II SA/Wa 974/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia S. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lutego 2017 r. w sprawie ze skargi S. W. na postanowienie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji postanawia odrzucić zażalenie. W dniu 21 lutego 2017 r. S. W., za pośrednictwem poczty elektronicznej, wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lutego 2017 r. odrzucające jego zażalenie na postanowienie tego Sądu z dnia 8 grudnia 2016 r. z uwagi na uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Przedmiotowe zażalenie zawierało braki formalne w postaci: braku własnoręcznego podpisu skarżącego oraz braku odpisu zażalenia, dlatego też zarządzeniem z dnia 23 lutego 2017 r. Przewodniczący Wydziału II wezwał S. W. do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez jego podpisanie oraz złożenie odpisu zażalenia. W odpowiedzi na ww. zarządzenie skarżący w dniu 15 marca 2017 r. wniósł, również za pośrednictwem poczty elektronicznej, pismo, w którym przytoczył treść przepisu art. 47 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i wyjaśnił, że przepis ten nie zawiera ww. wymogów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Niedopełnienie któregokolwiek z wymagań formalnych zażalenia jest brakiem, który może być uzupełniony po wezwaniu wnoszącego zażalenie przez sąd do jego uzupełnienia (vide: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz pod redakcją Tadeusz Wosia, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005 r., str. 582). W pierwszej kolejności wskazać należy, że przepis art. 47 § 3 P.p.s.a. w powołanym przez skarżącego brzmieniu, został wprowadzony ustawą z dnia 10 stycznia 2014 r. o zmianie ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 183 z późn. zm.) i wejdzie w życie z dniem 15 maja 2018 r. (art. 11 pkt 3 ww. ustawy). Oznacza to, że przewidziane przepisem art. 47 § 3 P.p.s.a. sposoby wnoszenia pism do Sądu oraz obowiązki Sądu z tym związane jeszcze nie funkcjonują w obrocie prawnym, a tym samym nie wywołują skutków prawnych. W konsekwencji nie można zgodzić się ze stanowiskiem skarżącego, iż złożone przez niego w formie dokumentu elektronicznego zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 10 lutego 2017 r. zostało skutecznie wniesione do Sądu. Wobec powyższego stwierdzić należy, że zażalenie, którego braków formalnych mimo wezwania strona nie uzupełniła, podlega odrzuceniu. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 194 § 3 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.