II SA/Wa 974/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia S. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 października 2016 r. w sprawie ze skargi S. W. na postanowienie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji postanawia odrzucić zażalenie. W dniu 14 listopada 2016 r. S. W., za pośrednictwem poczty elektronicznej, wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 października 2016 r. odrzucające jego zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 sierpnia 2016 r. z uwagi na uchybienie terminu do wniesienia tego zażalenia. Przedmiotowe zażalenie zawierało braki formalne w postaci: braku własnoręcznego podpisu skarżącego oraz braku odpisu zażalenia, dlatego też zarządzeniem z dnia 15 listopada 2016 r. Przewodniczący Wydziału II wezwał S. W. do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez jego podpisanie oraz złożenie odpisu zażalenia. W odpowiedzi na ww. zarządzenie skarżący 28 listopada 2016 r. wniósł, również za pośrednictwem poczty elektronicznej, pismo, w którym wyjaśnił, że ustawa o sądach administracyjnych nie przewiduje wymogu własnoręcznego podpisu, lecz jedynie podpisu, a taki podpis złożył – w formie podpisu elektronicznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Niedopełnienie któregokolwiek z wymagań formalnych zażalenia jest brakiem, który może być uzupełniony po wezwaniu wnoszącego zażalenie przez sąd do jego uzupełnienia (vide: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz pod redakcją Tadeusz Wosia, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005 r., str. 582). Wskazać zatem należy, że kwestie dopuszczalności posługiwania się podpisem elektronicznym w pismach skierowanych do sądu administracyjnego wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny. W uchwale z dnia 12 maja 2014 r. sygn. akt I OPS 10/13 Sąd ten stwierdził, że w aktualnym stanie prawnym w postępowaniu sądowoadministracyjnym – z uwagi na treść art. 46 P.p.s.a. – nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. z 2013 r., poz. 262), w tym także za pośrednictwem organu administracji publicznej, za pomocą środków komunikacji elektronicznej (ONSAiWSA z 2014 r. nr 5 poz. 70). W konsekwencji nie można zgodzić się ze stanowiskiem skarżącego, iż jego podpisane podpisem elektronicznym zażalenie zostało skutecznie wniesione do Sądu. Wobec powyższego stwierdzić należy, że pomimo pouczenia o konsekwencjach nieuzupełnienia braków formalnych zażalenia, skarżący nie wykonał zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 15 listopada 2016 r. Zażalenie, którego braków formalnych mimo wezwania strona nie uzupełniła, podlega odrzuceniu. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 194 § 3 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.