II SA/Wa 972/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2025 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej postanawia: odrzucić skargę M. L., pismem z dnia 4 kwietnia 2025 r. (nadanym tego samego dnia), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2025 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej. Skarżący wskazał, że odebrał decyzję osobiście w dniu 5 marca 2025 r. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie oraz rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 2 lipca 2025 r. wezwał pełnomocnika organu do nadesłania, w terminie 7 dni, dowodu doręczenia skarżącemu zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik organu w piśmie z dnia 2 lipca 2025 r. (przesłanym za pośrednictwem platformy e-PUAP) poinformował, że zaskarżona przez M. L. decyzja Wojewody [...] nr [...] z [...] lutego 2025 r. została wysłana, zgodnie z art. 39 § 2 pkt 1 k.p.a., z wykorzystaniem publicznej usługi hybrydowej. W myśl § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Aktywów Państwowych z dnia 9 sierpnia 2021 r. w sprawie realizacji publicznej usługi hybrydowej w obrocie krajowym dokument elektroniczny potwierdzający odbiór przesyłki listowej rejestrowanej w ramach publicznej usługi hybrydowej jest wytwarzany automatycznie w systemie operatora wyznaczonego w postaci pliku XML i niezwłocznie udostępniany nadawcy w jego skrzynce doręczeń, z przesłanego pliku XML wynika, że decyzja została doręczona w dniu 3 marca 2025 r. Pełnomocnik do pisma załączył plik XML będący potwierdzeniem odbioru zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 z późń. zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W sprawie zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2025 r. nr [...] doręczono skarżącemu w dniu 3 marca 2025 r., co znajduje potwierdzenie w nadesłanym do Sądu przez organ dowodzie doręczenia. Wynika z niego, że potwierdzenie doręczenia (data podpisu) miało miejsce 3 marca 2025 r. Zatem mimo wskazywania przez skarżącego, że odebrał decyzję osobiście w dniu 5 marca 2025 r. Sąd nie ma podstaw do przyjęcia innej daty doręczenia niż doręczenie dokonane za pokwitowaniem zgodnie z art. 39 § 2 pkt 1 k.p.a. Termin na wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie upływał zatem 2 kwietnia 2025 r. Skarżący, mimo prawidłowego pouczenia zawartego ww. decyzji co do terminu wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę nadał dopiero 4 kwietnia 2025 r. Skoro skarżący wniósł skargę po terminie, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzekł, jak w postanowieniu.