II SA/Wa 974/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek, Sędzia WSA Iwona Dąbrowska (spr.), Asesor WSA Joanna Kube, Protokolant Magda Magdoń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2004 r. sprawy ze skargi A.W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku dla bezrobotnych oddala skargę Pani A. W. zarejestrowała się w charakterze bezrobotnego w Urzędzie Pracy W. w dniu [...]września 2003 r. i decyzją Prezydenta W. z dnia [...] września 2003 r. przyznany jej został status osoby bezrobotnej oraz od dnia [...] września 2003 r. prawo do zasiłku dla bezrobotnych. W dniu 02 stycznia 200 4 r. p. A.W. złożyła w Urzędzie Pracy W. oświadczenie, w którym wskazała, że w październiku 2003 r. otrzymała z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zaległe świadczenie po zmarłej matce. Prezydent. W. decyzją z dnia[...] lutego 2004 r., wydaną na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. "i", art. 13 ust. 3 pkt 1 w związku z art. 6 pkt 15 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514), orzekł o utracie przez skarżącą statusu bezrobotnego i zasiłku dla bezrobotnych. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że skarżąca uzyskała dochód z innego tytułu niż zatrudnienie lub inna praca zarobkowa, podlegający opodatkowaniu na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, wyższy od połowy najniższego wynagrodzenia. Od tej decyzji p. A. W. odwołała się do Wojewody [...] , który decyzją z dnia [...] kwietnia 2004 r. utrzymał decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że stosownie do art. 13 ust. 3 pkt 1 powołanej ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu starosta pozbawia statusu bezrobotnego osobę, która nie spełnia warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2. Zgodnie zaś z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy, "bezrobotny" to osoba niezatrudniona i niewykonująca innej pracy zarobkowej, zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującego w danym zawodzie lub służbie, z zastrzeżeniem lit. g, nieucząca się w szkole w systemie dziennym, zarejestrowana we właściwym dla miejsca zameldowania (stałego lub czasowego) powiatowym urzędzie pracy, jeżeli nie uzyskuje miesięcznie dochodu w wysokości przekraczającej połowę najniższego wynagrodzenia , z wyłączeniem przychodów uzyskanych z tytułu odsetek lub innych przychodów od środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych(...). Wojewoda [...] w decyzji stwierdził, iż p. A. W. pozbawiona została statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku z powodu uzyskania w październiku 2003 r. miesięcznego dochodu z innego tytułu niż zatrudnienie, podlegającego opodatkowaniu na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, uzupełnionej pismem z dnia 1 lipca 2004 r., p. A. W. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i wypłacenie zaległego zasiłku dla bezrobotnych wraz z odsetkami. W uzasadnieniu odwołania wskazała, że otrzymane pieniądze nie były jej dochodem, gdyż nie nabyła uprawnień do otrzymywania świadczeń z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, a jedynie tzw. niezrealizowanym świadczeniem z ZUS matki skarżącej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i ponowił argumenty zawarte w decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sądy Administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem – art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269). Dokonując kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji stwierdzić należy, że nie narusza ona prawa. Organy zatrudnienia trafnie wskazały przepisy mające zastosowanie w sprawie i dokonały ich prawidłowej interpretacji, ustalony zaś stan faktyczny sprawy nie budzi wątpliwości. Podstawę materialnoprawną tej decyzji stanowił przepis art. 13 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514 ze zm.), zgodnie z którym starosta pozbawia statusu bezrobotnego osobę, która nie spełnia warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2. Zgodnie zaś z art. 2 ust. 1, którym "bezrobotnym" oznacza to osobę, o której mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1 i 2, niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującego w danym zawodzie lub służbie, z zastrzeżeniem lit. g, nieuczącą się w szkole w systemie dziennym, zarejestrowaną we właściwym dla miejsca zameldowania (stałego lub czasowego) powiatowym urzędzie pracy, jeżeli nie uzyskuje miesięcznie dochodu w wysokości przekraczającej połowę najniższego wynagrodzenia, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z tytułu odsetek lub innych przychodów od środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych(...). Wskazać należy, biorąc pod uwagę definicję zawartą w ustawie, a dotyczącą dochodu (art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy), iż bezspornym jest, że skarżąca otrzymała w październiku 2003 r. dochód w wysokości [...] zł. Tym samym uzyskała dochód miesięczny w wysokości przekraczającej połowę najniższego wynagrodzenia. Ponadto, jak wynika z dokumentacji sprawy, skarżąca podpisała w dniu [...] września 2003 r. informację Urzędu Pracy w W., w której poinformowana została, że utrata statusu bezrobotnego następuje w sytuacji uzyskania dochodu z tytułu innego niż praca, który przekracza połowę najniższego wynagrodzenia. Tak więc decyzja organu, pozbawiająca p. A. W. statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku dla bezrobotnych w sytuacji nie spełniania przez skarżącą przesłanek z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. "i" powołanej ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, była decyzją prawidłową. Wskazać ponadto należy, że przepisy ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu mają charakter bezwzględnie obowiązujący i nie dają organom administracji ani sądowi administracyjnemu uprawnień do odstępstw w kwestiach szczegółowo tymi przepisami uregulowanymi. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na mocy art. 151 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę oddalił.