II SA/Wa 974/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. W. na postanowienie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] kwietnia 2016 r. o nr. [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji postanawia odrzucić skargę. Skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego musi spełniać wymogi przewidziane w treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. Każde pismo strony (w tym również i skarga) powinno zawierać, między innymi, podpis strony (art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). Sąd odrzuca postanowieniem skargę, gdy nieuzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a.). S. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr. [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji. Powyższa skarga nie została jednakże podpisana własnoręcznie przez skarżącego. Natomiast niepodpisanie skargi jest brakiem formalnym skargi, który może być uzupełniony na wezwanie wojewódzkiego sądu administracyjnego. Wobec powyższego Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z 15 czerwca 2016 r. wezwał skarżącego do podpisania skargi, informując jednocześnie, że niewykonanie tego wezwania w terminie 7 dni spowoduje odrzucenie skargi. Pismo Sądu z 17 czerwca 2016 r., stanowiące wykonanie wskazanego wyżej zarządzenia, zostało doręczone skarżącemu 20 czerwca 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy). Jednak w zakreślonym terminie skarżący nie wykonał wezwania Sądu, co stanowi obligatoryjną podstawę odrzucenia skargi. Nie można bowiem uznać odpowiedzi skarżącego z dnia 28 czerwca 2016 r. za wykonanie wezwania Sądu. W odpowiedzi tej, polemizując jedynie z treścią wezwania Sądu, skarżący stwierdził, że brak podpisu skargi spowodowany jest wyborem elektronicznej drogi składania pism sądowych. Wskazać wobec tego należy, że w uchwale z dnia 12 maja 2014 r. sygn. akt I OPS 10/13 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w aktualnym stanie prawnym w postępowaniu sądowoadministracyjnym – z uwagi na treść art. 46 P.p.s.a. – nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz.U. z 2013 r., poz. 262), w tym także za pośrednictwem organu administracji publicznej, za pomocą środków komunikacji elektronicznej (ONSAiWSA z 2014 r. nr.5 poz. 70). Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.