II SA/Wa 968/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej W. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 grudnia 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 968/09 w sprawie ze skargi W. A. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia i zmiany decyzji w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Zgodnie z treścią art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej ppsa, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Stosownie zaś do treści art. 175 ppsa, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Obowiązek ten nie dotyczy sytuacji, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Natomiast wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie (art. 178 ppsa). W przedmiotowej sprawie, w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej, W. A. wniósł za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo adresowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym zażądał przywrócenia pozwolenia na broń myśliwską. Wobec powyższego Sąd wezwał skarżącego do sprecyzowania pisma poprzez wskazanie czy stanowi ono skargę kasacyjną, czy też zostało wniesione w innym celu. W odpowiedzi na wezwanie skarżący wyjaśnił, że wyraźnie wskazał adresatów pisma, nadto został zmuszony przez organy administracji publicznej do skorzystania z prawa do skargi i skargi kasacyjnej, stąd też należało przyjął, że pismo z dnia 11 stycznia stanowi skargę kasacyjną. Jednak skarga kasacyjna podpisana osobiście przez skarżącego nie spełnia wymogów przewidzianych w treści art. 175 ppsa, to znaczy nie została sporządzona ani podpisana przez osobę do tego uprawnioną. Ponadto, w skardze tej nie wskazano podstaw kasacyjnych, a zatem dotknięta jest nieusuwalnymi brakami, które w świetle art. 175 – 176 ppsa, czynią tę skargę niedopuszczalną. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.