II SA/Wa 975/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Wojciech Wiktorowski po rozpoznaniu w dniu 8 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku U. F. z dnia 2 września 2008 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi U. F. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia: ustanowić w niniejszej sprawie dla U. F. adwokata w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. U. F. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. o ustanowienie adwokata z urzędu. Z treści wniosku oraz dokumentów źródłowych zawartych w aktach administracyjnych wynika, że wnioskodawczyni pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem, a dochód miesięczny w tym gospodarstwie sprowadza się do kwoty 816,19 zł, którego źródłem jest przyznane jej mężowi świadczenie rentowe. Jednocześnie skarżąca oświadczyła, że ani ona, ani jej mąż nie posiadają żadnego majątku, a zajmowany przez nich lokal pozostaje w zasobach komunalnych. W myśl zaś art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Rozpoznając wniosek w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu należy podkreślić, że podstawą oceny dopuszczalności przyznania prawa pomocy jest rzeczywista sytuacja materialna w gospodarstwie domowym osoby ubiegającej się o przyznanie takiego prawa. Wysokość osiąganego dochodu w gospodarstwie domowym skarżącej będąca źródłem utrzymania dwóch osób uniemożliwia, zdaniem Sądu, poniesienie przez nią kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. W związku z tym należy uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące Sąd do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono jak w sentencji.