przesłanki do przyznania dodatku. Jednocześnie podkreślenia wymaga fakt, że stosownie do postanowień art. 7 ust. 4 cyt. ustawy o dodatkach (...) upoważniony przez organ pracownik, przeprowadzający wywiad środowiskowy, może żądać od wnioskodawcy i innych członków gospodarstwa domowego złożenia, pod rygorem odpowiedzialności karnej, oświadczenia o stanie majątkowym, a odmowa złożenia takiego oświadczenia stanowi podstawę do wydania decyzji o odmowie przyznania dodatku mieszkaniowego. Wskazać jednakże należy, iż w związku z treścią cyt. wyżej art. 7 ust. 1 zd. 2, wezwanie w tym trybie może zmierzać tylko do weryfikacji prawdziwości oświadczenia oraz ustalenia stanu faktycznego sprawy, nie może natomiast mieć zastosowania do wzywania strony o uzupełnienie dokumentów (deklaracji), których złożenie warunkuje wszczęcie postępowania. Z powyższych przepisów wynika, że skarżąca na etapie składania wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie miała obowiązku udokumentowania osiąganych dochodów, a jedynie była zobligowana do zadeklarowania ich wysokości (por. wyrok WSA w Białymstoku z dnia 25 października 2007 r. sygn. II SAB/Bk 30/07, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). W sprawie bezsporne jest, że skarżąca nie uzupełniła złożonej wraz z wnioskiem deklaracji o dochodach. Jej działanie (zaniechanie pomimo licznych wezwań organu) spowodowało, że jej wniosek nie mógł zostać przez organ merytorycznie rozpoznany. Stosownie do postanowień art. 63 § 2 k.p.a. podanie powinno zawierać co najmniej wskazanie osoby od której pochodzi, jej adres i żądanie oraz czynić zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach szczególnych. W przedmiotowej sprawie przepisem szczególnym jest cyt. wyżej art. 7 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, który nakazuje do wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego załączyć deklarację o dochodach gospodarstwa domowego za okres 3 miesięcy kalendarzowych poprzedzających dzień złożenia wniosku. Zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a. jeżeli podanie nie czyni zadość wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie 7 dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Wskazać należy, że pozostawienie bez rozpoznania nie wymaga wydania decyzji ani też postanowienia. Jednocześnie pozostawienie podania bez rozpoznania oznacza, że nie jest ono zdolne do wywołania skutku prawnego wszczęcia postępowania i staje się bezskuteczne z mocy prawa (B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks Postępowania Administracyjnego – Komentarz, 8 wydanie, Wydawnictwo C.H. BECK, Warszawa 2006, s. 367). Bezsporne jest, że w przedmiotowej sprawie Prezydent W. po wydaniu przez WSA wyroku (uchylającym decyzje organu) wielokrotnie wzywał A. S. do uzupełnienia dokumentacji dotyczącej jej dochodów (deklaracji). Korespondencja między organem a skarżącą trwała 4 miesiące (pismo organu z dnia [...] października 2008 r. nr [...], k – [...] akt adm.; z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...], k – [...] akt adm.; z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...]; z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...], k – [...] akt adm.). Skarżąca nie kwestionowała, że wezwania organu otrzymywała, odnosiła się do nich w swoich pismach, ale pomimo upływu kolejnych terminów zakreślonych w wezwaniach przez organ braków formalnych swego wniosku nie uzupełniła. Dlatego też pismem z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] organ powiadomił skarżącą o tym, że jej wniosek pozostawiono bez rozpoznania w trybie art. 64 § 2 k.p.a. Reasumując nie ma racji skarżąca twierdząc, że po wyroku Sądu organ pozostawał w bezczynności i uzasadnione jest tym samym wymierzenie organowi grzywny w trybie art.154 § 1 p.p.s.a. . Wyjaśnić też należy, iż pismo o pozostawieniu wniosku skarżącej bez rozpoznania zostało skarżącej doręczone w dniu [...] stycznia 2009 r. (k-[...] akt administracyjnych), a zatem uzupełnienie żądanych dokumentów w dniu [...] stycznia 2009, nastąpiło już po zakończeniu czynności w sprawie. Nie miało też wpływu dla oceny czy organ pozostawał w bezczynności po wyroku wydanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Ze względu na powyższe, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.