II SA/Wa 971/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 02 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. Z. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w sprawie ze skargi Z. Z. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty świadczenia mieszkaniowego postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji. Pismem z dnia 29 kwietnia 2013 r. Z. Z., reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] marca 2013 r. nr [...], którą - uchylono decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r., odmawiającą wypłaty świadczenia mieszkaniowego, w części dotyczącej odmowy dokonania ww. wypłaty świadczenia mieszkaniowego i w tym zakresie Prezes WAM orzekł o odmowie wypłaty ww. świadczenia mieszkaniowego za okres od [...] lipca 2010 r. do [...] lipca 2012 r. oraz – w pozostałym zakresie Prezes WAM zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. W treści przedmiotowej skargi skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując powyższe tym, że na mocy decyzji organu I i II instancji skarżący utracił prawo do świadczenia mieszkaniowego, zaś bezpośrednim skutkiem wydania decyzji odmawiającej skarżącemu prawa do świadczenia mieszkaniowego będzie konieczność zwrotu świadczeń mieszkaniowych wypłacanych dotychczas skarżącemu, co będzie wiązało się z koniecznością uszczuplenia majątku skarżącego. W związku z powyższym, konieczność zwrotu wypłaconego świadczenia mieszkaniowego doprowadzi do znacznej szkody po stronie skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: ppsa, sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 ww. ustawy). Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi zawierać uzasadnienie powodów, dla których Sąd winien postanowić o wstrzymaniu jego wykonania. Oznacza to, że obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z powyższego przepisu spoczywa na wnioskodawcy, a nie na Sądzie. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie podane przez stronę okoliczności wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę, by Sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji trudne do odwrócenia. Należy stwierdzić, iż w postępowaniu wszczętym z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd nie ocenia legalności zaskarżonego aktu. Wyjaśnić należy, że "wykonanie aktu może oznaczać spowodowanie lub sprowadzenie w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu, który jest zgodny z treścią aktu. Ten stan, którego spowodowanie wynika z aktu administracyjnego, stanowi przedmiot jego wykonania. Przedmiotem wykonania aktu jest więc zazwyczaj każde zachowanie podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresat aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów. W rzeczywistości wykonanie aktu dotyczy najwcześniej aktów zobowiązujących, które określają dla adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (patrz. Postępowanie sądowoadministracyjne T. Woś, Wydawnictwa Prawnicze PWN, Warszawa 1996)." – patrz: uchwała składu siedmiu sędziów NSA z 15 maja 2000 r. sygn. akt OPS 1/00). Podnieść należy, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne. Nie można bowiem mówić o wykonaniu decyzji odmownej, ponieważ nie ma ona przedmiotu wykonania, który mógłby podlegać wykonaniu (patrz. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. T. Wosia, Wydawnictwa Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 295.). W rozpoznawanej sprawie przedmiot wniosku o wstrzymanie wykonania stanowi decyzja którą - uchylono decyzję organu I instancji, odmawiającą wypłaty świadczenia mieszkaniowego, w części dotyczącej odmowy dokonania wypłaty świadczenia mieszkaniowego, i w tym zakresie orzeczono o odmowie wypłaty ww. świadczenia mieszkaniowego za okres od [...] lipca 2010 r. do [...] lipca 2012 r. oraz – w pozostałym zakresie zaskarżoną decyzję utrzymano w mocy. Biorąc powyższe pod uwagę, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł zostać uwzględniony, bowiem dotyczy aktu, który jest aktem odmownym. W tych okolicznościach, stosownie do art. 61 § 3 ppsa, wyłączona jest możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.