II SA/Wa 969/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 16 września 2011 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku D. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego, adwokata w sprawie ze skargi D. B. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie ochrony danych osobowych postanawia: przyznać D. B. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. D. B. wraz ze skargą w niniejszej sprawie wnioskiem z dnia 1 kwietnia 2011 r., wystąpiła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 30 maja 2011 r. zostało przyznane skarżącej prawo mocy w żądanym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 4 sierpnia 2011 r. oddalił wniesioną skargę. W dniu 7 września 2011 r. D. B. ponownie złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy, wskazując, że domaga się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego lub adwokata, w celu wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego przez Sąd wyroku. We wniosku podała, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, a utrzymuje się ze świadczenia przedemerytalnego w wysokości 647,45 zł netto oraz alimentów – 150 zł netto miesięcznie. Jednocześnie podała, że opłaty za energię elektryczną, za mieszkanie oraz abonamenty wynoszą około 600 zł, a ponadto spłaca zadłużenie do spółdzielni mieszkaniowej. W związku z egzekucją komorniczą ze świadczenia emerytalnego jest potrącane 269 zł miesięcznie. Oświadczyła również, że oprócz mieszkania spółdzielczego lokatorskiego o powierzchni 62 m2 nie posiada nieruchomości, oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Na wstępie należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie na skarżącej nie ciąży obowiązek poniesienia kosztów sądowych. Stosownie bowiem do art. 239 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), strona której przyznane zostało prawo pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym, w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. W niniejszej sprawie prawomocnym postanowieniem z dnia 30 maja 2011 r. zostało przyznane D. B. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W związku z powyższym, stosownie do treści art. 243 § 2 cytowanej ustawy, przyznane już wcześniej w danej sprawie prawo pomocy, obejmuje całe postępowanie w tej sprawie, łącznie z postępowaniem egzekucyjnym, w tym także postępowanie międzyinstancyjne, jak i postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zatem ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy po zakończeniu postępowania przez Sądem I instancji, w zakresie w jakim zostało już ono w danej sprawie przyznane, jest zbędne. Natomiast należało ocenić, czy jest zasadny wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego. Stosownie do art. 245 § 1 i 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie radcy prawnego albo adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz akt sprawy wynika, że w chwili obecnej sytuacja materialna skarżącej nadal jest trudna – bowiem choć skarżąca posiada stały dochód w postaci świadczenia przedemerytalnego oraz alimentów, w łącznej wysokości 797,45 zł netto, to jednak ciążą na niej zobowiązania, które znacznie ograniczają jej możliwości finansowe – około 600 zł wynoszą konieczne opłaty za mieszkanie. W związku z powyższym należy uznać, iż w niniejszej sprawie skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, a tym samym, że spełnia przesłanki do ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Jednocześnie - w związku z tym, że skarżąca, wnosząc o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, wskazała, że jej wniosek obejmuje przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego lub adwokata – przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego (wskazanego we wniosku jako pierwszego). Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.